به گزارش ستاره صبح، کمتر از دو هفته تا انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ آمریکا مانده است. رقابت بر سر کنترل مجلس سنا وارد مرحله‌ای حساس شده است. گزارش تازه شبکه خبری سی‌ان‌ان نشان می‌دهد که چندین کرسی جمهوری‌خواهان که در آغاز رقابت‌ها امن به نظر می‌رسیدند، اکنون با تهدید جدی رقبای دموکرات مواجه شده‌اند. کارولینای شمالی، اوهایو، آلاسکا، تگزاس، میشیگان، آیووا، کانزاس، نیوهمپشایر و جورجیا از جمله ایالت‌هایی هستند که نتایج آن‌ها می‌تواند بر آرایش سیاسی کنگره اثر بگذارد. رقابت مین نیز همچنان از جمله نبردهای نزدیک و تعیین‌کننده به شمار می‌رود.
اهمیت این انتخابات فراتر از جابه‌جایی چند کرسی است. اگر دموکرات‌ها بتوانند اکثریت سنا را به دست آورند، مسیر تصویب طرح‌های دولت دونالد ترامپ دشوارتر می‌شود و نظارت کنگره بر عملکرد کاخ سفید افزایش می‌یابد. در مقابل، پیروزی جمهوری‌خواهان به رئیس‌جمهور آمریکا امکان می‌دهد در دو سال پایانی دوره خود با موانع سیاسی کمتری برنامه‌هایش را دنبال کند.
بر اساس گزارش رویترز، جمهوری‌خواهان در حال حاضر ۵۳ کرسی سنا را در اختیار دارند و دموکرات‌ها با احتساب دو سناتور مستقل همسو با خود، در مجموع ۴۷ کرسی دارند. دموکرات‌ها برای دستیابی به اکثریت باید چهار کرسی به دست آورند و در عین حال کرسی‌های خود را حفظ کنند. این مسیر آسان نیست، اما نظرسنجی‌های نزدیک در چند ایالت جمهوری‌خواه‌نشین امید تازه‌ای برای این حزب ایجاد کرده است.
چرا انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ اهمیت دارد؟
در نظام سیاسی آمریکا، انتخابات میان‌دوره‌ای در میانه دوره چهار‌ساله ریاست‌جمهوری برگزار می‌شود و در آن تمام کرسی‌های مجلس نمایندگان و حدود یک‌سوم کرسی‌های سنا به رأی گذاشته می‌شود. این انتخابات معمولاً به نوعی ارزیابی عملکرد رئیس‌جمهور و حزب حاکم تبدیل می‌شود؛ رأی‌دهندگان با توجه به وضعیت اقتصادی، سیاست خارجی، هزینه‌های زندگی و عملکرد دولت تصمیم می‌گیرند که آیا قدرت سیاسی موجود را حفظ کنند یا به رقیب فرصت بیشتری بدهند.
در انتخابات سوم نوامبر ۲۰۲۶، جمهوری‌خواهان باید از اکثریت خود در هر دو مجلس کنگره دفاع کنند. دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری سنا به پیروزی در چند ایالت نیاز دارند که دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ در آن‌ها عملکرد قدرتمندی داشت. همین موضوع رقابت امسال را پیچیده کرده است: دموکرات‌ها در ایالت‌هایی پیشرفت کرده‌اند که از نظر سنت سیاسی به جمهوری‌خواهان نزدیک‌تر هستند، اما همچنان با محدودیت‌های ساختاری و مالی مواجه‌اند.
در تحلیل سی‌ان‌ان، رتبه‌بندی رقابت‌ها بر پایه گزارش‌های میدانی، گفت‌وگو با راهبردپردازان انتخاباتی، نظرسنجی‌ها، جذب کمک‌های مالی و وضعیت سیاسی هر ایالت انجام شده است. این رتبه‌بندی پیش‌بینی قطعی نتیجه نیست؛ بلکه تصویری از احتمال تغییر مالکیت کرسی‌ها در روزهای پایانی مبارزات انتخاباتی ارائه می‌دهد.
