گروه بین الملل: لولا دا سیلوا یکی از شناخته‌شده‌ترین سیاستمداران آمریکای لاتین است؛ چهره‌ای که زندگی‌اش از محله‌های فقیرنشین سائوپائولو آغاز شد و به کاخ ریاست‌جمهوری برزیل رسید. او که در کودکی برای کمک به خانواده ناچار به کار شد، تحصیلات ابتدایی را نیمه‌تمام گذاشت و در خیابان‌ها کفش واکس زد، بادام‌زمینی فروخت و در کارگاه‌ها و کارخانه‌ها مشغول به کار شد. به گزارش الجزیره، مسیر زندگی او از فقر و کارگری تا رهبری اتحادیه‌های کارگری و ریاست‌جمهوری، نقش مهمی در شکل‌گیری هویت سیاسی‌اش داشت.
کودکی در سایه فقر
لولا در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۵ در شهر گارانهون، در ایالت پرنامبوکوی شمال شرقی برزیل، به دنیا آمد. خانواده‌اش هشت فرزند داشتند و والدین او کشاورزانی فقیر و بی‌سواد بودند. پدر خانواده برای یافتن کار به منطقه سانتوس رفت و همسر و فرزندانش را در شرایط دشوار اقتصادی تنها گذاشت. خانواده در سال ۱۹۵۲ به منطقه سائوپائولو نقل مکان کرد و لولا از همان دوران کودکی برای تأمین بخشی از هزینه‌های زندگی به کار پرداخت. او در ۱۲ سالگی مدرسه را رها کرد و مشاغل مختلفی را تجربه کرد. مدتی در خشکشویی کار کرد، دستفروشی کرد و سپس به حرفه‌های فنی روی آورد. در کارخانه نیز حادثه‌ای رخ داد که به از دست دادن انگشت کوچک دست چپ او انجامید. لولا سرانجام در رشته مکانیک آموزش دید و در سال ۱۹۶۳ گواهینامه مکانیک ماشین‌تراش دریافت کرد.
از کارخانه تا رهبری کارگران
ورود لولا به دنیای سیاست از فعالیت‌های کارگری آغاز شد. او در سال ۱۹۶۷ به اتحادیه کارگران صنایع فلزی پیوست و به‌تدریج مسئولیت‌های بیشتری بر عهده گرفت. توانایی سخنرانی و مذاکره، او را به یکی از چهره‌های برجسته جنبش کارگری تبدیل کرد. در اواخر دهه ۱۹۷۰، رهبری اعتصاب‌های گسترده کارگران در منطقه صنعتی سائوپائولو را بر عهده داشت؛ اعتراض‌هایی که در دوران حکومت نظامی برزیل اهمیت ویژه‌ای پیدا کردند.
فعالیت‌های او با فشار امنیتی و بازداشت همراه شد. با این حال، لولا به این نتیجه رسید که برای دستیابی به تغییرات پایدار، جنبش کارگری باید با نیروهای سیاسی و اجتماعی دیگر همکاری کند. در همین مسیر، حزب کارگران شکل گرفت و به یکی از بازیگران اصلی سیاست برزیل تبدیل شد.
لولا در انتخابات ریاست‌جمهوری سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ شکست خورد، اما در سال ۲۰۰۲ با کسب بیش از ۶۱ درصد آرا در دور دوم به پیروزی رسید. او نخستین رئیس‌جمهور چپ‌گرای برزیل در دوره جمهوری معاصر این کشور شد و در سال ۲۰۰۶ نیز برای دومین دوره انتخاب شد.
مبارزه با فقر و پرونده‌های قضایی
در دوران ریاست‌جمهوری نخست او، رشد اقتصادی و برنامه‌های حمایتی به کاهش فقر کمک کرد. افزایش حداقل دستمزد و گسترش برنامه کمک‌هزینه خانواده، از سیاست‌هایی بود که میلیون‌ها نفر را تحت پوشش قرار داد و به ارتقای بخشی از خانوارهای کم‌درآمد به طبقه متوسط انجامید. محبوبیت لولا در میان اقشار محروم تا حد زیادی به همین سیاست‌ها وابسته بود.
با این حال، دولت او از انتقادها و پرونده‌های فساد مصون نماند. رسوایی پرداخت پول به نمایندگان و پرونده‌های مرتبط با شرکت نفت دولتی پتروبراس، اعتبار حزب کارگران را تحت تأثیر قرار داد. لولا در سال ۲۰۱۸ به اتهام فساد و پول‌شویی زندانی شد و ۱۹ ماه در زندان ماند. دادگاه عالی فدرال در سال ۲۰۲۱ محکومیت او را به دلیل ایرادهای قضایی لغو کرد و راه بازگشت سیاسی‌اش را گشود.
او در انتخابات ۲۰۲۲ دوباره پیروز شد و اول ژانویه ۲۰۲۳ دوره سوم ریاست‌جمهوری خود را آغاز کرد. لولا در اوت ۲۰۲۶ نیز نامزدی خود را برای دوره‌ای دیگر اعلام کرد و بر حاکمیت ملی، حمایت از صنایع دفاعی و سرمایه‌گذاری در بخش‌های راهبردی تأکید گذاشت.
بر اساس نتایج اولیه اعلام‌شده در گزارش جماران، لولا در رقابت با فلاویو بولسونارو پیشتاز بود. با این حال، اعتراض رقیب به نتیجه انتخابات، نشان داد که اختلاف‌های سیاسی در برزیل همچنان ادامه دارد.
منبع: الجزیره، به نقل از جماران