انتخاب تاریخ:   /  /   
کد خبر: 81742 | تاریخ : ۱۳۹۸/۱۲/۱۲ - 23:52
رئیس بعدی مجلس کیست؟
گزارش خبری تحلیلی ستاره‌صبح از گمانه‌زنی‌ها درباره کرسی ریاست قوه مقننه

رئیس بعدی مجلس کیست؟

اشاره: پس از اعلام نتایج انتخابات مجلس یازدهم که با مشارکت 42.57 درصدی واجدان شرایط همراه بود، مشخص شد که اصولگراترین مجلس در طول 41 سال گذشته تشکیل خواهد شد؛ مجلسی که ۸۰ درصد از نمایندگان دوره دهم در آن حضور ندارند و علی لاریجانی رئیس مجالس هشتم تا دهم با ثبت‌نام نکردن در انتخابات، از مجلس آینده کنار کشید تا از همان زمان رقابت‌های پیش از انتخابات گمانه‌زنی‌هایی برای کرسی ریاست آینده مجلس مطرح شود. تاکنون در ۱۰ دوره مجالس شورای اسلامی، ۵ نفر بر صندلی ریاست تکیه زده‌اند؛ اکبر هاشمی رفسنجانی (دوره‌های اول تا میانه سوم)، مهدی کروبی (دوره‌های سوم و ششم)، علی‌اکبر ناطق نوری (دوره‌های چهارم و پنجم)، غلامعلی حداد عادل (دوره هفتم) و علی لاریجانی (دوره‌های هشتم تا دهم) ریاست مجلس شورای اسلامی را بر عهده داشته‌اند، اما با توجه به ترکیب مجلس یازدهم، رئیس آینده پارلمان قطعاً چهره جدیدی خواهد بود. در شرایطی که پیش از انتخابات مجلس، جنگ قدرت میان اصولگرایان برای راه‌یابی به فهرست‌های انتخاباتی شکل‌گرفته بود و درنهایت هم هیچ اجماعی میان آنان شکل نگرفت، حالا رقابت درون جریان اصولگرایی برای رسیدن به صندلی ریاست مجلس تا زمان تشکیل آن آغاز شده و چهره‌هایی مانند محمدباقر قالیباف، مرتضی آقاتهرانی، مصطفی میرسلیم، علیرضا زاکانی و محمدمهدی زاهدی که هریک خاستگاه جداگانه‌ای دارد، سودای ریاست پارلمان را در سر می‌پرورانند؛ هرچند تکیه زدن بر کرسی ریاست قوه مقننه برای هیچ‌کدام از آنان راحت و آسان نخواهد بود، زیرا سایر رقبا به‌راحتی از این میدان کنار نخواهند رفت. گزارش پیش رو به این موضوع می‌پردازد.

ستاره صبح-

پس از برگزاری انتخابات دوم اسفند ۱۳۹۸ و حضور نداشتن چهره‌هایی مانند لاریجانی و حداد عادل در مجلس و البته تعداد پایین نمایندگان اصلاح‌طلب مجلس یازدهم، نام چند نفر از اصولگرایان به‌عنوان کاندیداهای بالقوه ریاست پارلمان آینده به گوش می‌رسد.

عدم اجماع در انتخابات
پیش از انتخابات مجلس یازدهم شورای ائتلاف اصولگرایان با ریاست حداد عادل تلاش زیادی کرد تا جناح راست را به سرلیستی محمدباقر قالیباف به وحدت برساند اما این موضوع با مخالفت جبهه پایداری به دبیر کلی مرتضی آقاتهرانی روبرو شد و تا یکی دو روز مانده به انتخابات هم قرار بود لیست‌های شورای ائتلاف و جبهه پایداری متفاوت از هم باشند اما ترس از افتراق و احتمال شکست در انتخابات باعث شد تا دو طرف کمی از مواضع خود کوتاه بیایند و لیست شورای ائتلاف اصولگرایان با حضور کاندیداهای جبهه پایداری ارائه شود. لیستی که توانست هر ۳۰ کرسی تهران را به خود اختصاص دهد ولی به نظر می‌رسد اختلافات پیش از انتخابات این بار در ۷ خرداد ۱۳۹۹ به داخل پارلمان کشیده شود و ریاست مجلس به محلی برای کشمکش میان اصولگرایان بدل شود.

قالیباف؛ اصلی‌ترین مدعی
در این میان قالیباف که با یک‌میلیون و ۲۶۵ هزار و ۲۸۷ رأی به‌عنوان نفر اول انتخابات به نمایندگی رسیده مدعی ریاست مجلس است. هرچند الگوهای ریاست در ادوار قبل نشان داد که تنها رأی اول تهران بودن دلیلی بر لزوم ریاست نماینده منتخب نخواهد بود. قالیباف با داشتن سوابق نظامی در سپاه و نیروی انتظامی، سه دوره کاندیداتوری ناکام در انتخابات ریاست جمهوری و ۱۲ سال شهرداری تهران یکی از مدعیان سرسخت جانشینی لاریجانی است اما از طرفی مرتضی آقاتهرانی و نمایندگان نزدیک به جبهه پایداری که تعدادشان در مجلس یازدهم کم هم نیست، با این ادعا که ائتلاف لحظه آخری آنان با سایر اصولگرایان این پیروزی را برای جناح راست به ارمغان آورده مدعی دیگری است که حالا ترسی از شکست در انتخابات ندارد و می‌خواهد برای ریاست مجلس حرف جبهه پایداری را به کرسی بنشاند. بااین‌وجود خط‌ونشان کشیدن‌ها برای قالیباف را مخالفان قدیمی او آغاز کردند. پایداری‌های اصولگرا که به خاطر حضور قالیباف در شورای ائتلاف حتی حاضر به نشستن دور میز وحدت نشده بودند به کنایه یا به‌صراحت تأکید داشتند به جلساتی که قالیباف در آن حضور داشته باشد یا به لیستی که قالیباف سرلیست آن باشد یا ردپایی از او در آن باشد تن نخواهند داد. خط و نشانی که تا ۴۸ ساعت مانده تا انتخابات مجلس هم ادامه یافت.

