*نخستین گام، تفکیک هزینههای ضروری از هزینههای قابل حذف است. مسکن، غذا، درمان، بیمه، آموزش ضروری و هزینههایی که به حفظ توان کسب درآمد کمک میکنند باید در اولویت قرار گیرند. در مقابل، هزینههایی مانند سفر، رستوران، خرید کالاهای غیرضروری و تعویض زودهنگام وسایل را میتوان کاهش داد یا به تعویق انداخت. البته کاهش هزینه غذا نباید به قیمت آسیب به سلامت اعضای خانواده تمام شود.
*خانواده باید بخشی از منابع خود را به عنوان ذخیره اضطراری برای بیماری، درمان، بیکاری یا کاهش درآمد کنار بگذارد. تمام دارایی نباید در سرمایهگذاری بلندمدت یا دارایی کمنقدشونده قرار گیرد، زیرا در شرایط بحران، دسترسی به پول اهمیت زیادی دارد.
*در شرایط تورمی نگهداری دارایی به شکل پول نقد موجب کاهش قدرت خرید میشود. بنابراین سرمایهگذاری باید متنوع باشد و متناسب با میزان ریسکپذیری، بخشی از دارایی در طلا، ارز، سهام یا سایر داراییهای واقعی قرار گیرد. تمرکز تمام سرمایه در یک بازار یا یک دارایی میتواند ریسک خانواده را افزایش دهد. داراییهای پرریسک نباید جایگزین پول مورد نیاز برای هزینههای ضروری شوند.
*کاهش هزینه مسکن میتواند یکی از راههای مدیریت فشار اقتصادی باشد. خانوادهها باید بررسی کنند که آیا هزینه سنگین برای زندگی در مناطق گران یا نگهداری خانهای بزرگ، متناسب با درآمد و نیاز واقعی آنهاست یا خیر. در برخی موارد، انتخاب مسکن کوچکتر یا کمهزینهتر میتواند منابع مالی قابل توجهی را آزاد کند.
*در کنار مدیریت هزینهها، افزایش توان درآمدزایی اهمیت زیادی دارد. یادگیری مهارتهای جدید، زبان، مهارتهای دیجیتال، هوش مصنوعی، فروش، حسابداری و فعالیتهای پروژهای میتواند امکان ایجاد درآمد دوم را فراهم کند. وابستگی خانواده به یک منبع درآمد در دورههای بیثباتی اقتصادی، ریسک بالایی دارد.
*همکاری خانوادگی و اجتماعی میتواند بخشی از فشار هزینهها را کاهش دهد؛ از تقسیم هزینه رفتوآمد و مراقبت از کودکان و سالمندان گرفته تا استفاده از صندوقهای خانوادگی و دوستانه.
*خانواده باید برای سناریوهای مختلف آماده باشد؛ از وضعیت عادی تا کاهش درآمد و حتی قطع موقت یکی از منابع درآمدی. تهیه یک ترازنامه خانوادگی شامل داراییها، بدهیها، نقدینگی و هزینههای ماهانه کمک میکند مشخص شود خانواده در صورت توقف درآمد، چه مدت میتواند هزینههای ضروری خود را تأمین کند.
*در دوران تحریم، جنگ و کوچکشدن اقتصاد، هدف اصلی باید بقا، حفظ قدرت خرید، سلامت، نقدینگی و امکان عبور از دوره بحران باشد. تلاش برای جبران کاهش قدرت خرید از طریق معاملات پرریسک و وعده سودهای غیرعادی، میتواند آسیبپذیری خانواده را بیشتر کند.