ستاره صبح-این روزها دو اتفاق مهم به‌طور هم‌زمان در منطقه خاورمیانه در حال رخ دادن است که می‌تواند آرایش ژئوپلیتیکی منطقه را تغییر دهد و برای ایران حائز اهمیت باشد. از یک‌سو عادی‌سازی روابط بحرین با اسرائیل در ادامه دومینوی آمریکایی‌ها در منطقه خلیج‌فارس مهم است و حوزه‌های سیاسی و امنیتی ایران را احتمالا دچار محدودیت‌هایی خواهد کرد. موضوعی که ممکن است برای ایران زیان‌هایی به همراه داشته باشد. در این زمینه لازم است مقامات ارشد سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران به این موضوع توجه داشته باشند و با دقت این حوادث و اتفاقات را زیر نظر داشته باشند. زیرا اسرائیل که چند هزار کیلومتر با خاک ایران فاصله داشت و دشمن شماره یک ایران بوده است، اکنون در فاصله 50 کیلومتری ایران قرارگرفته است. این احتمال وجود دارد که در آینده نزدیک، اسرائیل در کشورهایی مثل امارات و بحرین که با آن‌ها روابط عادی خود را آغاز کرده و احتمالاً آن را به برخی شیخ‌نشین‌های منطقه تسری خواهد داد، دست به تأسیس پایگاه‌های نظامی در این کشورها بزند. نگرانی بدبینانه نگارنده از این است که با توجه به این‌که اسرائیل بارها گفته اجازه نخواهیم داد ایران صاحب تسلیحات هسته‌ای شود، همان نقشه‌ای را در سر بپروراند که در سال 1981 با سایت‌های هسته‌ای عراق و سوریه کردبه‌هرحال می‌دانیم که اسرائیل به هیچ‌یک از قواعد بین‌المللی تعهد و پایبندی ندارد. بنابراین حوادث اخیر برای ایران بسیار پراهمیت است و حلقه امنیتی ایران را تنگ‌تر خواهد کرد. ضمن آن‌که با توجه به این‌که آمریکایی‌ها اعلام کردند که برقراری رابطه اسرائیل با امارات و بحرین، با میانجیگری آن‌ها صورت گرفته، این موضوع می‌تواند برگ برنده‌ای در پرونده سیاست خارجی ترامپ هم به‌حساب بیاید. ازآنجایی‌که کارنامه ترامپ در حوزه سیاست خارجی ضعیف بود و نتوانسته بود با ایران، کره شمالی، ونزوئلا، چین و... کنار بیاید، اکنون در تلاش است این نقص را جبران کند. حالا معادله رقابت بین ترامپ و بایدن با این اتفاقات ممکن است تغییر کند و ازاین‌جهت نیز این موضوع برای ایران اهمیت دارد. درصورتی‌که ترامپ برای بار دوم راهی کاخ سفید شود، ممکن است محدودیت‌های جدیدی برای ایران به وجود بیاورد. از سوی دیگر مسئله مذاکرات بین‌الافغانی بین دولت افغانستان و گروه طالبان در دوحه قطر، موفقیت‌آمیز به نظر نمی‌رسد؛ هرچند برای نخستین بار حکومت افغانستان و طالبان را پای میز مذاکره نشانده است. اما از همان لحظات نخست که طالبان تقاضای حکومت اسلامی کرد، عبدالله عبدالله گفت ما ارزش‌هایی را که به‌سختی به دست آورده‌ایم، به‌آسانی از دست نخواهیم داد. آمریکایی‌ها هم چندان موافق نیستند که الگوی دیگری از حکومت دینی در همسایگی ایران شکل گیرد. بنابراین جای امیدواری چندانی وجود ندارد که اختلافات بین‌الافغانی برطرف شود. به‌هرحال جنس این مذاکرات با توافق بین اعراب و اسرائیل متفاوت است. ضمن آن‌که مذاکرات حل اختلاف در دوحه نیز می‌تواند برگ برنده‌ای در پرونده سیاست خارجی ترامپ باشد. نباید از یاد برد که یکی از وعده‌های انتخاباتی ترامپ در سال 2016، بازگرداندن سربازان آمریکایی از افغانستان و عراق به خاک آمریکا بود و تا حدودی دست به این کار زده است. اکنون وی می‌خواهد این مذاکرات تا قبل از انتخابات به سرانجام برسد تا برگ برنده دیگری در مقابل جو بایدن داشته باشد.