۱۴ بهمن ۱۳۷۷:آقاى [محمدرضا] فاكر، [نماینده مشهد] آمد. در مورد روزنامه زن تذكر داد؛ من هم به او تذكر دادم، در مورد طرح مسأله عكسكُشتى توسط خودش در سخنرانى قبل از نمازجمعه قم و نيز بدرفتارى خط راست، نسبت به فائزه و روزنامه زن كه باعث گرايش بيشتر او به مخالفان راستها مىشود و گفت، اين تذكرهاى بىاهميت براى حفظ شخصيت شما است كه به نظر او بايد حفظ شود كه در صورت به وجود آمدن مشكلى براى رهبرى، من مسئوليت رهبرى را بايد بپذيرم و من با قاطعيت اين فكر را رد كردم و گفتم، هيچ وقت چنين آمادگى نداشتهام و نخواهم داشت. از خرابى اوضاع و حقوق زياد نمايندگان و وجود فساد اظهار نگرانىكرد و گفت، ماهى 150 هزار تومان از رهبرى، براى كمك به محرومان مىگيرد. از من هم كمك خواست كه گفتم، منبعي ندارم.
عصر آقاى [احمد] جنتى، [دبیر شورای نگهبان] آمد. از اوضاع سياسى و اقتصادى كشور اظهار نگرانى نمود و از من خواست كه اقدامى بكنم. پيشنهاد داشت كه با جمعى از بزرگان جلسهاى براى يافتن راه علاج داشته باشيم و گفت، خودشان جلسهاى دارند و كارهايى انجام مىدهند، ولى ناموفق و از اينكه نزاع بين مجلس و دولت، بر سر اختيارات ناظران انتخابات، دارد به نفع چپها حل مىشود، ناراحت است.
به اين نتيجه رسيده كه ادعاى كسانى را كه مىگويند، ولايت فقيه را قبول دارند، بايد بپذيريم و عملاً نظارت بىثمر مىشود. به ايشان گفتم، من مثل گذشته، خود را محدود به يك جناح نمىكنم و بخشى از افكار هر دو جناح را قبول ندارم. و از اعلام مسئوليت قتل توسط كاركنان وزارت اطلاعات ناراحت است و گفت، اگر به قصاص برسد، خطرناك است. آقايان امينى و رىشهرى هم مخالف اين اعلان بودند.
برف و بوران
برف و بوران ۱۳۵۰ ایران کولاک و بورانی بود که در اواسط بهمن، بخش وسیعی از ایران را به گونهای در برف و یخبندان فروبرد که سرانجام منجر به مرگ بیش از ۴۰۰۰ نفر شد و به خشکسالی سیزده ساله کشور پایان داد. برخی معتقدند، این رویداد به عنوان سختترین و مصیبتبارترین بوران در تاریخ نوشتهشده بشر بوده است. همچنین در این مدت برخی از شهرهای کشور به دمای منفی ۳۷ درجه رسید. برف و بوران از چهاردهم بهمن سال ۱۳۵۰ آغاز شد. تلفات جانی یا مرگ ناشی از گرسنگی دیده نشد و در بعضی شهرها تا ۳۶ ساعت بارید و در تمامی مناطق روستایی شمال غرب تا مرکز ایران به ارتفاع ۳ متر و در برخی نقاط جنوبیتر ارتفاع آن به ۸ متر رسید.
کشته شدن تقی اَرانی
تقی اَرانی (۱۳ شهریور ۱۲۸۱ - ۱۴ بهمن ۱۳۱۸) سیاستمدار مارکسیست، تئوریسین، نویسنده و شیمیدان اهل ایران بود. وی مؤسس فکری/معنوی حزب توده ایران بود.
وی از اعضای برجسته گروه پنجاه و سه نفر بود که از اواخر سال ۱۳۱۵ تا اوایل سال ۱۳۱۶ به تدریج دستگیر و در زندان موقت تهران و قصر زندانی شدند. در این دادگاه، احمد کسروی وکیل مدافع تسخیری ارانی بود. ۱۴ بهمن ۱۳۱۸ به علت سَمی که مأموران به او داده بودند کشته شد.