3 اکتبر 2023 - 23:20
محمد صرفی
تارنمای تهران تایمز
برگردان علی اصغر شهدی
Asghar.shahdi@gmail.com
حضرت آیتالله خامنهای رهبر انقلاب اسلامی در سخنرانی روز سهشنبه خود از عادیسازی روابط با اسرائیل به عنوان یک شرط بر روی اسب بازنده یاد کردند. این قمار از دو منظر قابل بررسی است. اولی مربوط به کشورهایی است که چنین روندی را دنبال کرده و یا دنبال می کنند. علیرغم تلاش اسرائیل و حامیان غربی آن به ویژه آمریکا برای کم اهمیت جلوه دادن موضوع فلسطین در میان جوامع اسلامی، این موضوع همچنان برای مردم کشورهای اسلامی حساس و بحث برانگیز است.
دراز کردن دست رهبران کشورهای اسلامی به سوی اسرائیل به منزله خیانت به مردم خودشان است. اگرچه این کشورها اغلب فاقد یک نظام سیاسی دموکراتیک هستند و مردم در تشکیل دولت یا شکل دادن به سیاست های آن حرف چندانی ندارند، اما نادیده گرفتن این مطالبه عمومی فاصله بین این دولت ها و مردمشان را افزایش می دهد و ضربه ای دیگر به پایه های لرزان این نهادهاست.
شرایط سیاسی و اجتماعی این کشورها به گونه ای نیست که شهروندان بتوانند اعتراض خود را نسبت به این گونه سیاست ها ابراز کنند، زیرا هزینه های سنگینی برای آنها به همراه خواهد داشت. فراتر از پهن کردن فرش قرمز برای اسرائیل، افزایش تنش و فشار در انبار باروت جوامع اسلامی، احتمال وقوع انفجار را افزایش میدهد. امضای قراردادهای سنگین تسلیحاتی و گرفتن ضمانت های امنیتی از آمریکا به عنوان دلال این رابطه کمکی به این کشورها در لحظات انفجار داخلی نخواهد کرد.
دیدگاه دوم به وضعیت خود اسرائیل مربوط می شود. امروز اسرائیل با بدترین وضعیت خود از زمان تأسیس در سال 1327(1948) چه در داخل و چه در خارج مواجه است. پیروزیهای اسرائیل در جنگهای متعدد علیه اعراب، ارتش آن را شکست ناپذیر نشان داده است. با این حال، این توهم زیاد دوام نیاورد. با ظهور محور مقاومت در منطقه و درگیری ها و جنگ های رژیم با این محور - به ویژه در لبنان و غزه - شکنندگی این قدرت آشکار شد. رژیمی که زمانی آرزوی رسیدن از نیل به فرات را داشت، اکنون آنچنان محصور شده است که حتی در قفس خودساخته نیز امن نیست.
فلسطینیها، بهویژه نسل جوان، میدانند که کلید تحقق حقوق اساسی و انسانی آنها در مذاکرات و توافقهای صلح نمادین نیست. کلید واقعی آنها در مقاومت نهفته است. نبرد را به قلب سرزمین های اشغالی کشانده اند و سایه ترس را بر این سرزمین ها افکنده اند.
نکته دیگر وضعیت سیاسی و اجتماعی درون خود اسرائیل است. این وضعیت به گونه ای است که برخی از تحلیلگران و مقامات این رژیم هشدار داده اند که این چالش ها منجر به فروپاشی اسرائیل می شود. یکی از انگیزه های اصلی دولت نتانیاهو برای پیگیری عادی سازی روابط با کشورهای مسلمان، فرار از این وضعیت خطرناک داخلی است.
موضوع بعدی مربوط به بیداری نسبی جهان در مورد ماهیت اسرائیل است. معرفی و به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان رژیم آپارتاید در حال گسترش است. این روند برگشت ناپذیر است و عواقب جدی برای این رژیم خواهد داشت.
همه این واقعیت ها نشان می دهد که عادی سازی با این رژیم چیزی جز یک شرط باخت نیست و قماربازان تاوان نهایی این اشتباه محاسباتی را خواهند پرداخت. اقدام شرم آور نسبت به مردم فلسطین و مردم خود در مقایسه با هزینه سنگین نهایی تقریباً ناچیز است.