موضوع برتر، شجاعت است. ما ناگزیریم در مسیر پذیرفتن اشتباه، از هر شجاعتی، از هم حرکت، از اقدامات آشکار برای کاهش تنش بهره ببریم؛ چون تنش تنها در روابط بیرونی معنا پیدا نمی‌کند، بلکه مناسبات داخلی را هم در بر می‌گیرد.
اکنون زمان بهره‌گیری از توان ملی است و پافشاری بر یک دیدگاه و نگرش، پیامد ویرانگری دارد. داستان «مرغ ما یک پا دارد» حالا دیگر کاربردی ندارد؛ اگرچه هیچ‌گاه کاربردی نداشته است. لجبازی سیاسی تنها فرصت‌سوزی است. تدبیر حکم می‌کند که قدر زمان را بدانیم و آنچه را که می‌شود به دست آورد، در رؤیای دست‌نیافتنی‌ها از دست ندهیم. فرصت‌ها همیشه دست‌یافتنی نیستند، زیرا به همان سرعتی که پدید می‌آیند، از دست می‌روند. تلاش دشمن برای درهم شکستن ایران، نباید با برخی اقدامات درونی همراه شود؛ برنامه بزرگ دشمنان این آب‌وخاک است. هیچ فرصتی برای همبستگی و پیوستگی نباید از دست برود. هر گامی که راه را برای همدلی، هماهنگی و همبستگی دچار اختلال کند، ساز ناساز کوک کردن است. ایران با همه مردمانش، با همه گرایش‌ها و نگرش‌ها، وجود دارد.
برای کاستن از کینه‌ها، هیچ فرصتی نباید از دست برود. ناامید کردن مردم هدف دشمنان است؛ پیام‌های امیدبخش باید با اقدامات و برنامه‌های امیدبخش درهم آمیخته شوند.