30 دی سال 1377: بيشتر وقت به انجام كارهاى امروز و ديروز گذشت. ساعتى صرف يادگيرى نحوه استفاده از اطلاعات اينترنت شد. مراسم ورود ملك حسين، [پادشاه اُردن] از آمريكا به اُردن، بعد از شش ماه معالجه [بیماری سرطان غدد لنفاوی] در آمريكا را از [شبکه تلویزیونی] سی ان ان ديدم. پس از پياده شدن از هواپيما، دو ركعت نماز خواند.عصر آقاى [حمیدرضا] آصفى، از وزارت خارجه آمد. از دودستگى و تعارض در وزارت امورخارجه و كل كشور، ابراز نگرانى كرد و مديريت مسایل قتلها را بسيار نادرست خواند و از برداشت محافل و ناظران خارجى در خصوص تقابل بين رهبرى و ریيسجمهور گفت. آقاى [مهدی] صفرى، سفيرمان از مسكو، تلفنى درخواست كرد كه مصاحبه با مدير شبكه تلويزيون ان تی وی را بپذيرم. از سخنرانى و خطبههاى جمعهام تمجيد كرد. نماينده ما در بانك جهانى، آقاى [محمد] خزاعى نيز با فاكس، از مطالب دو خطبه تقديركرد.
درگذشت مهدي بازرگان
مهندس مهدي بازرگان در سال 1286 ش در تهران به دنيا آمد و تحصيلاتش را در رشته دكتراي مهندسي ماشين در فرانسه به پايان رساند. وي در ابتدا در مدارس و سپس از 1320 در دانشگاه تهران به تدريس پرداخت. مهندس بازرگان در جريان ملي شدن صنعت نفت وارد مبارزات سياسي گرديد و پس از كودتاي 28 مرداد 32 دستگير و تبعيد شد. بازرگان، پس از آزادي از زندان،جمعيت نهضت آزادي را به اتفاق آيتاللَّه طالقاني و دكتر يداللَّه سحابي بنيان نهاد كه در واقع جناح مذهبي جبهه ملي به شمار ميرفت. رهبران نهضت آزادي در سال 1334 به بعد، به دليل فعاليت عليه رژيم شاه، توسط اين رژيم دستگير شدند و بازرگان نيز به زندان محكوم گرديد. مهدي بازرگان كمي قبل از انقلاب اسلامي به عضويت شوراي انقلاب درآمد و با پيشنهاد اين شورا، مأمور تشكيل دولت موقت گرديد. هرچند در حكم نخست وزيري مهندس بازرگان، حضرت امام خميني وي را از گرايشهاي حزبي و انتخاب وزراي مليگرا منع كرده بودند، ولي وي اكثريت كابينه را از اعضاي نهضت آزادي و جبهه ملي برگزيد. عمر اين دولت بيش از 9 ماه نپاييد. دولت مهندس بازرگان پس از تسخير لانه جاسوسي آمريكا در تهران در آبان ماه 1358 دست به استعفاي دسته جمعي زد كه با پذيرش امام مواجه گرديد و از آن پس دوران افول سياسي مهندس بازرگان و هم حزبيهايش فرا رسيد. بازرگان در اواخر عمر از ايران خارج شد و سرانجام در آخر دي ماه 1373 بر اثر ابتلا به بيماري قلبي در 87 سالگي در سوييس درگذشت.
معارضه لفظي تهران و اتحاديه اروپا
نیمه دوم ژانویه 2004 میان مقامات و رسانه های جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اروپا برخورد و معارضه لفظی در جریان بود. مقامات و رسانه های ایران نحوه ملاقاتها و مذاکرات خاوير سولانا [و در آن زمان شخص اول ديپلماسي اتحاديه اروپا] در طول سفر به تهران را روش و رفتاری مداخله جويانه توصيف کرده بودند. به علاوه، انتقاد تند و اخطار آمیز «دو ويلپن» وزير امور خارجه وقت فرانسه و اعلاميه هاي اتحاديه اروپارا اعمالی خارج از عرف ديپلماتيك خوانده بودند. این بحث ادامه داشت که «يوشكا فيشر» وزير امورخارجه وقت آلمان نیز پا به میدان نهاد.روزنامه هاي آلمان 18 ژانويه 2004 به نقل از فيشر نوشته بودند كه اگر «اصلاح طلبان!» از نامزدي در انتخابات (آن دوره پارلمان ایران) محروم بمانند، اين عمل بر روابط اتحاديه اروپا با جمهوري اسلامي اثر سوء خواهد گذارد!. این گوشزد فیشر، معارضه لفظی طرفین را به اوج خود رسانید و واکنش تهران این بود: «به شما مربوط نیست».