۱. کارولینای شمالی؛ بهترین فرصت دموکرات‌ها
کارولینای شمالی در صدر فهرست رقابت‌هایی قرار دارد که احتمال تغییر حزب صاحب کرسی در آن‌ها بالاست. روی کوپر، فرماندار پیشین دموکرات این ایالت، در برابر مایکل واتلی، نامزد جمهوری‌خواه و رئیس پیشین کمیته ملی جمهوری‌خواهان، قرار گرفته است. این کرسی با کناره‌گیری تام تیلیس، سناتور جمهوری‌خواه، خالی شده و رقابت برای تصاحب آن از ابتدا اهمیت ویژه‌ای داشته است.
کوپر تلاش کرده است هزینه‌های زندگی، قدرت خرید خانوارها و مشکلات اقتصادی را به محور اصلی مبارزات خود تبدیل کند. در مقابل، واتلی می‌کوشد با تأکید بر حمایت از ترامپ و سیاست‌های جمهوری‌خواهان، پایگاه رأی محافظه‌کاران را بسیج کند.
بر اساس گزارش سی‌ان‌ان، نظرسنجی‌ها به سود کوپر بوده و جمهوری‌خواهان نیز در روزهای پایانی از بخشی از هزینه‌های تبلیغاتی برنامه‌ریزی‌شده خود در این ایالت کاسته‌اند. این مسئله می‌تواند نشانه‌ای از تغییر اولویت‌های مالی حزب باشد؛ هرچند کاهش هزینه تبلیغات به‌تنهایی به معنای پذیرش شکست نیست.
اگر دموکرات‌ها این کرسی را به دست آورند، یک گام مهم به سمت اکثریت سنا برمی‌دارند. با این حال، موفقیت نهایی آن‌ها به نتایج چند ایالت دیگر نیز وابسته خواهد بود.
۲. اوهایو؛ بازگشت شرود براون به میدان رقابت
اوهایو به یکی از مهم‌ترین میدان‌های انتخاباتی آمریکا تبدیل شده است. شرود براون، سناتور پیشین دموکرات، برای بازگشت به سنا با جان هیوستد، سناتور جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. هیوستد پس از انتخاب جی‌دی ونس به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور، به کرسی سنا منصوب شد و اکنون برای ادامه حضور خود در این مجلس تلاش می‌کند.
براون از سابقه طولانی سیاسی و شناخت رأی‌دهندگان اوهایو بهره می‌برد. او همچنین موضوع هزینه‌های انرژی و گسترش مراکز داده را به یکی از محورهای تبلیغاتی خود تبدیل کرده است. افزایش مصرف برق این مراکز و پیامدهای احتمالی آن برای هزینه خانوارها، موضوعی است که می‌تواند برای رأی‌دهندگان اهمیت داشته باشد.
در مقابل، هیوستد از حمایت ترامپ و منابع مالی جمهوری‌خواهان برخوردار است. گزارش سی‌ان‌ان نشان می‌دهد که براون در میانگین برخی نظرسنجی‌ها برتری محدودی دارد، اما فاصله دو نامزد به اندازه‌ای نیست که نتیجه را قطعی کند.
اوهایو در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داد؛ بنابراین پیروزی یک نامزد دموکرات در انتخابات سنا در این ایالت می‌تواند نشان دهد که بخشی از رأی‌دهندگان میان انتخاب رئیس‌جمهور و انتخاب نماینده خود در کنگره تفاوت قائل هستند.
۳. آلاسکا؛ رقابتی متفاوت با نظام رأی‌گیری ترجیحی
در آلاسکا، مری پلتولا، نماینده پیشین دموکرات کنگره، در برابر دن سالیوان، سناتور جمهوری‌خواه، قرار گرفته است. آلاسکا از نظر جغرافیایی، جمعیتی و اقتصادی با بسیاری از ایالت‌های آمریکا تفاوت دارد و نظرسنجی در آن نیز دشوارتر است.
پلتولا بر مسائل محلی، هزینه بالای زندگی و منافع اقتصادی مردم آلاسکا تمرکز کرده است. او تلاش می‌کند خود را سیاستمداری مستقل از رقابت‌های شدید حزبی در واشنگتن نشان دهد. سالیوان نیز بر سابقه خود در سنا، همکاری با دولت ترامپ و موضوع سرمایه‌گذاری در پروژه‌های انرژی تأکید می‌کند.
