اول: جنگ ۱۲ روزه که از روز ۲۳ خرداد آغاز و روز سوم تیرماه متوقف شد، آثارش بر زندگی و اقتصاد سایه افکنده بود که جنگ دیگری از راه رسید.
دوم: جنگ دیگر روز ۹ اسفند توسط آمریکا و اسرائیل علیه ایران آغاز شد و همچنان ادامه دارد. حجم این جنگ بیشتر از جنگ ۱۲ روزه است و خسارت های وارده به غیرنظامیان محسوس است.
سوم: تنگه هرمز که حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد نفت صادراتی جهان از آنجا عبور میکند، توسط جمهوری اسلامی بسته شد. این اتفاق فشار سیاسی و نظامی را بیشتر کرده است و صادرات نفت را مختل کرده و قیمت انرژی را افزایش داده است که برای کشورها به ویژه امریکاییها که بنزین گران میخرد هزینه ایجاده کرده است. ایران میگوید اگر ما نتوانیم نفت از این تنگه صادر کنیم، اجازه نمیدهیم دیگران از این تنگه نفت صاد و درآمد کسب کنند. بستن تنگه هرمز ائتلاف جهانی و منطقهای را علیه تهران شکل داده است.
چهارم: جنگ و ادامه آن آثار روانی و انتظارات تورمی دارد که مستقیم به سفره مردم تحمیل میشود و فرصتطلبان از شرایط جنگی استفاده کرده و کالاها را به قیمت گران میفروشند. در چنین شرایطی، چارهای جز پیروی از اقتصاد انقباضی نیست. در اقتصاد انقباضی، تأمین حداقلهای زندگی مردم به ویژه فرودستان، مثل نان، آب، برق، گاز و محصولات لبنی و پروتئینی، در شرایط جنگی مهمترین کار مجلس و دولت است. مهمتر این که همانطور که دولت دفاع مقدس در جنگ ۸ ساله تورم را کنترل کرده حالا هم میتوان از تجربه دولت میرحسین موسوی استفاده و تورم را کنترل کرد. در این ارتباط بهرهگیری از پتانسیل رسانهها برای فرهنگسازی و تابآوری جامعه یک ضرورت اجتنابناپذیر است. صرفهجویی و جلوگیری از اتلاف برق و برقدزدی که عدهای سودجو به خاطر تولید رمزارز و ماینرها سال هاست از آن بهره میبرند، در شرایط جنگ لازم است.
پنجم: دولت به تنهایی نمیتواند بر مشکلات جنگ غلبه کند. وقت آن رسیده که سرمایه آستان قدس رضوی، ستاد اجرایی فرمان امام، کمیته امداد، بنیاد ۱۵ خرداد، بنیاد شهید، اموال تملیکی همه به نفع مردم به کار گرفته شوند تا از محنت و سختی و رنج زندگی کاسته شود.
ششم: آزادسازی سرمایههای نهادهایی که در اختیار دولت نیست میتواند تابآوری در جنگ و زندگی را افزایش دهد.
هفتم: بزرگترها و مسئولان دولت میرحسین موسوی از جمله نگارنده در زمان جنگ یادشان است که این نهادها از جمله آستان قدس رضوی به دولت و جنگ کمک میکردند. حالا وقت آن رسیده که این نهادها به میدان بیایند و بودجه نهادهای مذهبی و فرهنگی قطع و به نفع مردم هزینه شود.
اجرای موارد هفتگانه میتواند به تاب آوری جامعه در جنگ و زندگی کمک کند. شرط تحقق آن عزم، اراده، شجاعت و شهامت مسئولان است که رستم گونه برای کمک به مردم که با فقر تورم و نداری دست و پنجه نرم میکنند به میدان بیایند و کاری کارستان کنند.