محمود آموزگار، ناشر و رئیس پیشین اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران، معتقد است بحران امروز نشر بیش از آنکه ناشی از حذف یارانه کاغذ باشد، نتیجه مداخلات نادرست و بلندمدت دولت در این حوزه است. او در گفتوگو با ایسنا تأکید میکند که یارانه در همه دنیا ابزاری موقت برای عبور از شرایط اضطراری است، نه سیاستی دائمی که یک صنعت را به خود وابسته کند. به گفته آموزگار، دولتها در ایران همواره برنامههای چندساله توسعه را تصویب کردهاند، اما مشکل اصلی در اجراست. او با اشاره به بند «ج» ماده ۹۲ برنامه ششم توسعه میگوید با وجود تصریح قانون درباره تسهیل فعالیت ناشران و کتابفروشان در اماکن مسکونی، این بند عملاً اجرا نشده و ناشران امروز با اخطارهای تغییر کاربری و هزینههای سنگین روبهرو هستند. از نظر او، هم دولت و هم صنف نشر در پیگیری اجرای قانون کوتاهی کردهاند. آموزگار ریشه وابستگی نشر به یارانه را در دخالت دولت، از جمله صدور گسترده پروانههای نشر، میداند. به باور او، صدور بیش از ۲۰ هزار پروانه نشر بدون توجه به توان واقعی بازار، دولت را ناخواسته متعهد به تأمین معیشت دارندگان این مجوزها کرده است؛ در حالی که تنها حدود پنج هزار ناشر فعالاند. او پیشنهاد میکند صدور پروانه نشر متوقف و در سیاستهای حمایتی بازنگری شود. این ناشر تأکید میکند تا زمانی که اقتصاد کلان کشور سامان نیابد، بحران نشر نیز حل نخواهد شد و صنعت کتاب برای بقا، نیازمند اصلاحات تدریجی و خرد جمعی است.