یکی از ویژگی‌های مهم انتخابات این ایالت، نظام رأی‌گیری ترجیحی است. در این شیوه، رأی‌دهندگان می‌توانند نامزدها را بر اساس اولویت رتبه‌بندی کنند و در صورت حذف نامزدهای کم‌طرفدار، آرای آن‌ها مطابق انتخاب بعدی رأی‌دهندگان منتقل می‌شود. حضور نامزد دیگری با نام مشابه دن سالیوان نیز به پیچیدگی رقابت افزوده است.
در چنین شرایطی، برتری یک نامزد در نظرسنجی لزوماً تضمین‌کننده پیروزی نیست. نحوه توزیع آرای ترجیحی و میزان مشارکت گروه‌های مختلف می‌تواند نتیجه نهایی را تغییر دهد.
۴. تگزاس؛ آزمون دشوار دموکرات‌ها در ایالت جمهوری‌خواه
تگزاس یکی از مهم‌ترین رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۶ را تجربه می‌کند. جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات، در برابر کن پکستون، دادستان کل جمهوری‌خواه، قرار گرفته است. تگزاس سال‌ها یکی از پایگاه‌های اصلی جمهوری‌خواهان بوده و ترامپ نیز در انتخابات ۲۰۲۴ در این ایالت پیروز شد.
با این حال، تالاریکو توانسته است رقابتی نزدیک ایجاد کند. او بر مسائل اقتصادی، هزینه‌های زندگی و ضرورت تغییر در سیاست‌گذاری‌های واشنگتن تمرکز دارد. در مقابل، پکستون با تکیه بر پایگاه محافظه‌کاران و حمایت چهره‌های جمهوری‌خواه تلاش می‌کند مانع پیشروی رقیب شود.
یکی از چالش‌های پکستون، حاشیه‌های سیاسی و حقوقی پیرامون اوست که دموکرات‌ها از آن برای زیر سؤال بردن صلاحیت سیاسی‌اش استفاده می‌کنند. در مقابل، جمهوری‌خواهان با صرف هزینه‌های هنگفت تبلیغاتی در پی تقویت جایگاه او هستند.
اهمیت تگزاس فقط به یک کرسی محدود نیست. اگر دموکرات‌ها بتوانند در ایالتی با گرایش تاریخی جمهوری‌خواه پیروز شوند، پیام سیاسی آن بسیار فراتر از نتیجه یک رقابت محلی خواهد بود. چنین نتیجه‌ای می‌تواند نشانه‌ای از تغییر در ائتلاف رأی‌دهندگان، به‌ویژه در میان رأی‌دهندگان لاتین‌تبار و مستقل باشد.
۵. میشیگان؛ رقابت بر سر کرسی دموکرات‌ها
میشیگان برخلاف بیشتر ایالت‌های صدر فهرست، کرسی‌ای دارد که دموکرات‌ها باید از آن دفاع کنند. عبدال السید، نامزد دموکرات، در برابر مایک راجرز، نماینده پیشین جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. بازنشستگی گری پیترز، سناتور دموکرات، این کرسی را به یکی از اهداف اصلی جمهوری‌خواهان تبدیل کرده است.
السید تلاش می‌کند رأی‌دهندگان ناراضی از عملکرد دولت فدرال را جذب کند. در مقابل، راجرز با تأکید بر مسائل امنیتی و اقتصادی می‌کوشد خود را گزینه‌ای مناسب برای نمایندگی ایالت معرفی کند.
این رقابت از چند جهت اهمیت دارد. نخست آنکه میشیگان از ایالت‌های تعیین‌کننده در انتخابات ریاست‌جمهوری است. دوم آنکه نتیجه آن می‌تواند مسیر دموکرات‌ها برای دستیابی به اکثریت سنا را دشوار یا آسان کند. اگر دموکرات‌ها کرسی خود را از دست بدهند، ناچار خواهند بود در ایالت‌های جمهوری‌خواه‌نشین پیروزی‌های بیشتری کسب کنند.
همچنین، نارضایتی از وضعیت اقتصادی و میزان محبوبیت ترامپ در این ایالت می‌تواند بر رأی‌دهندگان مستقل تأثیر بگذارد.
