کتابهای «دستور آواز علینقی وزیری»، «زندگی و آثار حسینقلی طاطائی»، «تنهایی» پژمان طاهری و «پژواک» قطعاتی از استاد فرامرز پایور منتشر شدند.به گزارش ایرنا، مرحوم علینقی وزیری در جریان کنفرانس سوم «در عالم موسیقی و صنعت» درباره «دستور آواز» بیان کرده است: «منظور اصلی از آواز نه این است که عیناً تقلید سازی را بنمایند و همان طور پنجههای تندی که در فلوت یا نی یا ویلن میتوان نواخت، آوازهخوان هم بخواند؛ چون هرگز صوت نه آن قدر وسیع است نه آن قدر چابک که از عهده برآید. منظور از صوت ایجاد یک ساز جدیدی است که از همه سازها سبقت بگیرد؛ یعنی سازی که تلفظ و کلام هم از بین آهنگهای آن شنیده شود. سازی که موسیقی و شعر را باهم به مستمع برساند.» کتاب «در عالم موسیقی و صنعت»؛ چهار کنفرانس به ضمیمه مقاله «صنایع ظریفه» اثر علینقی وزیری با بازنویسی، ویرایش، یادداشتها و تحلیل شهرام آقاییپور سال ۱۴۰۲ در ۱۰۶ صفحه منتشر شده است.
روایت «دستور آواز» پدر موسیقی نوین ایران و «پژواک» فرامرز پایور
خالقی در کتاب سرگذشت موسیقی مینویسد: «وزیری چون دید با شنوندگان بیشتری سر و کار خواهد داشت؛ چهار خطابه تهیه کرد که هر یک از آنها را در یکی از کنسرتها به صورت کنفرانس؛ ضمن نغمات موسیقی ایراد کند؛ تا بدین وسیله بتواند در اطراف موسیقی که هرگز تا آن وقت در این زمینه مردم چیزی نشنیده بودند، صحبتی کند.»
«زندگی و آثار حسینقلی طاطائی»
کتاب «زندگی و آثار حسینقلی طاطائی» به کوشش محمدرضا شرایلی شامل ۱۸۴ صفحه است. طرح روی جلد برعهده سارا شیردل بوده است. در توضیح این کتاب به قلم شرایلی آمده است: «حسینقلی طاطائی، نوازنده ویلن، در سال ۱۲۸۲ش در تهران دیده به جهان گشود. پدرش، ملقب به عطاءالملک، از خوانندگان بنام اواخر عهد قاجار (دوره محمدعلیشاه و احمدشاه) بود که تار را نیز به خوبی مینواخت. از یازده سالگی آموختن موسیقی را نزد غلامرضاخان سالارمعزز (مینباشیان) در مدرسه دولتی موزیک آغاز کرد و نواختن ویلن را در مدرسه موزیک و ردیف موسیقی را نزد حسینخان اسماعیلزاده آموخت.
روایت «دستور آواز» پدر موسیقی نوین ایران و «پژواک» فرامرز پایور
طاطائی تا اواسط دهه ۱۳۴۰ش به بیش از ۲۰ کشور جهان سفر کرد و در اغلب مسافرتها به اجرای برنامههای مختلف هنری، برگزاری کنسرت و نوازندگی در رادیو و تلویزیون آن کشورها پرداخت. طاطائی در طول دوران فعالیت خود در کنار نوازندگی ویلن و سرپرستی ارکستر، به تعلیم شاگرد نیز مشغول بود. علاوه بر فعالیتهای موسیقایی طاطائی، باید از نقشآفرینی او در فیلمهای سینمایی نیز یاد کرد که ظاهراً نخستین حضور او در یک فیلم سینمایی به سال ۱۳۲۴ش در کشور مصر بازمیگردد. حسینقلی طاطائی در ۲۴ تیرماه ۱۳۵۸ش درگذشت.»
«تنهایی»؛ هفت قطعه برای سنتور و ارکستر
کتاب «تنهایی» پارتیتور هفت قطعه برای سنتور و ارکستر با آهنگسازی و تنظیم برای ارکستر پژمان طاهری شامل ۱۸۲ صفحه است. طراحی روی جلد برعهده سارا شیردل بوده است.
روایت «دستور آواز» پدر موسیقی نوین ایران و «پژواک» فرامرز پایور
دو ﻗﻄﻌﻪ ﻣﻮج و دﺷﺖ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ دوﻣﻰ آﺧﺮﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪام اﺳﺖ ﻧﯿﺰ در زﻣﺴﺘﺎن ﺳﺎل ۱۴۰۲ در وﯾﻦ و در داﻧﺸﮕﺎه ﻣﻮﺳﯿﻘﻰ و ﻫﻨﺮﻫﺎی ﻧﻤﺎﯾﺸﻰ وﯾﻦ و ﺑﻪ ﺻﻮرت آﻧﺴﺎﻣﺒﻞ اﺟﺮا و ﺿﺒﻂ ﺷﺪه اﺳﺖ، ﮐﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮی آن اﺟﺮا در ﯾﻮﺗﯿﻮب ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ. ﻗﻄﻌﻪ ﯾﺎد در اﺟﺮای ﮔﺮوه اﯾﺮاﻧﻰ ﺑﺎ ﻋﻨﻮان آﯾﯿﻦ دﮔﺮ در ﮔﺮﮔﺎن و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﭘﯿﺶﺗﺮ در اﺟﺮای ﻫﻤﯿﻦ ﮔﺮوه در ﺗﺎﻻر وﺣﺪت اﺟﺮا ﺷﺪه اﺳﺖ. از ﻗﻄﻌﺎت ﻣﻨﺘﺸﺮﺷﺪه در اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻗﻄﻌﻪ درﯾﺎ ﺗﺎﮐﻨﻮن اﺟﺮا ﻧﺸﺪه اﺳﺖ.»