انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بیشتر
کد خبر: 81830 | تاریخ : ۱۳۹۹/۱/۱۶ - 00:13
نظر ۱۲ دانشمند برجسته درباره جهان پسا کرونا
گزارش

نظر ۱۲ دانشمند برجسته درباره جهان پسا کرونا

همه‌گیری کرونا مانند سقوط دیوار برلین یا فروپاشی بانک برادران لیمن، رویدادی تازه و بی‌سابقه در جهان است که پیامدهای گسترده انسانی، اجتماعی و اقتصادی آن از همین امروز مشخص است. موضوع مهم این است که شیوع جهانی این ویروس زندگی‌ مردم و بازارها در پنج قاره جهان را مختل کرده و توانمندی دولت‌ها را در معرض داوری قرار داده است. پیامدهای شیوع ویروس کرونا احتمال دارد قدرت‌های سیاسی و اقتصادی را در آینده دچار تغییر و تحول کند. دراین‌ارتباط ۱۲ متفکر برجسته جهانی پیش‌بینی‌های خود را برای نظم جهانی پس از پایان بحران همه‌گیری کرونا ارائه داده‌اند که در ادامه می‌خوانید.

ستاره صبح-

  استفن والت، نظریه‌پرداز برجسته روابط بین‌الملل و استاد دانشگاه هاروارد
همه‌گیری باعث تقویت نقش دولت و ناسیونالیسم خواهد شد. دولت‌ها از هر نوعی که باشند، اقدامات لازم و اضطراری را برای مدیریت بحران اتخاذ می‌کنند و احتمالاً بعد از پایان بحران همچنان به خاطر منافع خود به انجام آن‌ها اصرار می‌ورزند. کووید-۱۹ همچنین تغییر قدرت و نفوذ از غرب به شرق را تسریع خواهد کرد. کره جنوبی و سنگاپور دراین‌ارتباط بهترین واکنش را نشان داده‌اند و چین نیز پس از اشتباهات اولیه خود به‌خوبی توانست در ادامه بحران را مدیریت کند. پاسخ دولت در اروپا و آمریکا بسیار تردیدآمیز بوده و احتمالاً باعث کاهش قدرت برند غربی می‌شود. آنچه تغییر نخواهد کرد ماهیت اساساً متناقض سیاست جهانی است. در دوره جدید همکاری جهانی احتمالاً تضعیف و رقابت قدرت‌های بزرگ افزاش خواهد یافت. به‌بیان‌دیگر همان‌طور که اپیدمی‌های پیشین مثل شیوع آنفولانزای ۱۹۱۸-۱۹۱۹ نتوانست به رقابت قدرت‌های بزرگ پایان دهد، کووید-۱۹ هم نمی‌تواند چنین کند. ما شاهد عقب‌نشینی بیش‌ازپیش از جهانی‌شدن خواهیم بود، زیرا شهروندان برای محافظت از خود به دنبال دولت‌های ملی می‌گردند و دولت‌ها نیز به دنبال افزایش قدرت خود برای مقابله با تهدیدات آینده می‌روند. به‌طور خلاصه، کووید-۱۹ دنیایی را ایجاد می‌کند که کمتر باز، مرفه و آزاد باشد. لزوماً این‌گونه نبوده، اما ترکیب ویروس کشنده، برنامه‌ریزی ناکافی و رهبری بی‌کفایت، بشریت را در مسیری جدید و نگران‌کننده‌ قرار داده است. رهبران با اثبات قدرت مدیریتشان در بحران کووید-۱۹ به شهروندان، می‌توانند برخی سرمایه‌های سیاسی را برای خودشان دست‌وپا کنند؛ اما برای رهبرانی که شکست می‌خورند، بسیار دشوار خواهد بود که در برابر وسوسه سرزنش و مقصر دانستن دیگران ایستادگی کنند. جهانی‌شدن هم همان‌طور که همه می‌دانیم به پایان خواهد رسید.

