انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بیشتر
کد خبر: 82126 | تاریخ : ۱۳۹۹/۳/۱۳ - 01:16

ستاره صبح-لیلی رشیدی در پی فاجعه قتل «رومینا اشرافی» گفت: مسلماً هنری مانند تئاتر به دلیل ابعاد تربیتی و آموزشی خود باید در تمام شهرها و روستاهای ما وجود داشته و اصلاً جزو برنامه درسی کودکان و نوجوانان ما باشد که اگر چنین بود، چه‌بسا کمتر شاهد فجایعی مانند قتل تلخ «رومینا» می‌بودیم. این هنرمند که سال‌هاست در حوزه تئاتر و فیلم کودک و نوجوان فعالیت می‌کند، تأکید کرد: این را باید از ذهنمان بیرون بیاوریم که آموزش تئاتر به معنی پرورش هنرمند است چراکه تئاتر وسیله‌ای است برای اینکه کودک یا نوجوان بتواند احساسات و عواطف خود را تخلیه کند، یاد بگیرد حرف خود را به‌درستی بر زبان آورد، سخن دیگران را گوش بدهد و زندگی در گروه را بیاموزد. این بازیگر در گفتگو با ایسنا ابراز تأسف کرد: اگر «رومینا» و پدرش آموزش تئاتر دیده بودند، شاید یاد می‌گرفتند باوجود تمام اختلاف‌سلیقه‌ها در کنار یکدیگر زندگی و نظر مخالف خود را تحمل کنند، زیرا یکی از مهم‌ترین کارکردهای تئاتر، آموزش زندگی گروهی است و این چیزی است که بسیاری از ما توانایی آن را نداریم. آموزش تئاتر به معنای آن نیست که قرار است هنرمند پرورش بدهیم، بلکه تئاتر ابزاری برای زندگی بهتر و فرهنگ بالاتر است. به این معنی که هم تماشای تئاتر و هم آموزش آن به ما کمک می‌کند که انسان‌هایی بهتر با فرهنگی بالاتر شویم، ولی متأسفانه ما آن‌قدر از امور بدیهی، بی‌بهره‌ایم که وقتی این‌گونه صحبت‌ها مطرح می‌شود، پیش خودمان فکر می‌کنیم مگر کجا زندگی می‌کنیم که چنین توقعاتی داریم؟! نباید نفسمان از جای گرمی دربیاید!
رشیدی با تأکید بر ضرورت بازنگری در قوانین مربوط به حقوق کودکان و نوجوانان اضافه کرد: قدردان همه فعالان حقوق کودکان و نوجوانان هستیم و امیدواریم با همراهی‌های مجلس و دولت، تلاش‌های آنان به ثمر بنشیند تا جامعه‌ای آرام تر و کم‌خشونت‌تر داشته باشیم. این خواسته‌ها به معنی مخالفت با کسی نیست بلکه ما می‌خواهیم کودکان شادتر و خانواده‌های سالم‌تری داشته باشیم.
رشیدی که سال‌هاست در حوزه آموزش تئاتر به کودکان و نوجوانان فعالیت می‌کند، افزود: به‌عنوان کسی که در این حوزه اندک تجربه‌ای دارم، آرزویم این است که آموزش‌وپرورش ما برای آموزش گسترده تئاتر در تمام مناطق  وارد عمل ‌شود و دلم می‌خواست مانند تمام فعالان حوزه کودک می‌توانستم سالی یک ماه در یکی از روستاها با بچه‌ها تئاتر کارکنم.
او در پاسخ به این پرسش که چرا شعار تئاتر برای همه در تمام این سال‌ها عملی نشده و نوجوانانی مانند «رومینا» سهمی از تئاتر و مزایای آن نداشته‌اند، توضیح داد: این شعار هم مانند بسیاری دیگر از خواسته‌های ما در حد حرف باقی ماند و هرگز عملی نشد. شاید بدبینی است اگر بگویم در جامعه ما کسانی هستند که تئاتر را نمی‌خواهند و گویی به نفع عده‌ای نیست که جامعه‌ای  مطالبه‌گر و بافرهنگ‌تر داشته باشیم. البته امیدوارم قضاوتم بدبینانه باشد.
این کارگردان تئاتر ادامه داد: اگر می‌خواهیم نسل بعدی را به‌درستی تربیت کنیم، نباید از مزایای هنری مانند تئاتر غافل شویم. با پرورش درست کودکان امروز است که فردا می‌توانیم خانواده‌های بهتری داشته باشیم. افراد بسیاری  هستند که علاقه‌مندند در مکان‌های دورافتاده برای کودکان و نوجوانان کتابخانه درست کنند یا نمایش به صحنه ببرند، ولی آن‌قدر سنگ جلوی راهشان می‌اندازند که بسیاری از آنان از خیر تصمیم خود می‌گذرند.
بسیاری از افراد را می‌شناسم که بدون هیچ چشمداشت و به‌دوراز هرگونه شلوغ‌کاری در مناطق محروم و روستاها فعالیت فرهنگی انجام داده‌اند، اما انجام این فعالیت‌ها نیازمند فراهم شدن بسترهایی است. به‌طور مثال برای تسهیل این امر شرایطی فراهم کنیم که افراد داوطلب برای فعالیت فرهنگی در این نقاط، نیازمند مجوزهای عجیب‌وغریب نباشند. اگر کسی از این داوطلبان حمایتی نمی‌کند باری هم بر دوش آنان نگذارد و از آن بدتر انگی به آنان نزند که تا مدت‌ها برای پاک کردنش، تلاش کنند.
او در پایان ابراز تأسف کرد: در روستایی که رومینا در آن زندگی می‌کرد یک موضوع بسیار ساده نادیده گرفته شد. همان‌طور که یکی از دوستان روانشناس به‌درستی گفته بود، این خانواده نباید تنها رها می‌شدند، زیرا با میزان خشم و عصبیتی که آنان داشتند، بروز یک فاجعه دور از ذهن نبود، ولی متأسفانه بسیاری از ما برخورد درست در چنین شرایطی را نمی‌دانیم چون برای این موقعیت‌ها آموزش ندیده‌ایم.

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.