انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بیشتر
کد خبر: 82973 | تاریخ : ۱۳۹۹/۸/۲۱ - 00:04
چشم‌انداز روابط آمریکای بایدن با جهان
گزارش خبری تحلیلی

چشم‌انداز روابط آمریکای بایدن با جهان

اشاره: ایالات‌متحده آمریکا پس از پایان جنگ جهانی دوم تلاش کرده تا رهبری سیاسی و فعالیت‌های دیپلماتیک جهانی را برای ایجاد اتحاد و نهادهایی برای ارتقا برعهده داشته باشد. به همین دلیل می‌توان واشنگتن را یکی از معماران سازمان ملل، بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول، سازمان تجارت جهانی، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و همچنین بسیاری از نهادهای بین‌المللی دیگر دانست. اما باروی کارآمدن دونالد ترامپ در سال 2016، وی آمریکا را از توافقنامه‌ها و تعهدات بین‌المللی (که به‌زعم وی باعث کاهش منابع ایالات‌متحده می‌شود) خارج کرد و با متحدان دیرینه آمریکا در مورد مسائل دفاعی تا تجارت درافتاد و از نهادهای جهانی انتقاد کرد. او در تخصیص بودجه به نهادهای بین‌المللی تلاش می‌کرد کمک‌های خارجی را کاهش دهد و آن را منوط به حمایت و فرمانبرداری از سیاست‌های ایالات‌متحده کند. اما رقیب او در انتخابات امسال یعنی جو بایدن که حالا خود را برای ورود به کاخ سفید آماده می‌کند، در مبارزات انتخاباتی خود تأکید می‌کرد که ایالات‌متحده نمی‌تواند بدون روابط نزدیک با متحدان خود و همکاری نهادهای بین‌المللی، با چالش‌های جدیدی که روبرو است مقابله کند. او معتقد است کناره‌گیری ترامپ از معاهدات و تحقیر متحدانش، قدرت، نقش و هژمونی آمریکا را در جهان کاهش داده است. اکنون پرسش این است که چشم‌انداز روابط آمریکای بایدن با جهان چگونه خواهد بود.

ستاره صبح-

در طول دوران چهارساله ریاست جمهوری دونالد ترامپ، روابط آمریکا با جهان عمیقاً تغییر کرد. اما اکنون‌که مشخص‌شده کلید کاخ سفید در دستان یک دموکرات قرار خواهد گرفت، باید دید که در اطراف جهان، از پکن تا برلین، خبر پیروزی بایدن با چه واکنشی روبرو می‌شود و معنی آن برای روابط مهم آمریکا چیست.

چیـــن
پیروزی جو بایدن چالش دیگری برای سیستم حاکم بر چین است. شاید فکر کنید چین از رفتن دونالد ترامپ خوشحال شود. ترامپ جنگی تجاری بر چین تحمیل کرد، یک‌رشته تحریم‌های گزنده اعمال کرد و چین را به خاطر شیوع ویروس کرونا مقصر شناخت و کوبید. اما برخی تحلیلگران گفته‌اند که رهبری چین اکنون ممکن است واقعاً مأیوس باشد. نه به خاطر اینکه علاقه‌ای ماندگار به ترامپ دارد، بلکه به این دلیل که چهار سال دیگر ادامه قدرت او در کاخ سفید چشم‌انداز وسوسه کننده پاداشی بزرگ‌تر را به همراه داشت. آقای ترامپ، که در داخل آمریکا باعث تفرقه و در جهان منزوی بود، ازنظر چین تجلی افول قدرت آمریکا بود، چیزی که پکن انتظار و امیدش را داشت. این پیامی بود که بولتن‌های خبری تلویزیون تحت کنترل حزب کمونیست چین سعی داشتند به کرسی بنشانند. آن‌ها نه بر انتخابات - بلکه بر اعتراضات، کینه‌توزی سیاسی، و افزایش میزان همه‌گیری در آمریکا - تمرکز داشتند. البته چین ممکن است بخواهد با استفاده از تمایل جو بایدن به همکاری درزمینه مسائل مهم مثل تغییر اقلیم سعی کند خود را در موقعیتی برتر قرار دهد. اما آقای بایدن قول‌ترمیم ائتلاف‌های سابق آمریکا را داده، که ممکن است در مهار بلندپروازی‌های چین برای تبدیل‌شدن به یک ابرقدرت از تک‌روی ترامپ مؤثرتر باشد. به‌علاوه پیروزی بایدن چالش دیگری برای نظام تک‌حزبی چین است. انتقال قدرت در آمریکا نه‌فقط ارزش‌های آمریکا را تضعیف نمی‌کند، بلکه گواهی بر ماندگار بودن آن ارزش‌هاست.