  رابین نیلبت، رئیس اندیشکده
 چتم هاس
همه‌گیری کروناویروس می‌تواند باری باشد که پشت شتر جهانی‌سازی اقتصادی را می‌شکند. رشد قدرت اقتصادی و نظامی چین، از قبل این اراده و قاطعیت دوحزبی را در آمریکا ایجاد کرده تا آن کشور را از فناوری برتر و مالکیت فکری حاصل‌شده توسط آمریکا جدا کند و متحدان را نیز به پیروی از این سیاست مجبور نماید.
  کیشور محبوبانی، عضو ارشد موسسه پژوهشی آسیا متعلق به دانشگاه ملی سنگاپور
همه‌گیری کووید-۱۹ اساساً جهت‌های اقتصادی جهانی را تغییر نمی‌دهد و این تنها تغییری را که از چندی پیش آغازشده سرعت می‌بخشد. این تغییر چیزی نبوده جز عبور از جهانی‌شدن آمریکایی به سمت جهانی‌شدن حول محور چین. دموکراسی‌ها از پوسته خود بیرون خواهند آمد.

  جان ایکنبری، استاد علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه پرینستون
در کوتاه‌مدت، این بحران به بحث و گفتگو در مورد استراتژی بزرگ غرب دامن می‌زند. ناسیونالیست‌ها و مخالفان جهانی‌شدن، چین و حتی انترناسیونالیست‌های لیبرال همگی شواهد جدیدی را برای نظرات خود خواهند دید. با توجه به آسیب‌های اقتصادی و فروپاشی اجتماعی که در حال آشکار شدن است، دیدن چیزی جز تقویت حرکت به سمت ناسیونالیسم رقابت باقدرت بزرگ جدا شدن استراتژیک و موارد دیگر دشوار است. سود پایین‌تر، ثبات بیشتر.

  شانون کی اونیل، عضو ارشد مطالعات آمریکای لاتین در موسسه «شورای روابط خارجی» آمریکا
کووید-۱۹ اصول اساسی تولید جهانی را تضعیف می‌کند. شرکت‌ها اکنون دوباره روی زنجیره‌های تأمین چندگانه تجدیدنظر کرده و به دنبال کوچک‌تر کردن خود هستند. این بیماری همه‌گیر می‌تواند یک هدف مفید را ارائه دهد.

  شیوشانکار منون، عضو موسسه پژوهشی آسیا متعلق به دانشگاه ملی سنگاپور
هنوز روزهای آغازین بحران است، اما بااین‌وجود سه چیز آشکار به نظر می‌رسد. اول، همه‌گیری کروناویروس سیاست را چه در درون کشورها و چه بین آن‌ها تغییر خواهد داد. جوامع حتی آزاد خواهان نقش بیشتر دولت خواهند شد. موفقیت نسبی دولت در غلبه بر همه‌گیری و اثرات اقتصادی آن موجب تشدید یا کاهش مسائل امنیتی و قطبیت در جوامع خواهد شد. درهرصورت، به نظر می‌رسد دولت دوباره برگشته است. تاکنون تجربه نشان داده که اقتدارگرایان یا پوپولیست‌ها در کنار آمدن با همه‌گیری چندان هم بهتر نیستند. درواقع، کشورهایی مانند کره و تایوان که زود نسبت به این بحران واکنش نشان دادند، دارای دولت‌هایی دموکراتیک بودند. قدرت آمریکا به یک استراتژی جدید نیاز دارد.

  جوزف نای، استاد برجسته 
دانشگاه هاروارد
در سال ۲۰۱۷، رئیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ استراتژی جدید امنیت ملی‌ای را اعلام کرد که بر رقابت با قدرت‌های بزرگ متمرکز بود. اکنون شیوع کووید-۱۹ این استراتژی را ناکافی نشان می‌دهد. حتی اگر آمریکا به‌عنوان یک قدرت بزرگ بر دنیا سیطره داشته باشد، بازهم به‌تنهایی نمی‌تواند امنیت خود را حفظ کند. تاریخ  کووید-۱۹ توسط برنده‌های بحران نوشته خواهد شد.

