متأسفانه ۶ هزار اصله درخت بلوط به بهانه جادهسازی در «تنگ بولحیات» منطقه دشت ارژن از بین رفته که جایگزینی برای آن وجود نخواهد داشت.
بررسیها نشان میدهد جنگلهای بلوط عامل اصلی پاکسازی ریز گردها و جلوگیری از خشکسالی است، با این وجود هنوز برخی از مناطق این موضوع را نادیده گرفته و اقدام به حذف این گنجینه طبیعت میکنند. قطع بیش از ۶ هزار درخت عمدتاً کهنسال بلوط برای احداث ۸ کیلومتر جاده در «تنگ بوالحیات» کازرون فارس، نمونهای از آن است. یکی از دلایل اصلی خشکسالی در کشور را همین تخریب جنگلها دانست.
به استناد آمار جنگلهای بلوط زاگرس مسئول مستقیم تولید ۴۰ درصد آب شیرین کشور بوده و هر هکتار جنگل بلوط سالانه بیش از ۲.۵ تن ریز گرد را تصفیه میکند. این گنجینه بزرگ که از شمال غرب کشور به سمت جنوب شرق و در نوار غربی کشور پوشش جنگلی مهمی را ایجاد کرده است، در حکم یک گنج بزرگ طبیعی است که متأسفانه طی سالهای اخیر با کمترین توجه به آن یکی از بزرگترین فجایع زیستمحیطی برای استانهای غربی و جنوبی رقم زدهشده است. قاره اروپا که شاید بتوان گفت کوچکترین قاره جهان است، اقدامات جالبی در این زمینه انجام داده است. مثلاً برای عبور جاده از جنگل تا حد امکان از پلهای بزرگ استفادهشده تا اکوسیستم یک جنگل و منطقه طبیعی حفظ شود. جنگل شناسان میگویند، درخت بلوط با جذب رطوبت بالا موجب تقویت پوشش گیاهی، تولید اکسیژن، تنظیم چرخه آب، تقویت اکو توریسم و درنهایت حفاظت از زیستگاه، پناهگاه گونههای جانوری شده و نقش مهمی در تولید آب شرب در کشور دارند.
ارزش هر درخت بلوط ۲۰۰ هزار دلار
به گفته سرپرست سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور درباره اهمیت جنگلها و پوشش گیاهی در حفظ منابع آبی کشور، از ۳۰ میلیون هکتار عرصههای زاگرس، نزدیک به ۶ میلیون هکتار آن جنگل است و این جنگلها همچنان که اشاره شد ۴۰ درصد آب شیرین را تأمین میکنند. علاوه بر این درختان و گیاهان اکسیژن تولید میکنند که حیات روی زمین به آن وابسته کامل است و درختان بالغ نسبت به درختان کوچکتر، اکسیژن بیشتری تولید میکنند. یک درخت راش بالغ میتواند در یک سال اکسیژن کافی برای حمایت از ۱۰ نفر تولید کند و نتایج تحقیقات نشان میدهد که یک درخت بزرگ میتواند اکسیژن کافی برای یک روز و برای چهار نفر تولید کند. هر درخت بلوط به گفته کارشناسان نزدیک به ۲۰۰ هزار دلار ارزش دارد. اگر این مبلغ برای ۶ هزار اصله درخت در نظر گرفته شود که به تازگی قطعشده، یعنی ۶۰ هزار میلیارد تومان تنها برای پروژه جادهای است که فقط ۸ کیلومتر طول دارد. طبق گزارشهای منتشره این جاده برای استفاده ۲۰ خانوار بوده که به صورت فصلی و موقت در باغستانهای تنگ بوالحیات برای برداشت محصول رفتوآمد دارند و مسیر آنان را طولانیتر کرده است. این در حالی است که جادهای که از قبل وجود داشت و دسترسی به این باغستانها را که با هزینههای زیاد و ایجاد پل تأمین کرده بود، همچنان مورداستفاده است.