انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بیشتر
کد خبر: 82251 | تاریخ : ۱۳۹۹/۴/۹ - 00:40
آیا کرونا باعث فروپاشی دموکراسی‌ها می‌شود؟
گزارش خبری تحلیلی

آیا کرونا باعث فروپاشی دموکراسی‌ها می‌شود؟

اشاره: ویروس کرونا که از اواخر سال گذشته میلادی در ووهان چین آغاز شد، به‌سرعت همه کشورهای دنیا را فراگرفت و اکنون پس از بیشتر از شش ماه از آغاز بیماری کووید-19، بیش از 10 میلیون مورد تأییدشده مبتلا و بیش از 500 هزار قربانی در آمارهای جهانی ثبت‌شده است؛ بدین ترتیب می‌توان گفت سیستم‌های بهداشت و درمان، اقتصاد و به‌طورکلی بسیاری از جوامع در حال فروپاشی هستند. درواقع کرونا یک بحران جهانی است که چالش‌های ویژه‌ای را هم برای دموکراسی‌ها به وجود آورده است. شواهد و قرائن همه حکایت از آن دارند که اجرای «فاصله‌گذاری فیزیکی» برای صاف و نزولی كردن منحنی گسترش اپیدمی مهم و شاید بهترین راه است و به همین خاطر هم بسیاری از دولت‌ها با اعمال فشارهای شدید و حتی اقدامات نظارتی بر شهروندان خود به دنبال اجرای این طرح هستند. برای دموکراسی‌ها، اجرای چنین اقدامات سخت‌گیرانه‌ای، حتی اگر موقت هم باشد، فشارهایی را بر نهادهای دموکراتیک وارد می‌کند، فشارهایی که به‌نوبه خود، باعث تضعیف اعتماد عمومی و محدود کردن نقش و کارکرد نهادهای دموکراتیک می‌شود. در این بین دولت‌های اقتدارگرا در مواجهه با این چالش‌های بی‌سابقه، به دنبال سوءاستفاده برای بسط قدرت خود هستند و به عبارتی دموکراسی‌ها را هدف قرار داده‌اند. گزارش پیش رو (که توسط هارورو اینگرام در وبسایت تحلیلی War on the Rocks منتشرشده و توسط سرویس بین‌الملل انتخاب ترجمه‌شده) به این موضوع می‌پردازد.

ستاره صبح-

فشارهای دولت‌ها در زمانه شیوع و گسترش کرونا، به‌نوبه خود، باعث تضعیف اعتماد عمومی و محدود کردن نهادهای دموکراتیک می‌شود. به‌عنوان‌مثال، علیرغم اینکه کووید-19 در نوامبر 2019 در شهر ووهان کشف شد و سپس مشخص شد که دروغ و لاپوشانی پکن باعث شیوع آن در سراسر جهان شده، اما مقامات حزب کمونیست چین با استفاده از قدرت نرم خود به دنبال تبلیغ این روایت هستند که ارتش آمریکا این ویروس را در چین پخش کرده است. رویکرد تهاجمی حزب کمونیست چین نکاتی را در مورد نیت دولت چین در آینده به ما می‌گوید. در همین حال، دولت روسیه نیز از این فرصت برای اختلاف‌افکنی در دموکراسی‌های غربی استفاده کرده است. از طرف دیگر بازیگران غیردولتی افراط‌گرا و دست راستی تهدید دیگری به‌حساب می‌آیند.

فروپاشی دموکراسی
متأسفانه دموکراسی، هم به‌عنوان یک سیستم حکومتی و هم مجموعه‌ای از ارزش‌ها، قادر به مقابله با شیوع کووید-19 نیست و این خود باعث فشار بیشتر بر آن شده است. همه این‌ها در شرایطی است که دموکراسی بیش از یک دهه است که در معرض فروپاشی جهانی قرار دارد. بحران کووید-19 اهمیت بررسی مجدد یک‌سری از استراتژی‌ها را دوچندان کرده است. این مقاله استدلال می‌کند که اقدام علیه دموکراسی یک چارچوب مفید برای نه‌تنها درک تهدیدهای تبلیغاتی و ضداطلاعاتی بلکه برای تدوین استراتژی‌هایی است که مکمل امنیت ملی بهتر و اهداف سیاست خارجی هستند.

ایجاد چارچوب‌های جدید
وزارت امور خارجه آمریکا در معرض آزمونی بی‌سابقه قرار دارد. در این بین سه مورد ویژه وجود دارد. اول، فشارهای عظیمی که بر روی همه نهادهایی آمریكایی به‌واسطه بیماری همه‌گیر کووید-19 وارد شده، با فاصله‌گذاری اجتماعی و بیکار شدن جمع کثیری از جمعیت تشدید می‌شود. نهادهایی که مسئول مقابله با تهدیدات نفوذ هستند باید با افزایش فعالیت‌های مرتبط با همه‌گیری مقابله کنند. در این بین همکاری متحدان بین‌المللی، برای نظارت مؤثر‌تر و مقابله با تهدیدات نفوذ بسیار حیاتی است. دوم، همه‌گیری کووید-19 و اقدامات سفت‌وسخت دولت برای کاهش تأثیر آن، باعث عدم تحول اجتماعی و بی‌ثباتی مالی خواهد شد زیرا سیستم‌های بهداشتی تحت‌فشار قرارگرفته و هم‌زمان بیکاری افزایش می‌یابد. جهان اکنون با رکود اقتصادی‌ای روبه‌رو است که احتمالاً تشدید هم بشود. ترس، استرس و بی‌اعتمادی تأثیر روانی عمیقی بر افراد و جوامع در سراسر جهان خواهد داشت. مطالعات نشان داده که استرس شدید عملکرد شناختی را مختل و به‌طورکلی آن را سخت‌تر می‌کند، بنابراین افراد را مستعد تعصبات شناختی می‌کند. این شرایط، آسیب‌پذیری‌های فردی و جمعی را افزایش دهد.

