انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
تفاوت معنادار سخنرانی رؤسای‌جمهور ایران و چین در سازمان ملل
فراخوان انتخاباتی آیت‌الله موسوی‌خوئینی‌ها
ضرورت رفتار هوشمندانه در برابر اقدامات احتمالی ترامپ علیه ایران برای انتخاب دوباره
زندگی با تحریم سخت است و ملت ایران شایسته تحریم نیست
اعتراض احمد توکلی به تحویل دناپلاس لوکس و خانه به نمایندگان مجلس
ضرورت تغییر و به‌روزرسانی استراتژی ایران از «تنش» به «تعامل با نظام بین‌الملل»
نگرانی از بالا گرفتن تنش میان تهران و واشنگتن
توافق هسته‌ای با ایران فاجعه‌بار بود
قبول قطعنامه 598 از سوی امام مدبرانه بود
۶ شاخص برای انتخاب وزیر صنعت، معدن و تجارت
ناگفته‌ها از شخصیت و ویژگی‌های آیت‌الله صانعی به روایت حجت‌الاسلام حسن صفری
درِ تحریم‌ها همچنان بر پاشنه یک‌جانبه‌گرایی ایالات‌متحده می‌چرخد
آیا مخالفت سه کشور اروپایی با آمریکا بر سر فعال کردن مکانیسم ماشه، پیروزی برای ایران است؟
واکنش به تهدیدها و اقدامات آمریکا
مخالفت انگلیس، فرانسه و آلمان با فعال شدن مکانیزم ماشه
شکل‌گیری فساد در دولت‌های دفاع مقدس، سازندگی، اصلاحات، احمدی‌نژاد و روحانی
لوایح FATF همچنان در کما!
ضرورت دوری سازمان‌های بین‌المللی از مسائل سیاسی
تأثیر رابطه امارات و اسرائیل بر ژئوپلتیک منطقه و منافع ملی ایران
کناره‌گیری داوطلبانه «شینزوآبه» از قدرت با کارنامه‌ درخشان
دلایل و پیامدهای کاهش نرخ زاد و ولد در کشور
آموزش عادلانه برای همه
صادرات بنزین ایران افزایش‌یافته است
کشور در میانه بحران‌ها؛ چه باید کرد؟
دیدار اعضای گروه 1+4 به‌رغم فشارهای آمریکا
تلاش نخست‌وزیر عراق برای ایجاد توازن در روابط با ایران، ایالات‌متحده و کشورهای عربی
سخنی با علیرضا پناهیان
آقای روحانی به فکر جان مردم باشید و سنجیده سخن بگویید
تجمع اخیر مسافران وضعیت را وخیم کرد
معنای معامله امارات و اسرائیل برای خاورمیانه چیست؟
ایران اجازه بازرسی یکی از دو محل توافق شده را داده است
نقش ایالات‌متحده در نزدیکی ایران به چین
ناگفته‌های محمد هاشمی از نگرش هاشمی رفسنجانی به مردم
دشمن می‌خواست به بهانه کرونا کشور را تعطیل کنیم
حمایت رئیس‌جمهور فرانسه از حاکمیت عراق
۱۷ شهریور؛ فریاد آزادی‌خواهی و مبارزه با استبداد
شناسایی عوامل خرابکاری در سایت نطنز
اعتیاد سازمان سیا به ادامه جنگ در افغانستان
مزیت‌های شکسته‌شدن انحصار وکالت در پرونده‌های مفاسد اقتصادی و دادگاه‌های انقلاب
هند جاده جدید ابریشم خود را از درون منفجر می‌کند
آیت‌الله العظمی یوسف صانعی به ملکوت اعلا پیوست
یک‌تیر و دونشان آمریکا در نشست صلح افغانستان
کارنامه مجلس یازدهم پس از صد روز؛ آیا سناریوی 84 در 1400 تکرار خواهد شد؟
طرح اصلاح قانون انتخابات ریاست جمهوری محدودکننده جمهوریت است
برجام توسط ستون پنجم داخلی طراحی شد!
