جمعی از بازنشستگان کارگری گیلان با اشاره به اینکه اعتراضات هفتگیِ آنها به شرایط سخت معیشتی، مستمری پایین و هزینههای بالای درمان تاکنون نتیجهای در برنداشته است، گفت: اعتراضهای ما به گرانی و سختی معیشت و فریادهای دادخواهی یکشنبههای اعتراضی ما در اراده مسئولان اثرگذار نبود و وضعیت بازنشستگان نهتنها بهتر نشده که بهمرور بدتر هم شده است. ارزش پول ملی روزبهروز کمتر میشود و توانایی ما برای تأمین حداقلهای زندگی کاهش پیدا میکند.
بازنشستگان تأمین اجتماعی گیلان گفتند: اعتراضهای ما به گرانی و سختی معیشت و فریادهای دادخواهی یکشنبههای اعتراضی در اراده مسئولان اثرگذار نبود و وضعیت بازنشستگان نهتنها بهتر نشده که بهمرور بدتر هم شده است.
سرکوب مزد و تداوم تورم
بازنشستگان میگویند: سرکوب مزدی مداوم طی چهار دهه از یکسو و ادامه سیاستهای تورمزا و کاهش ارزش پول ملی از سوی دیگر، لایههای پایینی جامعه را هرروز فقیرتر کرده است. بعد از سی سال کار، بازنشسته نمیتواند از پس تأمین مخارج خود و هزینههای درمانِ دوره میانسالی و پیری بربیاید.
فساد
بازنشستگان گیلان گفتند: فساد، نبود امنیت شغلی، بیکاری و تبعیض و اختلاف طبقاتی و حقوق نجومی مقامات و مدیران وزندگیهای لاکچریِ خودیها، همه را به ستوه آورده و امید به آینده را کاهش داده است. مردم از هر قشر و طبقهای به خیابانها آمدند تا اعتراض خود را اعلام کنند. ما خواهان رسیدن به وضعیت بهتر و درخور شخصیت و شایستگی هستیم.
تأمین نیازهای اساسیِ حداقلی
بازنشستگان تأمین اجتماعی گفتند: صدای اعتراضات شنیده نشده است. بازنشستگان تأمین اجتماعی، مخابرات، کشوری، فولاد و ... مدتهاست برای بیان مطالبات صنفی خود هر هفته به خیابانها میآیند اما توجهی به خواستهی آنها نمیشود. حالا که این اعتراضات سراسر شده، مسئولان میگویند صدای اعتراض را میشنویم اما تجربهی ما میگوید این صدا بازهم شنیده نخواهد شد. نگرانیم نتیجهی سیاستهای اقتصادی، اوضاع معیشت را بدتر از قبل کند و دیگر حتی توان تأمین همین نیازهای اساسیِ حداقلی را هم نداشته باشیم.
صدای اعتراضات صنفی را نشنیدند
دبیر کل خانه پرستار گفت: فعال صنفی را برنمیتابند و در سطح کلی همصداهای مختلف شنیده نمیشود چون میخواهند آنچه خود تمایل دارند اتفاق بیفتد. در این وضعیت بهتدریج پشتوانهی اعتماد عمومی از بین میرود، کما اینکه امروز همین اتفاق افتاده است.
محمد شریفی مقدم، دبیر کل خانه پرستار، در گفتگو با «ایلنا» با اشاره به اینکه اعتراض پرستاران در مقاطع زمانی مختلف سرکوبشده، گفت: زمانی که فضای آزاد بسته میشود و نمیتوان صدای اعتراض را بلند کرد، باید هم منتظر چنین وضعیتی باشیم. معمولاً با اعتراضات صنفی برخورد میشود و نمونهاش برخورد با اعتراض صنفی پرستاران است.
شریفیمقدم گفت: حساسیت کار پرستاران بالاست و شغل پرستاری جزو مشاغل خاص بهحساب میآید؛ حتی همین امروز هم در این شرایط که استرس کار بالاست، پرستاران در کنار مردم ایستادهاند و با انواع و اقسام مشکلات دستوپنجه نرم میکنند. پرستاران با این شرایط خاص و این شغل سخت، حتی خواستههای معیشتی و قانونیشان هم نادیده گرفتهشده است. دبیر کل خانه پرستار تأکید کرد: بدون شک قاطبهی جامعه پرستاری به وضعیت فعلی معترض است و این اعتراض محدود به شرایط فعلی نمیشود. یعنی جایی که تشکلها باید صدای پرستاران را به گوش میرساندند نتوانستند این اقدام را بهدرستی انجام دهند.
برخورد با معترضان
شریفیمقدم بیان کرد: اعتراضات صنفی برتابیده نمیشود و با انواع برخوردها مواجه هستیم.
یک نمونهاش این است که بنده که یکی از بنیانگذاران نظام پرستاری هستم، سه دوره است که رد صلاحیت میشوم و دلیل این رد صلاحیت هم این است که احتمالاً انتخابات را مهندسی کنند تا فقط صدای خودشان شنیده شود. حتی در خانه پرستار هم که یکی از تشکلهای پرستاری است، با مشکلاتی مواجه هستیم.
عدم توجه به معترض و منتقد
این فعال حوزه پرستاران گفت: نهفقط با تشکلها برخورد میشود که حتی با نمایندگان صنفی هم برخورد میکنند. مثلاً پیشتر و در جریان اعتراضات صنفی پرستاران، به خانهی یکی از این نمایندگان صنفی رفتند و وسایل او را ضبط کردند. در حالیکه ایشان خانواده شهید و آدم کم حاشیه و معتقدی هستند. یا نمایندهی صنفی دیگری داشتیم که یکسوم حقوقش را کم کردند.
شریفی مقدم گفت: وقتی شما منتقد «نه معترض» را برنمیتابید و با او برخورد میکنید، چندان نمیتوان به بهتر شدنِ اوضاع امید بست. یعنی وقتی باکسی که با انتقادش به دنبالِ بهتر شدنِ اوضاع است برخورد میشود، منتقد سرخورده میشود و این انتقاد بهگونهای دیگر خود را نشان میدهد.
کاهش اعتماد عمومی
این فعال کارگری گفت: همین اتفاق بهصورت کلی در جامعه هم افتاده است؛ فعال صنفی را برنمیتابند و در سطح کلی همصداهای مختلف شنیده نمیشود چون میخواهند آنچه خود تمایل دارند اتفاق بیفتد. در این وضعیت بهتدریج پشتوانهی اعتماد عمومی از بین میرود.
وی گفت: پرستاران هم بخشی از مردم هستند و تحتفشار اقتصادی و معیشتی قرار دارند و علاوه بر آن، فشار کارشان بالاست و با انواع استرسها مواجهاند. پرستاران هم مانند سایر مردم ناراضی هستند و باوجوداین نارضایتی، به خاطر مردم و سلامت مردم، در مراکز درمانی به وظایف خود عمل میکنند و با تمام سختیها میجنگند.