در کشوری با تاریخ غنی و معماری منحصربهفرد، مرمت بناهای تاریخی باید فرایندی دقیق و متعهدانه باشد، نه تنها بهعنوان یک انتخاب، بلکه بهعنوان یک ضرورت ملی. اما در ایران، سیستم آموزشی و بازار کار این حوزه با چالشهای جدی روبهرو است. به گفته مریم اصغرینیا، فارغالتحصیل مرمت، یکی از بزرگترین مشکلات این است که آموزشها غالباً تئوری و سطحیاند و بهطور کامل نیازهای واقعی بازار کار را پوشش نمیدهند.او بر لزوم رویکرد کارمحور تأکید میکند و میگوید که برای تبدیل شدن به مرمتگر حرفهای، دانشجو باید تجربه عملی در پروژههای واقعی و متناسب با نیازهای شهری کسب کند. نبود نظارت دقیق و استانداردهای حرفهای در پروژههای مرمتی، وضعیت نگرانکنندهای برای میراث فرهنگی کشور ایجاد کرده است. این مشکلات تنها به ضعف آموزشی محدود نمیشود؛ بلکه سیستمهای نظارتی و اجرایی نیز نیاز به بازنگری جدی دارند.