بریتــانیا
«روابط ویژه» آمریکا و بریتانیا ممکن است با به قدرت رسیدن جو بایدن کمی تنزل کند. دو رهبر متحدان طبیعی هم به نظر نخواهند رسید: جو بایدن، یک دمکرات کارکشته، و بوریس جانسون سیاست‌مدار پرسروصدای هوادار برگزیت. خوب است برای ارزیابی روابط آینده آن‌ها نگاهی به گذشته بیاندازیم. به‌طور مشخص سال تعیین‌کننده ۲۰۱۶ که دونالد ترامپ برنده انتخابات شد و بریتانیا به خروج از اتحادیه اروپا رأی داد. در آن زمان جو بایدن و رئیسش باراک اوباما پنهان نکردند که نتیجه دیگری را بر برگزیت ترجیح می‌دادند. مانورهای اخیر دولت بریتانیا در رابطه با برگزیت با استقبال دمکرات‌ها و لابی ایرلند روبرو نشده است، ازجمله رئیس‌جمهور منتخب آمریکا. آقای بایدن گفته بود اگر انتخاب شود اجازه نخواهد داد صلح در ایرلند شمالی به "قربانی برگزیت" بدل شود - و گفت هرگونه توافق تجاری میان آمریکا و بریتانیا به محترم شمردن "توافق جمعه خوب" بستگی خواهد داشت. به یاد بیاوریم که دونالد ترامپ چگونه زمانی بوریس جانسون را "ترامپ بریتانیا" خواند؟ خوب، آقای بایدن ظاهراً با این وصف موافق است، چون گزارش می‌شود زمانی نخست‌وزیر بریتانیا را "همزاد جسمی و عاطفی" آقای ترامپ خوانده بود. پس محتمل است که جو بایدن در ابتدا بیشتر مشتاق به گفت‌وگو با بروکسل، برلین یا پاریس باشد تا لندن. "روابط ویژه" ممکن است تنزل کند. بااین‌حال دو رهبر ممکن است راهی برای یافتن زمینه همکاری پیدا کنند. دو کشور روابط دیپلماتیک طولانی و عمیقی دارند، حداقل در زمینه‌های امنیت و اطلاعات.

روسیــه
دولتی در واشنگتن که رفتاری قابل پیش‌بینی تر داشته باشد می‌تواند "روزنه امیدی" برای روسیه باشد. کرملین حس شنوایی قدرتمندی دارد. بنابراین وقتی جو بایدن اخیراً روسیه را "بزرگ‌ترین تهدید" برای آمریکا توصیف کرد، آن را با صدای بلند و واضح شنید. کرملین همچنین حافظه‌ای قوی دارد. بنابه گزارش‌ها در سال ۲۰۱۱ جو بایدن که معاون رئیس‌جمهور بود گفت که اگر او به‌جای آقای پوتین بود، دوباره نامزد انتخابات نمی‌شد: چون برای روسیه و شخص او بد است. مسلماً پرزیدنت پوتین این حرف را فراموش نمی‌کند. آقای بایدن و آقای پوتین در عالم ژئوپلیتیکی جفتی نیستند که عقدشان در آسمان‌ها بسته‌شده باشد. مسکو از این می‌ترسد که ریاست جمهوری بایدن به معنی فشار بیشتر و تحریم‌های بیشتر باشد. با حضور یک دمکرات در کاخ سفید، آیا وقت تلافی‌جویی ازآنچه ادعا می‌شود مداخله روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا باشد فرارسیده؟ یک روزنامه روسیه اخیراً مدعی شد که در دوران ریاست جمهوری آقای ترامپ، روابط آمریکا-روسیه "به قعر دریا" سقوط کرد. اما آقای بایدن را به "خطری" تشبیه کرد که این سقوط را "حتی عمیق‌تر خواهد کرد." پس تعجبی ندارد که مسکو عمیقاً احساس یاس می‌کند. اما در این میان ممکن است روزنه امیدی برای کرملین وجود داشته باشد. صاحب‌نظران روس پیش‌بینی می‌کنند که دولت بایدن حداقل رفتاری قابل پیش‌بینی تر از تیم ترامپ خواهد داشت. به‌این‌ترتیب ممکن است رسیدن به توافق بر سر مسائل عاجل آسان‌تر باشد؛ مثل "نیو استارت" - توافق کاهش زرادخانه اتمی آمریکا و روسیه که قرار است فوریه آینده منقضی شود. مسکو می‌خواهد عصر ترامپ را پشت سر بگذارد و برای بازسازی یک روابط کاری با کاخ سفید تلاش کند. اما تضمینی برای موفقیت وجود ندارد.

آلمــان
آلمان امیدوار است با خروج دونالد ترامپ، به روابط بی دست‌انداز گذشته با این متحد محوری خود برگردد. آلمان با این نتیجه نفس راحتی خواهد کشید. براساس بررسی مرکز تحقیقات پیو فقط ۱۰ درصد آلمانی‌ها به سیاست خارجی دونالد ترامپ اعتماد دارند. او در آلمان از هر کشور دیگری در این مطالعه کمتر محبوبیت دارد. حتی ولادیمیر پوتین و شی جینپینگ در نظرسنجی‌ها در آلمان عملکردی بهتر از ترامپ دارند. آقای ترامپ به تضعیف تجاری آزاد و برچیدن مؤسسات چندملیتی که آلمان ازنظر اقتصادی به آن‌ها وابستگی دارد متهم است. مشاجره او با چین به صادرات آلمان لطمه زده و روابط خیلی نامطلوبی با آنگلا مرکل صدراعظم آلمان دارد - به‌سختی بتوان دو رهبر را پیدا کرد که ازنظر اخلاق و منش تضاد بیشتری داشته باشند. سیاستمداران و رأی‌دهندگان آلمانی از منش فرساینده آقای ترامپ، رویکرد نامتعارف او به فاکت‌ها و حملات مکرر او به صنعت خودروسازی آلمان شوکه هستند. علیرغم این‌ها، آمریکا بزرگ‌ترین شریک تجاری آلمان است و روابط فرااقیانوسی برای امنیت اروپا اهمیت زیادی دارد. این آگاهی وجود دارد که اختلاف بر سر سیاست‌گذاری میان واشنگتن و برلین در دوره ریاست جمهوری بایدن ناپدید نخواهد شد. اما برلین چشم‌انتظار همکاری با رئیس‌جمهوری است که به همکاری چندملیتی اهمیت می‌دهد.

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.