انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
حذف تدریجی حیات اجتماعی شهرها
سرابی به نام گنج یابی!
بارش شهابي ربعي
داستان آفرینش انسان اولیه در باور دینی ایرانیان باستان
آلیس واکر، نویسنده‌ای که باید از نو شناخت
روایت اسطوره‌ای از انیمیشن «شیر شاه»
تمدن و نخستین نشانه‌ آن در جوامع باستانی
طنز سياه ميراث دهه شصت
بررسی ارتباط میان متن و مؤلف
غایبان جشنواره فیلم فجر
«خورشید» مجید مجیدی در میان ۱۰ شانس اول اسکار
عدم هماهنگی فیلم‌های من با سلیقه حاکم بر جشنواره فیلم فجر
احتمال اکران فیلم‌های جشنواره فجر در سینماهای مردمی
یک سال پس از سقوط مرگبار پرواز ۷۵۲
حاشیه‌های رکوردشکنی تابلوی آیدین آغداشلو در «حراج تهران»
پاپ خواستار اتحاد جهانی برای توزیع واکسن کرونا شد
در آخرین رویداد فرهنگی قرن چه گذشت؟
شهاب حسینی در نقش فیزیکدان و مخترع ایرانی
ضرورت شفافیت درآمدها و هزینه‌ها در صداوسیما
راه برون‌رفت سینماها از بحران کرونا چیست؟
اکران مردمی فیلم‌های جشنواره فیلم فجر
بیشتر
کد خبر: 82331 | تاریخ : ۱۳۹۹/۴/۲۳ - 00:19

ستاره صبح-

تندیس علی نصیریان با حضور فاطمه معتمدآریا، رضا کیانیان و مهران عباسی (مدیرعامل موزه سینما) عصر روز شنبه ۲۱ تیرماه در تالار معاصران موزه سینمای ایران رونمایی شد. تندیس علی نصیریان بر اساس نقش‌آفرینی این بازیگر پیشکسوت در فیلم سینمایی « کمیته مجازات» برگرفته از سریال «هزاردستان» علی حاتمی ساخته‌شده است. علی نصیریان بعد از رونمایی از تندیسش در تالار معاصران موزه سینما با قدردانی از ساخت این تندیس و اینکه حس خوبی را به او منتقل کرده است، گفت: یادم می‌آید علی حاتمی به من می‌گفت، دلم می‌خواهد هزاردستان آلبومی از خودت، کشاورز، انتظامی، رشیدی و مشایخی شود و این جمله من را برای پذیرفتن نقش ابوالفتح صحاف مشتاق‌تر کرد. دو ماه در گرمای تابستان سر فیلم‌برداری برای این نقش بودم. این شخصیت یک صحاف بود که بیماری سل داشت و به خاطر همین بیماری از همسرش جدا می‌شود که این سکانس برای من بسیار جذاب بود و حس خوبی داشت. او درباره همکاری و مراوداتش با چهره‌های ماندگار سینما ازجمله انتظامی، کشاورز، رشیدی و مشایخی گفت: هیچ‌وقت بین من و همکارانم رقابتی وجود نداشت. یکی از نکته‌های مهم این بود که هیچ‌وقت باهم وارد حاشیه نمی‌شدیم. همیشه باهم کار می‌کردیم و در مورد نقش‌هایمان حتی باهم مشورت می‌کردیم. من معتقدم نکته‌یابی‌ها در گفت‌وگو به وجود می‌آید، زیرا با گفت‌وگو روابط خیلی نزدیک‌تر می‌شود. درست است که مدرسه بازیگری و کلاس تئاتر رفتم، اما این‌ها درمان درد من نبود. درمان من نشستن با آدم‌هایی همچون فرخ غفاری، فریدون رهنما، منوچهر انور و داوود رشیدی بود که از آن‌ها بسیار آموختم. نصیریان با اشاره به علاقه جوانان به حوزه سینما گفت: بازیگری شوق، وجد و دل‌بستگی می‌خواهد و متأسفانه زمانه امروز مانند زمانه ما نیست. در زمان ما یک سالن کوچک ۹۰ نفره بود که ما التماس می‌کردیم تا مخاطب بیاوریم، نظراتشان را جویا شویم و متوجه اشکالات کارمان بشویم. اولین کلاس تئاتر را در سال 1330 رفتم. آن زمان ما در خرابه‌های سنگلج تمرین می‌کردیم، اما متأسفانه امروز همه انتظار فرش قرمز دارند.

