انتخاب تاریخ:   /  /   
کد خبر: 81905 | تاریخ : ۱۳۹۹/۱/۳۰ - 00:00

ستاره صبح-هرچند کرونا در اصل یک پدیده بیولوژیک و مربوط به ساحت علوم  زیستی و پزشکی است اما در غایت به مهم‌ترین پدیده حال حاضر جهان و کشور ما هم تبدیل شده است. این روزها اگرچه برای رهایی از کرونا باید خود را در خانه قرنطینه کرد اما باید این سؤال را هم در کنار آن مطرح کرد. آیا همه اقشار جامعه بدون دغدغه می‌توانند خود را قرنطینه کنند؟ قطعاً پاسخ منفی است. بالطبع وضعیت همه افراد جامعه در شرایط کرونایی  یکسان نیست هر چه جامعه‌ای نابرابرتر باشد تحمل شرایط قرنطینه - و یا آن چیزی که اخیراً تحت عنوان «فاصله‌گذاری اجتماعی» نام‌گذاری شده- سخت‌تر است. گویا کرونا آمده تا بیشتر به عریان ساختن شکاف‌ها و مرزبندی‌های اجتماعی کمک کند و آنچه از آن دریافت می‌شود اصولاً در جهت تمایز اجتماعی می‌تازد. کرونا آمده تا فقرا را فقیرتر و ناتوانان را مفلوج و نابود کند. گاهی اوقات احساس می‌شود کرونا برای کمک به تنازع بقاء نوع بشر آمده تا کم‌توانان جسمی و فرودستان را در کره خاکی نابود کند.
وجود انواع نابرابری‌های اجتماعی، مختص به یک کشور و قلمرو جغرافیایی خاص نیست. نابرابری‌ها از شمال تا جنوب، توسعه‌یافته و نیافته، بین کشورها و در درون کشورها به‌وضوح دیده می‌شود و مسئله‌ای است که نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن‌ها عبور کرد. همگان بر این نکته واقف هستند که گرسنگی و فقر، روزانه جان چند هزار نفر در این کره خاکی را می‌گیرد که درمان آن‌ها مواد غذایی است که در انبارها ذخیره شده است ولی عده‌ای کثیری به دلیل نداشتن قدرت خرید، جان خود را از دست می‌دهند و کک کسی هم نمی‌گزد. با مشاهده هیاهوهای رسانه‌ای و بازتاب وسیع آن آدمی با خود می‌اندیشد گویا نابرابری و فقر امری پذیرفته‌شده در ادبیات اقتصادی جهان شده است و همچنان هیچ اراده‌ای برای از بین بردن آن، مانند کرونا نیست چون فقر و گرسنگی مخصوص یک قشر از جامعه است که دغدغه آن دغدغه‌ای فراگیر نشده و هرکسی مسئول حل مشکلات خودش است؛ زیرا فقر و نابرابری مثل کرونا از کسی به دیگری سرایت نمی‌کند و حالت اپیدمیک ندارد. برای همین سیاست‌گذاران و حکمرانان نیازی به طرحی برای از بین بردن آن نمی‌بینند و چه‌بسا وجود آن را کارکردی می‌بینند.
اگر فقر را پدیده‌ای ذاتی تصور کنیم که افراد در ابتلای به آن نقش خاصی نداشته اما به جرات می‌توان گفت نابرابری‌های موجود جوامع، ناشی از عملکرد نامناسب سیاست‌گذاران و زمامداران است فلذا نباید نسبت به فراگیری آن بی‌تفاوت بود. در حوزه نابرابری بین کشورها، فقط کافی است توجه کنیم که درآمد سرانه هر فرد در نروژ بیش از 60 هزار دلار و در صحرای آفریقا حدود 2 هزار دلار در سال است. در کنار این تفاوت فاحش نابرابری، باید به وجود سایر مؤلفه‌ها چون؛ تبعیض نژادی، قومی، جنسیتی و مکانی، آموزشی و...وجود دارد. البته این شرایط و ویژگی‌ها مختص جامعه ایران نیست بلکه فقرا در همه جای جهان، شرایط زیست یکسان و تقریباً مشابهی دارند.

 

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.