وضعیت مازوت‌سوزی در کشور
وضعیتی که در حال حاضر در حوزه انرژی در دنیا ایجادشده است، بسیاری از کشورها استانداردهای زیست‌محیطی خود را کنار گذاشته‌اند. آن‌ها مجبور شده‌اند تجدیدنظر کنند تا بتوانند فرآورده‌های بیشتری تولید نمایند. ما نیز در وضعیتی قرار داریم که به‌طورمعمول و سالانه، با توجه به اینکه در زمستان مصرف بخش خانگی افزایش پیدا می‌کند و امکان ذخیره‌سازی گاز هم نداریم، با مشکل مواجه می‌شویم؛ به‌گونه‌ای که به‌یک‌باره مصرف خانوار از ۲۵۰ میلیون مترمکعب، به‌طور متوسط به ۴۵۰ میلیون مترمکعب می‌رسد و بعضی‌اوقات حتی تا ۶۰۰ الی ۷۰۰ میلیون مترمکعب نیز بالغ می‌شود.
لذا دولت یا کمیته‌ای متشکل از چند نفر می‌نشینند و تصمیم‌گیری می‌کنند و می‌گویند حالا که مصرف خانگی به این عدد رسیده است، گاز کارخانه‌های فولادی، سیمانی و پتروشیمی‌ها را قطع کنیم. چاره‌ای هم ندارند، زیرا شرایط کشور به شکلی نیست که امکان تأمین کامل آن وجود داشته باشد. امسال با توجه به اینکه بخشی از گاز را ازدست‌داده‌ایم و از سوی دیگر به دلیل حملات انجام‌شده و افزایش مصرف، دولت با محدودیت مواجه است.
مازوت سوزی در ۱۵ نیروگاه
دولت با حدود ۷۰۰ میلیون مترمکعب گازی که در اختیار دارد، ابتدا تعهدات صادراتی دارد که اگر پرداخت و تأمین نکند مشمول جریمه می‌شود؛ از طرفی خوراک پتروشیمی‌ها و صنایع و از سوی دیگر مصارف خانگی را در پیش دارد. دولت می‌تواند تزریق گاز به چاه‌های نفت را متوقف کند و بگوید در زمستان تزریق صورت نگیرد. این شرایط دولت را ناگزیر می‌سازد که دست به انتخاب بزند. دولت مجبور است به حدود ۱۵ نیروگاهی که توانایی مصرف مازوت دارند، مازوت تحویل دهد و چاره‌ای جز این ندارد؛ هرچند توانسته‌اند برای نمونه، نیروگاه اراک را به‌جای مازوت به گاز مایع تبدیل کنند، اما سایرین همچنان مصرف‌کننده هستند. در کل حدود ۱۵ نیروگاه وجود دارند که مصرف مازوت دارند.
توقف صادرات مازوت
از طرف دیگر، مازوئی تولید می‌شود که به دلیل محاصره دریایی در این فصل و در این مدت، امکان صادرات آن وجود ندارد؛ درحالی‌که قبلاً روزانه حداقل ۷۰ هزار تن مازوت صادر می‌شده است. قاعدتاً توزیع این مازاد ۷۰ هزار تنی رابین واحدهای سیمانی، واحدهای صنعتی که قابلیت مصرف مازوت دارند و حتی نیروگاه‌ها آغاز کرده‌اند. قاعدتاً چاره‌ای جز این نداریم. به نظر می‌رسد دولت برای حدود ۶۰ تا ۷۰ روز با این چالش روبه‌رو باشد؛ البته خوشبختانه امسال بارندگی خواهیم داشت و پیش‌بینی نمی‌شود که هوا بسیار سرد شود. ظاهراً دولت حدود ۲۳۰ الی ۲۴۰ میلیون مترمکعب گاز را برای مجموعه صنایع، پتروشیمی‌ها و بخش‌های تولیدی در نظر گرفته و اعلام کرده است که باید این میزان تأمین شود. طی همین روزها مصرف خانگی حدود ۲۰ الی ۳۰ یا ۴۰ میلیون مترمکعب افزایش‌یافته، اما هنوز قابل‌تحمل است.
واردات گاز
دولت پیگیر است تا در صورت امکان از قطر LNG وارد کند؛ از سوی دیگر مسئولان شرکت ملی گاز در ترکمنستان حضورداشته و در حال مذاکره هستند. به‌طور هم‌زمان با روسیه نیز مذاکراتی انجام‌شده و درصدد احیای خط لوله‌ای هستند که پیش‌تر گاز از طریق آن صادر می‌شد تا بتوان در این فصل‌ها از روسیه گاز وارد کرد. چاره‌ای وجود ندارد و برای زنده ماندن واحدهای تولیدی، حداقل بخشی از آن‌ها باید به سمت مصرف مازوت بروند.
تولید مازوت با سولفور پایین
مازوت قطعاً از گازوئیل ارزان‌تر است. اگر واحدهای صنعتی و پتروشیمی‌ها در زمستان بخواهند از بهابازار کالا گازوئیل را باقیمت‌های کشف‌شده خریداری کنند، هزینه بسیار سنگین‌تری خواهد داشت. بنابراین اگر دولت بتواند مازوت با سولفور پایین تولید و تأمین کند، مصرف مازوت در مقایسه با سایر فرآورده‌های نفتی به نفع واحدهای صنعتی تمام خواهد شد. متأسفانه احتمال افزایش آلودگی وجود دارد؛ چاره‌ای نداریم.
برگرفته از اقتصاد نیوز