علی نصیریان نماینده یک نسل تکرار نشدنی در بازیگری است
در ادامه فاطمه معتمدآریا، رئیس صنف بازیگران سینمای ایران نیز گفت: در حرفه بازیگری من شاگرد استاد نصیریان هستم. علی نصیریان نماینده یک نسل تکرار نشدنی در بازیگری است. بخش عظیمی از آن مربوط به دوره خاص بازیگری و بخش مهم‌تر مربوط به خودشان و نسلی است که به این حرفه هویت و شخصیت دادند، یعنی از هیچ، چیزی ساختند که شبیه تخت جمشید برای ما در تاریخ فرهنگمان ارزشمند است و مانند یک بنای تاریخی پایه‌هایی را گذاشتند که در حال حاضر من هم به‌عنوان یک بازیگر شناخته می‌شوم. علت موفقیت، محبوب بودن و استثنایی بودن آن نسل مربوط به روش، نگرش و پذیرششان از این حرفه است که مثل یک اثر تاریخی، بنایی را برای ما گذاشتند که بسیار ارزش دارد. نمی‌شود نقشی از علی نصیریان را نام ببریم و آن را دوست نداشته باشیم. وقتی می‌گوییم ایشان نماینده یک نسل تکرار نشدنی هستند به این دلیل است که نمی‌توانیم نقشی را پیدا کنیم که ایشان بد انجام داده باشند. رضا کیانیان از دیگر میهمانان این برنامه نیز که عصر روز شنبه (۲۱ تیرماه) برگزار شد، گفت: در فیلم «مسخره‌باز» افتخار داشتم و در خدمت ایشان بودم و اتفاقاتی را دیدم که در سال‌های اخیر کمتر دیده می‌شود؛ اتفاقاتی که برای نسل ایشان و نسل ما وجود داشت و کم‌کم در حال محو شدن است. ایشان همیشه زودتر سر صحنه حاضر بود و می‌دانست باید چه‌کاری انجام بدهد، همیشه شادابی و طراوت خود را حفظ می‌کردند و اگر با او صحبتی می‌کردیم، درباره بازیگری و سوابقش بود که از او بسیار آموختیم. وقتی فاطمه معتمدآریا می‌گوید علی نصیریان نسل طلایی و تکرار نشدنی است یعنی این نسل اولین نسل تحصیل‌کرده تئاتر و سینمای ایران هستند؛ البته قبل از این نسل کسانی بسیار اندک بودند که تحصیل‌کرده این رشته بودند، اما کسانی که مدرسه هنرهای زیبا را گذراندند درواقع این نسل بودند. بازیگرانی داریم که از قبل از انقلاب تا به امروز یک نقش را تکرار می‌کنند، شیرین و دوست‌داشتنی هم هستند، اما زمانی که چهره‌شان به هم می‌ریزد دیگر نمی‌توانند بازی کنند، اما عده‌ای هم هستند که بازیگرند و چهره و قد آن‌ها در بازیشان اهمیت ندارد به همین دلیل هرچقدر سنشان بگذرد باتجربه‌تر و جاافتاده‌تر می‌شوند. آقای نصیریان از جوانی بازی می‌کردند و هنوز هم‌بازی می‌کنند و هیچ فردی به سن ایشان کار ندارد یعنی الان که بازی می‌کند همان علی نصیریان است و ۴۰ سال پیش هم که بازی می‌کرد بازهم علی نصیریان بود. او درباره نگاهش به علی نصیریان در سال‌های جوانی خود گفت: برای هر بازیگری آرزو است که با بزرگانی مانند علی نصیریان همبازی باشد. من در سن ۲۱ سالگی از مشهد به تهران آمدم و به دانشکده هنرهای زیبا رفتم تا درس بخوانم. در آن زمان آقای نصیریان گُل تئاتر کشور بود که نمایشنامه می‌نوشت، بازیگر بود، کارگردانی انجام می‌داد، درباره بحث‌های تئوریک صحبت می‌کرد و من که تازه‌وارد دانشگاه شده بودم فکر می‌کردم صدها سال زمان می‌برد تا به بازیگری مانند او برسم که این‌همه کارکرده و تجربه داشته باشد و این‌که با چنین شخصیتی همبازی شوم بسیار برایم خوشحال‌کننده بود. تندیس علی نصیریان به سفارش موزه سینمای ایران بر اساس نقش‌آفرینی نصیریان در فیلم سینمایی «کمیته مجازات» برگرفته از سریال «هزاردستان» علی حاتمی و توسط حسین اردستانی طراحی و ساخته‌شده است. او گریمور سینما و تلویزیون و مجسمه‌ساز است که آثارش در خارج از کشور نیز نمایش داده‌شده است. علی نصیریان، ۱۵ بهمن ۱۳۱۳ شمسی در میدان شاهپور خیابان مهدی خان به دنیا آمد. او از دهه ۱۳۳۰ در نمایش‌های حرفه‌ای، بازیگری و نویسندگی می‌کرد و از اعضای آغازین گروه هنر ملی بود. او بیش از ده نمایشنامه نوشته و از برجستگان نمایشنامه‌نویسی در زبان فارسی به شمار می‌رود. وی در سال ۱۳۳۵ جایزه نخستین مسابقه نمایشنامه‌نویسی را برای نمایش « بلبل سرگشته » دریافت کرد. در سال ۱۳۳۶ اداره هنرهای نمایشی و سپس تلویزیون در ایران تأسیس شد و نصیریان به استخدام این اداره درآمد و گروه تئاتر مردم را با عزت‌الله انتظامی، جعفر والی، رکن‌الدین خسروی و عباس جوانمرد تشکیل داد و به اجرای نمایشنامه‌هایی برای تلویزیون پرداختند. پس از افتتاح تماشاخانه سنگلج در سال ۱۳۴۴ نصیریان به همراه گروه خود در آنجا به فعالیت و اجرای تئاتر پرداختند. فیلم «گاو» ساخته داریوش مهرجویی نخستین فعالیت سینمایی او بود.  نصیریان در سال ۱۳۸۰ به‌عنوان چهره ماندگار ایرانی در رشته بازیگری تئاتر و سینما شناخته شد و نشان درجه‌یک هنری را دریافت کرد. او در سن ۸۴ سالگی در سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۹۷)، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای بازی در فیلم «مسخره‌باز» کسب کرد و تبدیل به مسن‌ترین فردی شد که این جایزه را دریافت کرده ‌است.

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.