۶. آیووا؛ اقتصاد و هزینه زندگی در مرکز رقابت
در آیووا، جاش تورک، نامزد دموکرات، با اشلی هینسون، نامزد جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. نظرسنجی‌های منتشرشده نشان‌دهنده فاصله اندک دو نامزد است؛ موضوعی که این ایالت را در زمره رقابت‌های نزدیک قرار می‌دهد.
ترامپ در سال ۲۰۲۴ در آیووا با اختلاف قابل توجهی پیروز شد، اما شرایط انتخابات میان‌دوره‌ای متفاوت است. رأی‌دهندگان در این انتخابات علاوه بر گرایش حزبی، عملکرد دولت در زمینه اقتصاد، قیمت مواد غذایی و هزینه‌های خانوار را ارزیابی می‌کنند.
تورک امیدوار است نارضایتی اقتصادی و عملکرد مناسب نامزد دموکرات فرمانداری به افزایش مشارکت رأی‌دهندگان همسو با حزب او کمک کند. جمهوری‌خواهان نیز بر ضرورت حفظ اکثریت سنا و حمایت از برنامه‌های دولت ترامپ تأکید دارند.
نتیجه آیووا می‌تواند نشان دهد که آیا نارضایتی اقتصادی به اندازه‌ای هست که در ایالتی با گرایش جمهوری‌خواه بر رفتار انتخاباتی رأی‌دهندگان اثر بگذارد یا خیر.
۷. مین؛ آزمون اعتبار سوزان کالینز
در ایالت مین، سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه، با تروی جکسون، نامزد دموکرات، رقابت می‌کند. کالینز سابقه طولانی در سنا دارد و پیش‌تر نیز توانسته است در رقابت‌های دشوار انتخاباتی پیروز شود. با این حال، فضای سیاسی امسال شرایط متفاوتی برای او ایجاد کرده است.
دموکرات‌ها تلاش می‌کنند حمایت کالینز از برخی سیاست‌های ترامپ را به موضوع اصلی رقابت تبدیل کنند. تعرفه‌های تجاری، وضعیت اقتصادی و پیامدهای سیاست خارجی دولت از جمله موضوعاتی هستند که در تبلیغات انتخاباتی مطرح شده‌اند.
کالینز در مقابل بر سابقه فعالیت خود برای ایالت مین تأکید می‌کند و می‌کوشد نشان دهد که مستقل از اختلافات حزبی، منافع مردم ایالت را پیگیری کرده است.
نظرسنجی‌ها درباره این رقابت تصویر کاملاً یکسانی ارائه نمی‌کنند. به همین دلیل، میزان مشارکت رأی‌دهندگان مستقل و توانایی هر نامزد در جذب رأی‌دهندگان میانه‌رو می‌تواند تعیین‌کننده باشد.
۸. کانزاس؛ غافلگیری در یک پایگاه سنتی جمهوری‌خواهان
کانزاس یکی از شگفتی‌های رقابت‌های امسال است. آدام همیلتون، نامزد دموکرات، در برابر راجر مارشال، سناتور جمهوری‌خواه، قرار گرفته است. کانزاس دهه‌هاست که به‌طور سنتی از نامزدهای جمهوری‌خواه حمایت می‌کند و پیروزی دموکرات‌ها در این ایالت دشوار تلقی می‌شود.
همیلتون که سابقه فعالیت مذهبی دارد، تلاش کرده است خود را نامزدی مستقل در تصمیم‌گیری و نزدیک به مسائل روزمره مردم معرفی کند. مارشال نیز بر سابقه خود و حمایت از سیاست‌های جمهوری‌خواهان تأکید دارد.
با این حال، نگرانی از افزایش هزینه‌های زندگی، پیامدهای جنگ ایران بر اقتصاد و انتقادها از عملکرد برخی سیاستمداران، رقابت را جدی‌تر کرده است. در گزارش‌های انتخاباتی به نظرسنجی‌هایی اشاره شده که از نزدیک بودن دو نامزد حکایت دارند.
اگر کانزاس به رقابتی واقعاً دوطرفه تبدیل شود، جمهوری‌خواهان ناچار خواهند بود منابع مالی و نیروی تبلیغاتی بیشتری را به این ایالت اختصاص دهند؛ منابعی که می‌توانستند در ایالت‌های دیگر مصرف شوند.