  جان آلن، رئیس اندیشکده بروکینگز
مثل همیشه، تاریخ توسط فاتحان نبرد نوشته خواهد شد. هر ملتی و به‌طور فزاینده‌ای هر فرد، فشارهای اجتماعی این بیماری را به روش‌های جدید و قدرتمندی تجربه می‌کنند. ناگزیر، آن کشورهایی که هم به‌واسطه سیستم‌های سیاسی و اقتصادی بی‌نظیر خود و هم از دیدگاه سلامت عمومی همچنان پایدار می‌مانند، موفق خواهند شد بر این بحران فائق آیند. ازنظر برخی، این‌یک پیروزی بزرگ و قطعی برای دموکراسی، چندجانبه گرایی و مراقبت‌های بهداشتی جهانی خواهد بود. از سوی دیگر برای برخی هم این فواید آشکاری از حکومت قاطع و استبدادی را نشان می‌دهد. درهرصورت، این بحران ساختار قدرت بین‌الملل را دوباره تغییر شکل می‌دهد. کووید-۱۹ به کاهش فعالیت اقتصادی و افزایش تنش بین کشورها منجر خواهد شد. در درازمدت، این بیماری همه‌گیر احتمالاً ظرفیت تولید اقتصاد جهانی را به میزان قابل‌توجهی کاهش خواهد داد. این خطر جابجایی به‌ویژه برای کشورهای درحال‌توسعه و سایر افرادی که سهم زیادی از کارگران آسیب‌پذیر اقتصادی دارند، زیاد است. سیستم بین‌المللی نیز به‌نوبه خود تحت‌فشار زیادی قرار خواهد گرفت و منجر به بی‌ثباتی و درگیری گسترده در داخل و در سراسر کشورها خواهد شد.

  لوری گرت، عضو ارشد سابق در حوزه بهداشت جهانی در موسسه «شورای روابط خارجی» امریکا
شوک اساسی به سیستم اقتصادی جهان این است که زنجیره‌های تأمین جهانی و شبکه‌های توزیع به‌شدت در معرض اختلال هستند؛ بنابراین همه‌گیری کروناویروس نه‌تنها اثرات اقتصادی طولانی‌مدت دارد، بلکه به یک تغییر اساسی‌تر منجر می‌شود و آن دولت‌های ورشکسته بیشتر است.

  ریچارد هاس، 
رئیس «شورای روابط خارجی» امریکا
فکر می‌کنم که بحران کروناویروس حداقل تا چند سال آینده منجر خواهد شد که بیشتر دولت‌ها به لاک انزوا فروروند. فراتر از این من با توجه به آسیب‌پذیری زنجیره تأمین، پیش‌بینی می‌کنم مخالفت بیشتری با مهاجرت در مقیاس وسیع صورت بگیرد.  کاهش آمادگی یا تعهد برای مقابله با مشکلات منطقه‌ای یا جهانی ازجمله تغییرات آب و هوایی نیز می‌تواند وجه دیگر این بحران باشد. با این شرایط بسیاری از کشورها در سر برآوردن از تأثیرات این بحران با مشکل مواجه خواهند شد و این خود باعث ورشکسته شدن تعداد بیشتری از دولت‌ها می‌شود. آمریکا در رهبری جهان شکست‌خورده است.

  کوری شایک، معاون موسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک
آمریکا دیگر به‌عنوان یک رهبر بین‌المللی شناخته نمی‌شود. بحران همه‌گیری کرونا ویروس نشان داد واشنگتن در آزمون رهبری جهانی شکست‌خورده است.

  نیکلاس برنز، معاون اسبق وزارت خارجه  آمریکا و استاد دانشگاه هاروارد
همه‌گیری کووید-۱۹ بزرگ‌ترین بحران جهانی قرن حاضر است. عمق و مقیاس این بحران بسیار زیاد است. این بحران بهداشت عمومی هر یک از ۷.۸ میلیارد نفر روی زمین را تهدید می‌کند. بحران مالی و اقتصادی آن می‌تواند در تأثیر آن از رکود بزرگ ۲۰۰۸-۲۰۰۹ فراتر رود. هر بحران به‌تنهایی می‌تواند یک شوک لرزه‌ای ایجاد کند که به‌طور دائم باعث تغییر سیستم بین‌المللی و توازن قدرت می‌شود. بااین‌وجود این امیدواری هست که زنان و مردان در سراسر جهان می‌توانند به این چالش خارق‌العاده غلبه کنند.
برگرفته از سایت خبرمهم

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.