رئیس انجمن علمی روان پزشکان ایران گفت: داروهای روان پزشکی دچار کمبود است و بسیاری از بیماران با مشکل پیدا کردن داروهای خود مواجه هستند و در نتیجه گاهی مجبور می‌شویم دارو را کم کرده یا قطع کنیم که منجر به هزینه روانی برای بیماران روان پزشکی می‌شود.
سید وحید شریعت روز یکشنبه درباره کمبود داروهای روان پزشکی به ایرنا گفت: در سال‌های اخیر به یاد ندارم که کمبود داروهای روان پزشکی به این صورت شکل بگیرد و حجم زیادی از این داروها در دسترس بیماران نباشد. از طرفی متاسفانه بیماران باید این ریسک را بپذیرند که داروهای آنها تغییر کند و این موضوع منجر به بار روانی برای بیماران می‌شود. وی اظهار کرد: داروهای خارجی روان پزشکی مدت زیادی‌ است که در بازار موجود نیست و کمبود داروهای این حوزه عمدتا مربوط به داروهای تولید داخل است؛ تعداد معدودی از داروهای روان پزشکی در داخل تولید نمی‌شوند و وارداتی هستند و عمده این داروها در داخل کشور تولید می‌شد اما حتی این داروها هم اکنون موجود نیست. این کمبودها به این دلیل رخ داده که مواد اولیه داروهای روان پزشکی تولید داخل، از خارج تامین می‌شده است. با وجود تولید بخش عمده داروهای روان‌پزشکی در کشور، این داروها نیز با کمبود مواجه شده‌ است. علت اصلی این کمبود، وابستگی تولید داخل به تأمین مواد اولیه از خارج کشور است.

کدام داروهای روان پزشکی موجود نیست؟
شریعت درباره جزییات داروهایی که دچار کمبود است، اظهار کرد: از جمله این داروها که دچار کمبود است می‌توان به داروهای ضد افسردگی مانند ونلافاکسین، دولوکستین، سرترالین و میرتازاپین اشاره کرد. داروهای آنتی سایکوتیک (ضد روان پریشی) طولانی اثر هیچ کدام موجود نیست؛ سه یا چهار نوع از این داروها را داریم که به صورت تزریقی استفاده می‌شود و در بازار وجود ندارد یا به شکل محدود توزیع می‌شود. داروهای ضد اضطراب مانند بوسپیرون نیز پیدا نمی‌شود. همچنین داروهایی مانند پرفنازین، تری فلوئوپرازین، فلووکسامین و نورتریپتیلین نیز دچار کمبود است. دارویی مانند کلومی‌پرامین که هیچ جایگزینی ندارد هم دچار کمبود است.

پیامد کمبود دارو
شریعت درباره آسیب این کمبودهای دارویی به بیماران روان پزشکی گفت: درباره برخی بیماران ماه‌ها و سال‌ها تلاش شده تا به دارویی برسند که روی آن‌ها جواب داده است؛ به طور مثال، داروی کلومی‌پرامین برای افرادی که وسواس مقاوم به درمان دارند، تجویز می‌شود و هیچ جایگزین دیگری هم ندارد و وقتی این دارو موجود نیست، حجم زیادی از این بیماران مجبور می‌شوند از داروهای دیگر استفاده کرده یا دارو را قطع کنند که در نتیجه، بیماری آن‌ها بر می‌گردد. دور شدن از محیط کار و خانواده، کاهش عملکرد، بستری شدن و مشکلات دیگر از جمله مواردی است که می‌تواند این بیماران را تحت تاثیر قرار دهد.

کمبود دارو پس از جنگ 
رئیس انجمن علمی روان پزشکان ایران اظهار کرد: کمبودهای دارویی در حوزه روان پزشکی قبل از جنگ تحمیلی اخیر هم وجود داشت، اما کمتر بود و پس از جنگ شرایط کمبود تشدید شده و اقلام بیشتری شامل این کمبودها شد. وی افزود: قبلا به این صورت بود که امکان داشت یک دارو چند ماه با کمبود مواجه می‌شد و سپس تامین می‌کردند؛ اما در حال حاضر این داروها که دچار کمبود شده، تامین نشده است.