کدام کشورها در آینده خواهند درخشید؟
نشریه اقتصادی اکونومیست در گزارشی درباره «کشورهایی که در سال ۲۰۲۱ بیشترین پیشرفت را داشته‌اند» نوشته که سال جاری به‌رغم این‌که درمجموع یک سال غم‌انگیز و دشوار به شمار می‌آید، اما بااین‌حال این سال شاهد درخشش چند کشور نیز بوده که این نشریه این کشورها را در حکم «ستارگان درخشان آسمان تاریک دنیا» نام برده و افزوده که بی‌تردید در سال‌های آینده درخشش‌های بیشتری خواهند داشت! به گزارش شفقنا، این گزارش با اشاره به انتخاب همه‌ساله «کشور برگزیده سال از نگاه اکونومیست» آغاز می‌شود که البته «این جایزه به بزرگ‌ترین، شادترین یا ثروتمندترین کشورهای دنیا تعلق نمی‌گیرد، بلکه به‌جایی تعلق می‌گیرد که ازنظر این نشریه در آن سال بیشترین پیشرفت را داشته است». دراین‌ارتباط در سال‌های اخیر کشورهایی مانند ازبکستان به دلیل لغو برده‌داری، کلمبیا برای موفقیت در برقراری صلح و تونس به خاطر نزدیکی به دموکراسی برنده این عنوان شده‌اند. سال ۲۰۲۱ سال سختی برای دنیا بود، اما در میان تاریکی، چند کشور انگشت‌شمار هم درخشیدند. اکونومیست در ادامه به معرفی این معدود ستارگان درخشان پرداخته است. در دادگاه‌های کوچک ساموآ بحران قانون اساسی به نحو عجیبی خنثی شد و حزب حاکم این کشور که ۳۳ سال بود قدرت و نخست‌وزیری را- با این ادعا که از سوی خدا انتخاب شده- در اختیار داشت، مجبور شد قدرت را به یک اصلاح‌طلب بسپرد که اولین زنی است که به این سمت رسیده است. مولداوی، به‌عنوان یکی از فقیرترین کشورهای اروپا که سال‌های سال و مدت‌های مدیدی میزبان و شاهد پول‌شویی‌های روسیه بود، در دو سال اخیر تکانی به خود داد و درواقع بعد از انتخاب مایا ساندو به‌عنوان رئیس‌جمهور، در سالی که گذشت کنترل پارلمان را نیز به حزب او واگذار کرد تا این کشور در آستانه یک آینده متفاوت قرار گرفته باشد. زامبیا نیز می‌توان گفت که در مسیر دموکراسی قرار گرفته است. این کشور که سال گذشته یک کشور فاسد و ورشکسته بود، در ماه اوت گذشته بعد از مواجهه با تلاش‌هایی که در زمینه تقلب در انتخابات صورت گرفت، شاهد انتخاب هاکاینده هیکیلما توسط زامبیایی‌ها شد. یک تاجر لیبرال که با اختلاف زیادی تقلب را شکست داد و بعدتر نیز با توافق با صندوق بین‌المللی پول در زمینه کاهش یارانه‌های سوخت و برق و آغاز تحقیقات در مورد فساد، کشور را عملاً روی ریل پیشرفت بازگرداند. لیتوانی نیز در یک سال اخیر از جنبه دیگری موفق بوده است. این کشور درواقع با تمام وجود از ارزش‌های دموکراتیک دفاع کرده است. لیتوانی کوچک توانست دولت چین را با افتتاح دفتر نمایندگی تایوان در ویلنیوس- پایتخت لیتوانی- به چالش بکشد. لیتوانی همچنین به دلیل ایستادگی و مقاومت در مقابل رژیم‌های استبدادی جایگاه قابل احترامی در دنیا به دست آورده است. این کشور سال گذشته به مخالفان بلاروس و روسیه پناه داد- ازجمله سوتلانا تیخانوفسکایا، زنی که می‌توان گفت عملاً در انتخابات اخیر بلاروس پیروز شده بود. درنهایت، بااینکه چین مصمم است لیتوانی را وادار به تسلیم کند- و به این منظور حتی روزنامه‌هایش را وامی‌دارد اندازه این کشور را مسخره کرده و آن را به موش یا حتی کک تشبیه کنند، ولی این کشور برنده رقابت سالانه اکونومیست نیست؛ و این عنوان می‌رسد به ایتالیا که افتخار بیشترین پیشرفت را در سال جاری و البته بیشترین امیدواری را برای سال آینده نصیب ساکنین این کشور زیبای جنوب اروپا می‌کند. نه به خاطر مهارت فوتبالیست‌هایش که جام قهرمانی اروپا را بردند و نه حتی به خاطر ستاره‌های موسیقی که برنده مسابقه یوروویژن شدند، بلکه فقط و فقط به خاطر سیاست‌ها و سیاستمدارانش... کارشناسان سیاسی اغلب از ایتالیا به دلیل رهبرانی مانند سیلویو برلوسکونی انتقاد کرده‌اند، ولی حالا دقیقاً به این دلیل که سیاستمداری را انتخاب کرده‌اند که موجب شده ایتالیایی‌ها- به‌رغم دشواری‌های کرونا- در سال ۲۰۲۰ نسبت به سال ۲۰۱۹ به‌مراتب ثروتمندتر شده باشند، این کشور امیدبخش‌ترین کشور دنیا انتخاب شده است. حالا ایتالیایی‌ها با انتخاب ماریو دراگی، یک نخست‌وزیر شایسته و مورداحترام بین‌المللی دارند. سیاستمداری که باعث شده برای اولین بار اکثر سیاستمداران این کشور اختلافات خود را فراموش کرده و همگی حمایت از برنامه اصلاحات کامل را در دستور کار قرار دهند که به معنای اختصاص بودجه‌ای تحت برنامه بهبود پس از همه‌گیری اتحادیه اروپا است. حالا در شرایطی که نرخ واکسیناسیون کرونا در ایتالیا یکی از بالاترین‌ها در اروپا است و پس از سال سخت ۲۰۲۰ نیز اقتصاد این کشور سریع‌تر از فرانسه یا آلمان در روند بهبود قرار گرفته، ایتالیا با نوعی بیم و امید مواجه است که مبادا این روند رو به رشد غیرعادی معکوس شود. به‌خصوص این‌که ماریو دراگی قصد حضور در انتخابات ریاست جمهوری را دارد که یک شغل تشریفاتی‌تر است و همچنین این احتمال را به وجود می‌آورد که ایتالیا یک‌بار دیگر درگیر یک نخست‌وزیر کمتر شایسته شود. اتفاقی که اگر رخ دهد، این واقعیت که ایتالیای امروز مکان بهتری نسبت به دسامبر ۲۰۲۰ است، تبدیل به یک افسانه خواهد شد.