تأثیر حملات 11 سپتامبر بر حس امنیت در آمریکا‌
ضرورت تغییر نگاه به چالش بی‌اعتمادی، مسائل منطقه‌ای و فرهنگ و تکنولوژی
تاثیر اتفاقات جدید خاورمیانه بر سیاست‌های ایران و ایالات متحده
مانورهای نظامی سالانه ایران در تنگه هرمز
دلایل لغو سفر وزیر امور خارجه به اروپا
نظرات آیت‌الله صانعی در بحث مرجعیت، قضاوت، شهادت، دیه زنان راه گشای امروز است
فایده مشارکت راهبردی ایران و چین برای جمهوری اسلامی
افکارعمومی درانتظار احکام‌عادلانه پرونده‌هایی که ازکوچه یک‌طرفه طبری عبورکرده‌اند
آیت‌الله‌صانعی فقیه متفاوت و تابوشکن
تضاد رو به رشد اسرائیل و ترکیه در خاورمیانه
قتل میترا استاد عمدی بوده است
سرمایه‌گذاری و فعالیت در کشور با مقررات پیچیده‌ای روبه‌رو است
چند نکته درباره حکم نوید افکاری
هزینه اقدامات نسنجیده و هیجانی آگاهانه یا ناآگاهانه برای کشور و مردم
واکنش به تهدیدها و اقدامات آمریکا
سخنان بی‌پرده مهدی نصیری درباره حجاب اجباری
آیا مخالفت سه کشور اروپایی با آمریکا بر سر فعال کردن مکانیسم ماشه، پیروزی برای ایران است؟
چرا فقر در حال گسترش است؟
اعتراض احمد توکلی به تحویل دناپلاس لوکس و خانه به نمایندگان مجلس
۶ شاخص برای انتخاب وزیر صنعت، معدن و تجارت
بیشتر
کد خبر: 81986 | تاریخ : ۱۳۹۹/۲/۱۵ - 00:20

ستاره صبحاستعفای سید عبدالواحد موسوی لاری از نائب رییسی شورای عالی اصلاح‌طلبان، بحث چگونگی حضور اصلاح‌طلبان و شورای عالی اصلاح‌طلبان در میان فعالان سیاسی و اجتماعی را زنده کرده است. اگرچه استعفای وی به خاطر مسائل جسمی ذکرشده است، ولی با توجه به تأکیدی که او بر ضرورت بازنگری در ساختار و سازوکار نهادهای اجماعی اصلاح‌طلبان در عرصه‌های گوناگون خصوصاً در شرایط پس از پایان مجلس دهم و پایان دوره دولت دوازدهم در سال آینده و تأکید آخر وی بر اینکه: «هرچند که این استعفا با شرایط جسمی حقیر مرتبط بوده و از ماه‌های پیش هم با شما در میان گذاشته بودم، اما گمانم این است که این استعفا می‌تواند آغازی بر تغییر ساختار و سازوکارهای نهادهای اجماعی و پررنگ شدن نقش احزاب و تشکل‌ها باشد». پس‌ازاین استعفا، نحوه حضور اصلاح‌طلبان پس از مجلس دهم در عرصه سیاسی بحث مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد.  موسوی لاری در مصاحبه با ایرنا در مورد استعفای خود از قائم‌مقامی شورای عالی اصلاح‌طلبان می‌گوید: «این‌که شرایط جسمی من یکی از دلایل استعفا بود، واقعیت است اما فارغ از بحث استعفا که کاملاً جنبه شخصی دارد، من می‌خواستم و می‌خواهم که اصلاح‌طلبان  شرایط جدید و ‌موقعیت حساس کشور را با دقت بیشتری مدنظر قرار دهند، هرچند که در قوای سه‌گانه حضور کم‌رنگی داشته باشند.»حال پرسش‌های اساسی پیش روی اصلاح‌طلبان این است که اصولاً شرایطی که در آن قرار داریم چیست؟ در این شرایط چه باید کرد و یا چه می‌توان کرد؟ آیا با ساختار موجود اصلاح‌طلبان می‌توانند بازهم اقدام مؤثری انجام دادند یا خیر؟ توجه به این نکات می‌تواند پاسخ مناسب باشد.جامعه رأی‌دهنده‌ای که در انتخابات معمولاً به اصلاح‌طلبان رأی می‌داده‌اند، ارتباط سازمانی و تشکیلاتی با گروه‌ها و احزاب اصلاح‌طلب ندارند. این جامعه رأی، غالباً بر اساس یک شناخت جمعی که در جامعه شکل می‌گیرد، عمل می‌کنند. این جامعه رأی هیچ‌گاه بر اساس دستور از بالا به پایین رأی نمی‌دهد. حتی اگر زمانی به تکرار گوش فرا می‌دهد، ازآن‌روست که شناخت جمعی جامعه هم خود به تکرار رسیده است. این جامعه، همان جامعه‌ای است که موقعی که احساس امید می‌کند، باانگیزه وارد میدان می‌شود و با شوق انتخابات ۹۲ یا حتی ۹۶ و حتی انتخابات مجلس دهم را می‌آفریند، اما آنگاه‌که احساس ناامیدی می‌کند ولو آن‌که بعضی از گروه‌های اصلاح‌طلب هم در میدان باشند، کمترین مشارکت در انتخابات مجلس یازدهم را رقم می‌زنند.نکته بالا نشان می‌دهد که آن گروه‌هایی که در شورای عالی اصلاح‌طلبان حضور پیدا می‌کردند علی‌رغم گستردگی و تنوع زیاد، ارتباط میان مردم رأی‌دهنده و این گروه‌ها، ارتباط تقلیدی، دستوری و حتی از بالا به پایین نیست. این گروه‌ها حتی اگر می‌خواستند با توان کامل وارد شوند، ولی سازمان رای اصلاح طلبان به این نتیجه رسیده بود که رأی دادن تأثیر چندانی در سرنوشتشان ندارد، به همین دلیل مشارکت اندک در انتخابات داشتند. با توجه به نکات گفته‌شده، مهم‌ترین دستور کاری که برای اصلاح‌طلبان وجود دارد صرف‌نظر از این‌که سازمان سیاست‌گذار چه باشد، رئیس کی باشد، نائب رئیس کی باشد یا از چه گروه‌ها و شخصیت‌های حقیقی تشکیل‌شده باشد، پاسخ‌گویی به این پرسش است که چرا جامعه رأی‌دهنده‌ای که می‌توانست به اصلاحات رأی دهد، امروز رأی خود را بی‌تأثیر می‌بیند؟ آیا امکان تأثیرگذاری اصلاح‌طلبان بر سیاست‌های حاکم بر کشور وجود دارد؟ عواملی که منجر به ناامیدی مردم از رأی دادن شده است، چیست؟ چه باید کرد که مردم به رأی خود امیدوار باشند و خود را درروند اداره کشور و تعیین سیاست‌های حاکم بر کشور مؤثر بدانند؟ چه ضمانت‌هایی برای حصول اطمینان جامعه رأی‌دهنده وجود دارد که این جامعه از تأثیرگذاری رأی خود اطمینان حاصل کند؟ اگر مردم به یک سیاست در زمان انتخابات رأی می‌دهند آیا او می‌تواند وعده‌ها را اجرایی کند یا خیر؟اگر همین روندی که منجر به انتخابات مجلس یازدهم شد در سال ۹۹ و تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ وجود داشته باشد، از حالا می‌توان انتظار تکرار مشارکت پایین در آن انتخابات را پیش‌بینی کرد. لازم است اصلاح‌طلبان با آسیب‌شناسی رفتار خود در سال‌های اخیر، برای آینده با برنامه مشخص در عرصه حضور پیدا کنند.

  

 

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.