۹. نیوهمپشایر؛ محبوبیت ترامپ به‌عنوان عامل تعیین‌کننده
در نیوهمپشایر، کریس پاپاس، نماینده دموکرات، با جان سونونو، سناتور پیشین جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. این ایالت در سال‌های اخیر گرایش نسبتاً مساعدی به دموکرات‌ها داشته و محبوبیت پایین ترامپ در میان بخشی از رأی‌دهندگان می‌تواند به نفع پاپاس تمام شود.
سونونو تلاش می‌کند فاصله خود را با رئیس‌جمهور حفظ کند و در تبلیغات انتخاباتی بر مواضع مستقل خود تأکید داشته باشد. در مقابل، پاپاس می‌کوشد رقابت را به ارزیابی عملکرد جمهوری‌خواهان در سطح ملی تبدیل کند.
نظرسنجی‌ها در این ایالت کاملاً همسو نیستند، اما برخی از آن‌ها از برتری پاپاس حکایت دارند. در روزهای پایانی، حضور چهره‌های برجسته دموکرات در برنامه‌های انتخاباتی می‌تواند به افزایش مشارکت حامیان این حزب کمک کند.
۱۰. جورجیا؛ فرصتی که جمهوری‌خواهان ممکن است از دست بدهند
در جورجیا، جان اوساف، سناتور دموکرات، در برابر مایک کالینز، نماینده جمهوری‌خواه، قرار گرفته است. جورجیا در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داد، اما اوساف همچنان در نظرسنجی‌های منتشرشده جایگاه نسبتاً قدرتمندی دارد.
اوساف تلاش می‌کند با تأکید بر عملکرد خود در سنا، حمایت رأی‌دهندگان مستقل و گروه‌های مختلف جمعیتی را حفظ کند. جمهوری‌خواهان امیدوارند با بسیج پایگاه محافظه‌کاران و تمرکز بر مسائل اقتصادی، فاصله را کاهش دهند.
برخی نظرسنجی‌ها از برتری اوساف حکایت دارند. به همین دلیل، جورجیا در رتبه‌های پایین‌تر فهرست رقابت‌های دارای احتمال تغییر قرار گرفته است. این جایگاه به معنای بی‌اهمیت بودن انتخابات نیست، بلکه نشان می‌دهد احتمال از دست رفتن این کرسی برای جمهوری‌خواهان نسبت به برخی رقابت‌های دیگر کمتر ارزیابی شده است.
جنگ ایران، تورم و هزینه‌های انتخاباتی چه نقشی دارند؟
یکی از محورهای مهم تحلیل سی‌ان‌ان، تأثیر نارضایتی اقتصادی بر وضعیت جمهوری‌خواهان است. افزایش هزینه‌های زندگی، نگرانی درباره قیمت انرژی و پیامدهای اقتصادی جنگ با ایران به موضوعاتی تبدیل شده‌اند که در تبلیغات انتخاباتی بارها مطرح می‌شوند.
در انتخابات میان‌دوره‌ای، رأی‌دهندگان معمولاً عملکرد دولت مستقر را در زمینه اقتصاد ارزیابی می‌کنند. اگر خانوارها احساس کنند درآمدشان با سرعت افزایش هزینه‌ها هماهنگ نیست، احتمال دارد بخشی از آن‌ها به نامزدهای مخالف دولت رأی دهند. البته این رابطه قطعی نیست و گرایش حزبی، مسائل محلی، شخصیت نامزدها و میزان مشارکت نیز نقش مهمی دارند.
عامل دیگر، هزینه‌های سنگین تبلیغات انتخاباتی است. بر اساس گزارش رویترز در ۲۱ اکتبر، گروه سیاسی همسو با ترامپ، «ماگا اینک»، صدها میلیون دلار برای تبلیغات انتخاباتی هزینه کرده و بخش قابل توجهی از منابع خود را به رقابت‌های حساس سنا اختصاص داده است. تگزاس، میشیگان و اوهایو از جمله ایالت‌هایی هستند که در کانون این هزینه‌ها قرار دارند.
