ستاره صبح- مصطفی فروغی: سفر پزشکیان به نیویورک برای شرکت در اجلاس ۸۱ سازمان ملل و دیدار سهساعته عراقچی با ویتکاف و کوشنر، داماد ترامپ، امید را برای دستیابی یا بازگشت به تفاهمنامه اسلامآباد در اذهان زنده و امید خلق کرد، اما در انتها مذاکره و دیپلماسی به نتیجه نرسید و روز از نو، روزی از نو؛ نتیجه سفر پزشکیان و هیئت همراه به نیویورک شد. باب دیپلماسی نباید بسته شود، زیرا جایگزین آن جنگ، تحریم و محاصره دریایی و ایجاد مشکلات اقتصادی در داخل شده و میشود. در این گزارش به چند نکته اشاره میشود.
اول: سفر جی شی پینگ به نیویورک و ملاقات معناست او با ترامپ حکایت از معامله پنهانی علیه ایران دارد.
دوم: پرسش این است که چرا چین نمیتواند پشت ایران بایستد. پاسخ پیچیده نیست، بلکه ساده است. چین در سال بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار با آمریکا دادوستد دارد. اقتصاد آمریکا و چین به هم پیوند خورده دارند.
سوم: مبادلات سالانه چین با کشورهای عربی و اسرائیل بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار در سال است. چین حاضر نیست این حجم از مبادلات تجاری و اقتصادی با ایران که در سال را به خاطر ۴۱ میلیارد دلار مبادلات تجاری و اقتصادی به هم بزند.
چهارم: سلطه آمریکا از طریق دلار، به کشورها، ابزار تحریم، وضع تعرفه کشورها را وادار میکند از بازار ایران فاصله بگیرند.
پنجم: استقبال تعدادی از کشورها از طرح طرد اقتصادی یا انزوایی ایران و مهمتر استقبال از تحریم هوایی ایران، شرایط را به گونهای رقم زده که دیپلماسی به حالت تعلیق درآمده است. پزشکیان و قالیباف که منتخب مردم هستند در تلاشند تا روزنه دیپلماسی را زنده نگه دارند. شواهد و قرائن نشان میدهد که آمریکا به تحریم و محاصره دریایی به جای حمله نظامی دلخوش کرده است. باید منتظر ماند و دید که مردم چقدر در برابر فشارها تابآوری دارند.پزشکیان در گفتوگو با شبکه الجزیره گفته باید دید امریکا قصد مذاکره دارد یا میخواهد بازی بهم بزند. اما پزشکیان نگفت چرا تفاهمنامه اسلام اباد که به نفع ایران و به ضرر امریکا بود بهم خورد و کشور و مردم از ان خسارت دیدند. وقتی دو طرف از مواضع حداکثری خود کوتاه نمیایند توافق در کار نخواهد بود.