ژائیر بولسونارو، رئیسجمهور پیشین برزیل که به دلیل طرح کودتا به ۲۷ سال زندان محکوم شده است، با استفاده از قانونی که به زندانیان برای هر کتاب خواندهشده ۴ روز تخفیف مجازات میدهد، راهی تازه برای کاهش مدت حبس خود یافته است.
به گزارش ایسنا، ژائیر بولسونارو، رئیسجمهور پیشین برزیل، که سال گذشته به اتهام طراحی کودتا به ۲۷ سال زندان محکوم شد، راهی تازه برای کاهش مدت محکومیت خود یافته است: خواندن کتاب.
وکلای بولسونارو ظاهرا به مطالعه دقیق قانون مجازات برزیل پرداخته و دریافتهاند که بر اساس یک ماده قانونی، زندانیان میتوانند به ازای خواندن هر کتاب و ارائه گزارش، چهار روز از مدت محکومیت خود بکاهند. روز پنجشنبه، یک قاضی دیوان عالی کشور درخواست تیم حقوقی بولسونارو مبنی بر شرکت در این طرح را تأیید کرد.
تنها مشکل اینجاست که بولسونارو هرگز به عنوان یک کتابخوان شناخته نشده است. او یک بار گفته بود: «متاسفانه وقت کتاب خواندن ندارم. سه سال است کتابی نخواندهام.»
طبق قانون برزیل، زندانیان میتوانند با مطالعه کتاب و ارائه گزارش کتبی به مسئولان زندان، از این تخفیف مجازات بهرهمند شوند. فهرست کتابهای تاییدشده در این قانون احتمالا مورد پسند بولسونارو که به خصومت با دموکراسی، اقلیتها، جنگلهای آمازون و هنر شهرت دارد، نخواهد بود.
این فهرست شامل آثاری برزیلی درباره حقوق بومیان، نژادپرستی، محیط زیست و خشونتهای رژیم دیکتاتوری ۱۹۶۴-۱۹۸۵ برزیل است؛ رژیمی که بولسونارو آشکارا از آن حمایت میکرد.
یکی از عناوین، رمان ۹۵۰ صفحهای «کوررنگی» اثر آنا ماریا گونسالوس است که تاریخ برزیل را از نگاه یک زن سیاهپوست روایت میکند. کتاب «دموکراسی!» اثر فیلیپ بانتیگ، نویسنده و تصویرگر انگلیسی، که یک کتاب مصور غیرداستانی برای کودکان است، نیز در این فهرست جای دارد.
برخی کتابهای این فهرست، مانند «جنگ و صلح» تولستوی و «دن کیشوت» سروانتس، بیش از هزار صفحه دارند. بولسونارو یک بار با کتابی به همان ضخامت که خاطرات وینستون چرچیل از جنگ جهانی دوم با بیش از هزار صفحه بود، در میان مردم ظاهر شد، اما مشخص نیست که آن را خوانده باشد یا نه.
بولسونارو که این هفته پس از گذراندن تعطیلات کریسمس در یک پایگاه پلیس فدرال، به زندانی با امنیت بسیار بالا در برازیلیا، پایتخت برزیل منتقل شد، در جریان انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۸ وقتی از کتاب مورد علاقهاش پرسیده شد، از کتابی از کارلوس آلبرتو بریلیانت اوسترا، سرهنگ بدنام ارتش که به شکنجه صدها زندانی در دوران دیکتاتوری متهم است، نام برد. البته این کتاب در فهرست قانون کاهش زندان قرار ندارد، اما کتاب «من هنوز اینجام» اثر مارسل روبرس پائیا درباره زندانیانی که در چنین مراکز شکنجهای ناپدید شدهاند، در این فهرست جای دارد.