این حجم از هزینه نشان می‌دهد که جمهوری‌خواهان خطر از دست دادن برخی کرسی‌ها را جدی گرفته‌اند. با این حال، پول به‌تنهایی نتیجه انتخابات را تعیین نمی‌کند. اگر پیام تبلیغاتی با دغدغه‌های واقعی رأی‌دهندگان هماهنگ نباشد، حتی هزینه‌های هنگفت نیز ممکن است تأثیر محدودی داشته باشد.
اگر دموکرات‌ها سنا را بگیرند، چه اتفاقی می‌افتد؟
پیروزی دموکرات‌ها در سنا می‌تواند پیامدهای سیاسی مهمی برای دولت ترامپ داشته باشد. سنا در بررسی و تصویب طرح‌های قانونی، تأیید بسیاری از انتصاب‌های مهم دولت و بررسی نامزدهای قضائی نقش اساسی دارد. تغییر اکثریت این مجلس می‌تواند روند پیشبرد برنامه‌های دولت را کندتر کند و قدرت نظارتی دموکرات‌ها را افزایش دهد.
در چنین شرایطی، اختلافات بر سر بودجه، سیاست‌های اقتصادی، تعرفه‌ها و سیاست خارجی ممکن است شدت بگیرد. همچنین، کمیته‌های سنا می‌توانند نقش فعال‌تری در بررسی عملکرد دولت ایفا کنند.
البته کنترل سنا به‌تنهایی به معنای توقف کامل برنامه‌های رئیس‌جمهور نیست. ساختار قانون‌گذاری آمریکا، حق وتوی رئیس‌جمهور و قواعد داخلی سنا محدودیت‌هایی ایجاد می‌کنند. بنابراین، حتی در صورت پیروزی دموکرات‌ها نیز نتیجه بیشتر به شکل افزایش چانه‌زنی سیاسی و نظارت کنگره ظاهر خواهد شد.
در مقابل، حفظ اکثریت جمهوری‌خواهان به ترامپ کمک می‌کند برنامه‌های خود را با مقاومت کمتری در سنا پیش ببرد؛ هرچند اختلافات درون‌حزبی همچنان می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌ها اثر بگذارد.
آیا آمریکا در آستانه تغییر توازن قدرت است؟
گزارش سی‌ان‌ان نشان می‌دهد که انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ به رقابتی بسیار حساس تبدیل شده است. کارولینای شمالی و اوهایو فرصت‌های مهمی برای دموکرات‌ها محسوب می‌شوند؛ آلاسکا و تگزاس می‌توانند معادلات سنتی سیاسی را به چالش بکشند و میشیگان نیز برای حفظ موقعیت دموکرات‌ها اهمیت دارد. رقابت در ایالت‌هایی مانند آیووا، مین و کانزاس نیز ممکن است در تعیین نتیجه نهایی نقش داشته باشد.
با این حال، نباید احتمال پیروزی دموکرات‌ها را با قطعیت اشتباه گرفت. جمهوری‌خواهان از منابع مالی قابل توجه، پایگاه انتخاباتی گسترده و حمایت رئیس‌جمهور برخوردارند. از سوی دیگر، نظرسنجی‌ها تنها تصویری از وضعیت فعلی ارائه می‌دهند و میزان مشارکت در روز انتخابات می‌تواند نتیجه را تغییر دهد.
آنچه روشن است، اهمیت این انتخابات برای دو سال پایانی ریاست‌جمهوری ترامپ است. اگر دموکرات‌ها موفق به بازپس‌گیری سنا شوند، موازنه قدرت در واشنگتن تغییر خواهد کرد و دولت با نظارت و چانه‌زنی سیاسی بیشتری روبه‌رو می‌شود. اگر جمهوری‌خواهان اکثریت را حفظ کنند، ترامپ فرصت بیشتری برای پیشبرد برنامه‌های خود خواهد داشت.
بنابراین، انتخابات سوم نوامبر فقط رقابت بر سر چند کرسی نیست؛ این انتخابات آزمونی برای سنجش رضایت عمومی از عملکرد دولت، پیامدهای اقتصادی سیاست‌های آن و توانایی دو حزب در جلب اعتماد رأی‌دهندگان آمریکایی است.