گروهی از زنان کفن‌پوش در اعتراض به هرگونه مذاکره با آمریکا، در حوالی خیابان جمهوری و تقاطع کشور دوست تهران، در حالی برگزار شد که هم‌زمان تحرکات دیپلماتیک ایران با میانجی‌گری کشورهای منطقه و قدرت‌های بین‌المللی برای توقف درگیری‌ها ادامه دارد؛ تجمعی که علاوه بر طرح پرسش‌هایی درباره هویت سازمان و سازوکار برگزاری آن، ابهاماتی را درباره چرایی مخالفت با روندی ایجاد می‌کند که تصمیم‌گیری درباره آن در چارچوب نهادهای عالی نظام انجام می‌شود.
مخالفت کفن‌پوشان لرستان با مذاکره
در تصاویر و گزارش‌های رسیده از این تجمع، شماری از زنان با پوشیدن کفن‌هایی که روی برخی از آن‌ها عبارت «کفن‌پوشان لرستان» دیده می‌شود، با سردادن شعار و در دست داشتن پلاکاردهایی، مخالفت خود را با هرگونه مذاکره و توافق با آمریکا اعلام کردند.
این تجمع در شرایطی برگزارشده که هم‌زمان تحرکات دیپلماتیک برای پایان دادن به درگیری‌ها افزایش‌یافته و کشورهایی همچون عمان، چین و روسیه هم در سطوح مختلف وارد رایزنی‌های مرتبط با این بحران شده‌اند.
بااین‌حال، برگزاری چنین تجمعی پرسش‌هایی جدی درباره سازمان، مجوزهای احتمالی و منابع پشتیبانی این گروه‌ها ایجاد کرده است.
تجمعات موسوم به کفن‌پوشان طی ماه‌های گذشته هم در نقاط مختلف تهران و مشهد برگزارشده و مخالفت با مذاکره و توافق با آمریکا از محورهای اصلی شعارهای این گروه‌ها بوده است.
نکته قابل‌تأمل درباره این تجمعات، جایگاه تصمیم‌گیری درباره جنگ و صلح در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی است.
در ساختار رسمی جمهوری اسلامی، سیاست‌گذاری‌های کلان امنیتی و دفاعی در چارچوب نهادهایی همچون شورای عالی امنیت ملی انجام می‌شود و مصوبات این شورا هم طبق اصل ۱۷۶ قانون اساسی پس از تأیید رهبر جمهوری اسلامی قابل‌اجراست.
بنابراین، تصمیم‌گیری درباره ورود به مذاکرات، چارچوب توافق یا ادامه درگیری‌های نظامی، موضوعی نیست که خارج از ساختار رسمی تصمیم‌گیری کشور تعیین تکلیف شود.
این پرسش مطرح است که تجمع‌کنندگان دقیقا به چه چیزی اعتراض دارند؟ آیا اعتراض آن‌ها به اصل مذاکره است، به محتوای احتمالی توافق، به عملکرد مذاکره‌کنندگان یا به تصمیمی که ممکن است در سطوح عالی نظام اتخاذ شود؟
اگر تصمیم به مذاکره با تأیید مراجع بالادستی اتخاذ شده باشد، مخالفت خیابانی با آنچه نسبتی با سازوکار رسمی تصمیم‌گیری کشور دارد؟
درنهایت، افکار عمومی حق دارد بداند این تجمعات با چه مجوزی برگزار می‌شوند، چه کسانی مسئول ساماندهی آن‌ها هستند و آیا مواضع اعلام‌شده از سوی شرکت‌کنندگان، بازتاب یک دیدگاه مستقل است یا بخشی از فعالیت یک جریان سازمان‌یافته سیاسی؟
برگرفته از ایلنا