انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
پیام تبریک مدیرکل روابط عمومی وزارت نفت به مناسبت روز «خبرنگار»
سینمای ایران در شوک از دست دادن ماه‌چهره خلیلی
چقدر راه در تاریخ آمده‌ایم؟
نظر آیت‌الله صانعی درباره نذر و عزاداری محرم
آیا مطبوعات کاغذی به انتهای راه فعالیت خود رسیده‌اند؟
کرونا جان کارگردانِ « عروس آتش» را گرفت
فتوای مهم آیت‌الله سیستانی درباره چگونگی برگزاری مراسم محرم در شرایط کرونایی
آقای وزیر بهداشت، مسئولیت برگزاری یا عدم برگزاری عزاداری ها اکنون با شماست
تخطی از نکات بهداشتی در مراسم محرم ممکن است به افزایش تلفات کرونا بینجامد
پهلوان رسول‌بخش زنگشاهی از مفاخر و نام‌آوران عرصه موسیقی نواحی کشور درگذشت
نقش مثبت رسانه‌ها در باورپذیری مردم نسبت به خطر ویروس کرونا
12 سال از درگذشت «هامون» سینمای ایران گذشت
کتاب «خیلی زیاد و همیشه ناکافی» به قلم برادرزاده ترامپ طوفان به پا کرد
روایت سینماداران از حال و هوای سینماها در شرایط کرونایی
دل نوشته همسر «مریم میرزاخانی» در سومین سالگرد درگذشت او
بیشتر
کد خبر: 82359 | تاریخ : ۱۳۹۹/۴/۲۹ - 00:19

ستاره صبح-خسرو شکیبایی، نامی آشنا در عرصه هنر ایران‌زمین است. مردی که گویا با هنر یکی شده بود و هرکجا نامی از هنر و هنر دوستان باشد نام وی نیز می‌درخشد. او با هامون همچون ستاره در سینمای ایران درخشید و به‌جز بازیگری تئاتر و سینما با خواندن دکلمه و شعرهای دل‌نشین در لوح وجودمان نقش‌بست.
باید او را به هنگام شعر خواندن می‌دیدید که چگونه غرق می‌شد، از خود بیخود می‌شد و تمام مهارت بازیگری‌اش را به کار می‌بست تا شعرها را به‌غایت زیبایی بخواند. خسرو شکیبایی چنین بازیگری بود؛ در همه‌چیز می‌کوشید به کمال باشد، چه در رخت بازیگری و چه در قامت شعرخوانی و چه در زندگی که هیچ برای آن کم نگذاشت.
در کودکی به سبب شغل پدرش بارها مهمان پرده نقره‌ای سینما شد و از همان زمان، جذبه هنر هفتم با تمام رمز و رازش او را می‌برد به رؤیاهای دور؛
اما همچون بسیاری از هم‌نسلان خود، از جاده تئاتر بود که به دیار بازیگری پای نهاد.
او روی صحنه آن‌چنان مدهوش نقش بود که به گفته هادی مرزبان که نمایش «شاهزاده و گدا» را با بازی او اجرا کرده بود، در یکی از اجراها براثر فرورفتن چیزی به درون چشمش، آسیب دید و به خون نشست، ولی او حضوری آن‌چنان جاندار داشت که تنها بعد از اجرا بود که وحشت، وجود کارگردان را گرفت «که خسرو چه بلایی بر سر چشمت آمده؟!» در همین تئاتر بود که داریوش مهرجویی «هامون» اش را یافت. چه کسی را پیدا می‌کرد شیداتر از او؟!
حالا سال‌هاست که از آن روزها می‌گذرد. دیگر نه «هامون» او را آرام می‌کرد، نه «اسد» و «صفا» برادران «پری» یا مرد روشنفکر «درد مشترک»، نه حتی رضای «خانه سبز»؛
او بی‌تاب رفتن بود. 12 سال پیش که یک‌باره و بی‌رحمانه همه دوستدارانش را تنها گذاشت، می‌دانست جایش برای همیشه خالی می‌شود. می‌دانست هیچ‌کسی مثل او نیست. اطمینان داشت هیچ‌کس مانند او شعر نخواهد خواند، ولی برای خودش دلایلی کافی داشت: «برای زیبا زندگی نکردن، عمر را بهانه نکن... عمر کوتاه نیست... ما کوتاهی می‌کنیم».
سحرگاه 28 تیر 1387 قطعی‌ترین شعر زندگی را زمزمه کرد؛ شعری که سروده فرشته مرگ بود و این دردناک‌ترین هدیه‌ای بود که برای ما به یادگار گذاشت و حالا امروز در سالروز درگذشت خسرو شکیبایی موزه سینما به همراه چند عکس آرشیوی، دل نوشته‌ای را با این عنوان از این هنرمند منتشر کرده است که در ادامه ایسنا بازنشر می‌دهد:
برای زیبا زندگی کردن؛ کوتاهی عمر را بهانه نکن 
عمر کوتاه نیست... ما کوتاهی می‌کنیم!
خسرو شکیبایی بازیگر مطرح سینما و تلویزیون در ۷ فروردین ۱۳۲۳ در شهر تهران متولد شد و در تاریخ ۲۸ تیر ۱۳۸۷ در سن 67 سالگی براثر عارضه قلبی و سرطان کبد به دیار باقی شتافت. وی سابقه بازی در آثار شاخصی نظیر «هامون»، «خواهران غریب»، «کاغذ بی‌خط»، «بانو»، «سالاد فصل»، «اتوبوس شب»، «خانه سبز» و ... را در کارنامه هنری خود دارد.

 

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.