تاثیر بر انتخابات
سوم، موج فعالیت‌های بدخواهانه که عمدتاً هم تحت تأثیر انتخابات ریاست‌جمهوری ماه نوامبر است، به‌طور کامل تکمیل‌نشده است. با توجه به اهمیت عملی و نمادین انتخابات آزاد و عادلانه در سیستم دموکراتیک آمریکا، انتخابات یک هدف با ارزش برای دولت‌های متخاصم است. تجربه اتفاقات سال 2016 نشان داد که مسکو احتمالاً به دنبال فرصتی برای نقش‌آفرینی مجدد است. ویروس کرونا قبلاً باعث به تعویق افتادن و ابطال برخی مراسم انتخابات مقدماتی شده و اکنون هم با توجه به ادامه شیوع بیماری نگرانی‌های روزافزونی وجود دارد مبنی بر اینکه احتمالاً تمامیت انتخابات ریاست جمهوری در معرض خطر است. اکنون تصویری کلی که پدیدار شده بسیار نگران‌کننده است.

رکود جهانی دموکراسی
از سال 2006 و برخلاف رویه سی سال گذشته، تعداد دموکراسی‌ها و سطح آزادی در دموکراسی‌ها در سراسر جهان کاهش‌یافته است. گزارشی که اخیراً اکونومیست منتشر کرده نشان می‌دهد که دموکراسی در حال عقب‌نشینی در سطح جهان است. این یافته توسط خانه آزادی هم تکرار شده و نشان می‌دهد که تعداد کشورهای دموکراتیک به‌شدت رو به کاهش است. درحالی‌که شکست دمکراسی‌های موج دوم و سوم به‌ویژه در آفریقا و آسیا، بخشی از این رکود را به خود اختصاص می‌دهد، شاید نگران‌کننده‌ترین روند، فروپاشی آزادی در دموکراسی‌های موج اول آن‌هم در کشورهای پیشرفته باشد. اعتماد در اکثر دموکراسی‌های جهان اغلب شکننده است و کوچک‌ترین بحرانی می‌تواند بر آن تأثیر بگذارد. به‌عنوان‌مثال، در یک نظرسنجی تحقیقاتی در پیو که 38 کشور را شامل می‌شد، مشخص گردید که تنها حدود یک‌چهارم از پاسخ‌دهندگان به دموکراسی متعهد بودند درحالی‌که تقریباً نیمی از آن‌ها تعهدی از خود نشان نمی‌دادند، 13 درصد دیگر نیز از اشکال حکومت غیر دموکراتیک حمایت می‌کردند.

رو به افول
روشن و واضح است که دموکراسی‌ها به‌نوعی به سمت فروپاشی می‌روند. بااین‌وجود، اشتباه است که بگوییم این تجدید حیات اقتدارگرایانه و گسترش نفوذ اقدامات ضد دموکراتیک موجب نابودی کامل دمکراسی شده است. شاید تعجب‌آور نباشد که بگوییم امروز ایمان به دموکراسی، حتی در مرفه‌ترین و تثبیت‌شده‌ترین دموکراسی‌ها هم رو به افول است، امروز پس از سال‌ها برخی سیاستمداران کشورهای دموکراتیک می‌گویند که برخی وعده‌ها و آزادی‌های دموکراتیک باید به خاطر مقابله با تروریسم موقتاً به حالت تعلیق درآید.

اقناع یا هلاک شدن
درحالی‌که تبلیغات پیرامون این همه‌گیری و ایجاد اطلاعات غیر صحیح، تهدیدی اساسی برای سلامت عمومی محسوب می‌شود، این مقاله استدلال می‌کند که اقدامات بسیاری به‌منظور بی‌ثبات کردن جوامع دموکراتیک صورت می‌گیرد که خود این اقدام پیامدهای مهمی دارد. با تکرار توصیه‌های ذکرشده در ارزیابی قبلی، تلاش‌های آمریکا برای مقابله با تهدیدهای تبلیغاتی و ضداطلاعاتی از راهنمایی‌های استراتژیک بهره می‌برد. سرانجام، دموکراسی‌ها در سراسر جهان نیاز به ایجاد یک جبهه متحد در برابر مخالفان دموکراسی دارند. در ابتدا، این ممکن است تا حد زیادی نمادین و موقت باشد، اما باگذشت زمان می‌توان به درک مشترکی رسید. در میان این بحران البته فرصتی مناسب هم برای دموکراسی‌ها وجود دارد تا شفافیت و پاسخگویی خود را نشان دهند. این دقیقاً همان چیزی است که رژیم‌های اقتدارگرا مانند چین، روسیه  ذاتاً از آن برخوردار نیستند. نخبگان حاکم آن‌ها به‌طور غریزی اولویت خود را بر سانسور و تبلیغات به ضرر مردم خودشان قرار داده‌اند.

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.