ستاره صبح-پل المر مور زاده دوازدهم دسامبر 1864 در سنت لوئیس است. وی پژوهشگر، منتقد محافظه‌کار آمریکایی و یکی از مبلغین برجسته انسان‌گرایی نوین در نقد ادبی بود. او در دانشگاه‌های واشنگتن سنت لوئیس و هاروارد به تحصیل پرداخت. پل پس از دوران کاری کوتاه‌مدت خویش در محیط آکادمیک به‌عنوان سردبیر ادبی روزنامه «ایندیپندنت» در فاصله‌ سال‌های 1901 تا 1903 مشغول به کار شد و سپس به مدت 6 سال در فاصله سال‌های 1903 تا 1909 در روزنامه «نیویورک پست» مشغول به فعالیت شد. او همچنین به مدت 5 سال نیز ویراستار روزنامه «نیشن» در فاصله‌ سال‌های 1909 تا 1914 بود.
مور در نقد ادبی به تحسین نویسندگان کلاسیک انگلیسی می‌پرداخت و می‌گفت که آن‌ها در قبال کار و آثارشان احساس مسئولیت اخلاقی می‌کردند و با نگاهی به شکسپیر، جانسون، آنتونی ترولوپ و جان هنری نیومن می‌توان به‌درستی به این نکته پی برد. به‌زعم وی سخیف‌ترین عملی که یک هنرمند می‌تواند انجام دهد، عدم پایبندی اخلاقی و وقیحانه نیست، بلکه جعل ذات انسانی و انکار مسئولیت اخلاقی است.
پل المر مور طی 15 سال آخر حیات خویش چندین کتاب در دفاع مستدل از مسیحیت نوشت که شامل «مسیحیت در عهد جدید» (1924)، «مسیح» (1927) و «ایمان کاتولیک» (1931) است. بایرون لمبرت اذعان می‌کند که رسالت مور عمیقاً مذهبی بود و وی قصد داشت تا این آثار را از خود به‌جای بگذارد.
اگرچه راسل آموس کیرک او را بزرگ‌ترین مدافع مسیحیت در قرن بیستم نامید، اما بااین‌وجود کتاب‌های مور در جامعه‌ معاصر و در میان مسیحیان خوانندگان چندانی ندارد. به‌زعم لمبرت دلیل این امر این است که اکثر مسیحیان مسیحیت مور را ریاکار می‌پنداشتند. وی افزود: نوشته‌های وی عجیب‌تر از آن بود که بتواند قابل‌فهم باشد و شرطی‌تر از آن بود که بتواند معتبر باشد. او برعکس نویسندگان ارتدوکسی نظیر سی. اس. لوئیس یا جی. کی. چسترتون بود که با جسارت و گستاخی‌شان می‌توانستند پیروان کاتولیک، پروتستان، ارتدوکس و حتی شاخه‌های فرعی مسیحیت را تحریک کنند که همین امر باعث تعجب مسیحیان شده بود.
پاول المر مور شکست فرهنگ مسیحیت را به‌منزله فروپاشی فکری و اخلاقی می‌دانست. وی یک‌بار به آلفرد نویز گفت: تمامی اجزای دنیای مدرن رو به افول حرکت می‌کند و قدرت تفکر عمیق را ازدست‌داده‌اند، مگر آنان که به فلسفه دین پایبند هستند، چراکه این فلسفه طی دو هزار سال و بر مبنای سنت دیرین مسیحیت شکل‌گرفته است. وی در نهم مارچ 1937 و در سن 72 سالگی زندگی را بدرود گفت.