عباس عبدی، فعال سیاسی اصلاحطلب، با انتشار یادداشتی نوشت: پس از کشته شدن یک جوان دانشجو و سرقت لپتاپ و تلفن او، چند یادداشت در این باره نوشتم. خلاصه آنها این بود که تاکید بر مجازات و بویژه اعدام، مسأله را حل نمیکند. گر چه مسئولیتهای فردی در ارتکاب جرم وجود دارد، و هر جرمی را یک یا چند نفر انجام میدهند و از این نظر باید میان افراد مجرم و دیگران با اجرای مجازات تفاوت قایل شد، ولی در نهایت جرم یک مسأله فردی نیست، بلکه یک پدیده اجتماعی است و باید ریشهیابی اجتماعی شود. آقای پزشکیان هم در جلسه مجمع عمومی فرهنگستان علوم پزشکی به درستی گفت که: «قتل دانشجوی دانشگاه تهران به خاطر فقر و جهالت اتفاق افتاد.» تأکید بر فرد و مجازات او با حداکثر شدت، موجب دو انحراف جدی میشود. اول اینکه از ریشه یابی علل ارتکاب جرم غفلت میشود. دوم اینکه ارتکاب برخی از جرایم تابع شدت مجازات نیست و هر چه مجازات شدید شود، لزوماً آن جرم مهار نمیشود یا کاهش نمییابد، مجازات در این موارد فلسفه دیگری دارد. روشن است که از نظر بنده این دو جوان قاتل گرچه مرتکب جنایت شدهاند و باید محاکمه و عادلانه مجازات شوند ولی آنان نیز از منظری فراتر از جنایت رخ داده، آسیب دیده و قربانی هستند. چگونه این امر بدیهی را میتوان رد کرد؟ این کار فقط از کسی برمیآید که واقعیت و منطق نزد او کمارزش باشد.