سرای احسان در کهریزک تهران مکانی است امن که ظرفیت نگهداری از توانخواهان نیازمند را دارد. روز پنج شنبه 14 آبان 1405 عده ای از متخصصان روانشناس در نشستی تخصصی به بررسی ابعاد و عوامل شکل گیری بیماری روان حاد و مزمن را مورد بررسی قرار دادند .
ازنظر سازمان جهانی بهداشت، سلامت روان به توانایی سازگاری هیجانی و رفتاری فرد همراه با تجربه شادکامی است که روندی روبه رشد داشته و بیمار در ارزیابی زندگی اش پیشرفت خود را احساس می کند .
مراجعان سخت و دشوار به آن دسته از افرادی می گویند که اختلال روانی در آنها به صورت مزمن است و عملکرد زندگی آنها را کاهش داده است. مشکلات روحی و روانی درصورتی که مورد توجه و دقت قرارنگیرد و مورد بی توجهی قرار گیرند، در سال های بعد زندگی، خودشان را نشان خواهند داد. در این شرایط نیاز به جلسات درمان، دارو درمانی و روانکاوی بیشتر خواهد شد.
باتوجه به پیشرفت علم روانشناسی می توان تغییر قابل ملاحظه ای در برخورد با این بیماران در جهت بازتوانی و بازگشت آنها به جامعه را مشاهده کرد. ابعاد انسانی مواجهه با بیماران روان در غرب و شرق تقریبا مشابه بوده است .
در گذشته با غل وزنجیر بیمار را می بستند. (عکس های آن زمان در موزه بیمارستان روزبه برای بازدید متخصصان وجود دارد) گاه در غرب این افراد را زنده زنده می سوزاندند .
در شرق دانشمندانی همچون فارابی، رازی و ابن سینا روش مدارا با این بیماران را بهترین نوع مواجهه دانستند. در غرب با اعمال جراحی سعی در بهبود بیماری داشتند.
شکایات جسمی بیماران مزمن شامل: بی اختیاری ادرار، شب ادراری، عفونت های مکرر ادرار، سرگیجه، عدم توجه به بهداشت دهان ودندان، میخچه کف پا، مشکلات گوارشی، خونریزی غیرطبیعی رحم زنان، کم کاری تیرویید، نرمال نبودن اشتها (پرخوری یا کم خوری) است. البته این مشکلات با دارو درمانی بهبود می یابند .
باورهای نادرست بیماران مزمن نیز با جلسات روان درمانی اصلاح می شوند . نگاه از بالا (فرد خودش را بالاتر از بقیه می بیند) ، بیان جملاتی مثل: من فرشته ام یا من رییس جمهورم و ... اینها باورهای بزرگ منشانه و غیرواقعی هستند که در جلسات روان درمانی اصلاح می شوند .
تجارب شنیداری مبنی بر شنیدن صداهایی که دیگران نمی شنوند دال بر ادراک، هذیان و گزند و آسیب دال بر محتوای فکر، خود آسیب رسانی، تهدید دیگران و افسردگی دال برسابقه بالینی و نداشتن تمرکز برسن و سال واقعی فرد دال برهویت و شناخت، می توانند در دسته بندی تشخیصی مورد استفاده متخصصان و روانشناسان ومددکاران قرار گیرد. تداوم داشتن این نشانه ها در مدت زمان 6 ماه برای احراز بیماری مزمن ضروری است.
طرحواره درمانی با شناسایی طرحواره های بیمار مزمن با بررسی چگونگی نیاز به دلبستگی وشکل گیری طرحواره های آسیب رسان پیگیری می شود.
بررسی مکانیسم های دفاعی بیماران شامل وجود انکار، فرافکنی، واپس روی و گسست از واقعیت مورد بررسی قرار می گیرند .
مجموعه ای از عوامل زمینه ساز (عوامل خانوادگی وتاریخچه) ، آشکار ساز (از چه تاریخی علایم نشان داده شد؟)، تداوم بخش (مواردی که فرد را به ادامه بروز نشانه ها دعوت می کند؟) قابل بازنگری در جلسات روان درمانی هستند .
مهمترین بخشی که در پاسخ به درمان مدنظر قرار می گیرد پیش آگهی مثبت یا منفی بیمار نسبت به درمان است. آنچه درمان بیماران روان را امیدبخش می کند آموزش خانواده و پیگیری درمان از سوی خود فرد می باشد .