«تا عصر در دفتر کوشک کار کردم و گزارشها و روزنامهها را دیدم؛ به خصوص در رسالت و کیهان در مورد اظهارات آقای [مهدی] کروبی، در جلسه دیروز مجلس، برخوردهای تُندی شده و از بیتابی ایشان در عکسالعمل به دادگاه [شهرام] جزایری و اهانت به قوه قضاییه و طرح مسأله مرگ سعید امامی با خوردن داروی نظافت، انتقاد شده و آن را اعتراض به آقای خاتمی، [رئیسجمهور]، به خاطر زیر سؤال بردن اقدامات گروه ویژه انتصابی ایشان خواندهاند در مجموع دوم خردادیها، در موضع انفعال قرار گرفتهاند.
عکسالعمل مسئولان ایران، در مقابل اظهارات جرج بوش، [رئیسجمهور آمریکا]، هم در رسانههای داخلی و هم خارجی، انعکاس وسیعی داشته است؛ به خصوص آخرین آن که رهبری، بوش را تشنه خون و آمریکا را شیطان بزرگ خواندهاند. در خود آمریکا، جناحهایی تلاش میکنند، از زهر گفتههای بوش بکاهند؛ ضمن اینکه خود بوش بار دیگر بر حرفش تأکید کرده است. اتحادیه اروپا گفته است، در مورد برخورد با کشورها، حاضر نیست با آمریکا همراهی کند و اخطار کرده که سیاست بوش، یکپارچگی غرب را مخدوش میکند. بسیاری از شخصیتهای دنیا هم اظهارات بوش را غیرمسئولانه و بیحساب خواندهاند.
در افغانستان، اصابت موشک کروز آمریکا به یک روستا در قندهار و کشتن جمعی از مردم و نیز حمله به روستای دیگری، به عنوان تصرف یک انبار مهمات باقیمانده از طالبان، باعث خشم مردم شده و در [شهر] پکتیا، درگیری شدید مسلحانه بین استاندار انتصابی [حامد] کرزی، [رئیس دولت موقت] و حاکم سابق پیش آمده و این وضع در بسیاری از نقاط افغانستان، قابل تکرار است.
مخالفت بختیار با تشکیل دولتی غیر از دولت قانونی
بهمن ۱۳۵۷، شاپور بختیار که آخرین نخستوزیر حکومت پهلوی بود، طی مصاحبهای با رادیو بیبیسی اعلام کرد که با هرگونه تلاش برای تشکیل دولتی غیر از دولت قانونی خود بهشدت مقابله خواهد کرد. این موضعگیری در حالی مطرح شد که امام خمینی در آستانه بازگشت به ایران بود و بحث تشکیل دولت موقت انقلابی بهطور جدی در میان نیروهای انقلابی جریان داشت. سخنان بختیار نشاندهنده تلاش او برای حفظ چارچوب قانونی نظام سلطنتی و جلب حمایت ارتش و قدرتهای خارجی بود، اما تحولات میدانی و حمایت گسترده مردمی از انقلاب، این موضع را عملاً بیاثر کرد. تنها چند روز بعد، با ورود امام خمینی و اعلام دولت موقت، اقتدار سیاسی بختیار به سرعت فروپاشید.
پرتاب موفقیتآمیز اکسپلورر ۱، اولین ماهواره آمریکا
پرتاب موفقیتآمیز اکسپلورر ۱ یکی از نقاط عطف تاریخ فضانوردی آمریکا بهشمار میرود. این ماهواره در ۳۱ ژانویه ۱۹۵۸ (برابر با ۱۱ بهمن) توسط موشک ژوپیتر-سی از پایگاه کیپ کاناورال به فضا پرتاب شد و بهعنوان نخستین ماهواره ایالات متحده وارد مدار زمین گردید. پرتاب اکسپلورر ۱ پاسخی مستقیم به موفقیت شوروی در پرتاب اسپوتنیک بود و آغاز رسمی حضور آمریکا در رقابت فضایی جنگ سرد محسوب میشد. اکسپلورر ۱ با وجود اندازه کوچک خود، دستاورد علمی بسیار مهمی داشت: این ماهواره با ابزارهای علمی طراحیشده توسط جیمز ون آلن، به کشف کمربندهای تشعشعی اطراف زمین کمک کرد که بعدها به نام کمربندهای ون آلن شناخته شدند. این کشف تأثیر عمیقی بر دانش فیزیک فضایی و درک بشر از محیط اطراف زمین گذاشت. موفقیت این مأموریت زمینهساز تأسیس سازمان ناسا و توسعه برنامههای فضایی پیشرفته آمریکا شد.