آقاتهرانی؛ سد محکم پایداری
سخت‌ترین خوان برای رسیدن قالیباف به صندلی شماره یک بهارستان عبور از سد پایداری‌هاست. فرزندان معنوی آیت‌الله مصباح که صراحتاً از قالیباف به‌عنوان خط قرمز خود نام‌برده و می‌برند. آقاتهرانی نقطه برتری خود نسبت به قالیباف را داشتن سابقه نمایندگی در ادوار هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی می‌داند. نکته‌ای که قالیباف از آن بی‌بهره است.  آقاتهرانی با ۸۶۸ هزار و ۳۱۸ رأی نفر سوم تهران شد و با دبیر کلی جبهه پایداری، تشکیلات منسجمی را پشت سر خود می‌بیند ولی در گذشته تنها در مجلس نایب‌رئیس کمیسیون فرهنگی بوده است و حتی نتوانسته به ریاست یکی از کمیسیون‌های پارلمان برسد. آقاتهرانی که در روزگار حضور لاریجانی در پارلمان هم گزینه همیشگی این جبهه برای رقابت بر سر کرسی ریاست بود حالا در غیاب لاریجانی یک گزینه قطعی از سوی پایداری‌هاست تا شاید کرسی ریاست را به نام خود بزنند.

میرسلیم؛ رقیب سنتی
از طرفی مصطفی میرسلیم با ۸۹۲ هزار و ۳۱۸ رأی به‌عنوان نفر دوم تهران وارد مجلس یازدهم شده است. او هم از حزب قدیمی موتلفه می‌آید ولی مثل آقاتهرانی حامیان پر و پا قرصی ندارد. میرسلیم هم مثل قالیباف سابقه نمایندگی مجلس را ندارد اما برتری او نسبت به دو نفر قبلی حضورش در دولت بوده چراکه از مرداد ۱۳۶۱ تا مرداد ۱۳۶۸ مشاور عالی رئیس‌جمهور و سرپرست نهاد ریاست جمهوری در دوران ریاست جمهوری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای بوده، در دولت اول هاشمی رفسنجانی سمت مشاور تحقیقاتی رئیس‌جمهور را داشته (مرداد ۱۳۶۸ تا اسفند ۱۳۷۲) و سابقه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت دوم هاشمی رفسنجانی (اسفند ۱۳۷۲ تا مرداد ۱۳۷۹) را هم در کارنامه دارد و سال‌هاست عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام است (اسفند ۱۳۷۵ تاکنون). این سوابق مدیریتی باعث شده که میرسلیم هم برای خود در رسیدن به ریاست مجلس یازدهم حقی قائل باشد. میرسلیم دیگر رقیب قالیباف و از جنس اصول‌گرایانه آن است. رقیبی که پیش‌تر هم در انتخابات ریاست جمهوری رودرروی قالیباف قرار گرفته بود و حالا هر دو در ذیل یک فهرست و از یک شهر راهی پارلمان شده‌اند. میرسلیم نشان داده که سودایش برای تکیه زدن بر کرسی ریاست یک قوه کم از قالیباف نیست.

زاکانی؛ شاید لاریجانی دوم
از سوی دیگر یک نماینده تقریباً جوان‌تر نسبت به سایرین، سودای لاریجانی دوم شدن را در سر دارد. علیرضا زاکانی که با ۱۹۰ هزار و ۴۲۲ رأی به‌عنوان نفر سوم قم راهی بهارستان شده سابقه نمایندگی ادوار هفتم تا نهم مجلس را در کارنامه دارد و رئیس کمیسیون ویژه برجام در مجلس نهم بوده است. زاکانی با سابقه ریاست بسیج دانشجویی در سال‌های گذشته، سابقه مدیریت دولتی ندارد اما ریاست لاریجانی از قم بر مجلس به این مؤسس جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی نشان داده که نباید برای ریاست بر مجلس یازدهم ناامید باشد. درواقع رقیب دیگر قالیباف در رسیدن به کرسی ریاست بازهم حمایت پایداری‌ها و حتی بخشی دیگر از اصولگرایان حاضر در پارلمان ازجمله احمدی‌نژادی‌ها را دارد. او کسی نیست جز زاکانی کاندیدای قرضی قم که با حمایت آیت‌الله مصباح راهی این شهر شد و بدون کسب تکلیف از شورای ائتلاف در کنار ذوالنوری و امیرآبادی لیست سه‌نفره منتشر کرده و درنهایت لیست خود را بر شورای ائتلاف تحمیل کردند. او که در ادوار گذشته مجلس در قامت یک لیدر تندرو ظهور و بروز یافته بود حالا در هم‌نشینی با پایداری‌ها حتی اگر خود کاندیدای ریاست نشود، گزینه پایداری‌ها را ارجح بر قالیباف خواهد دانست.او که در اوایل سیاست ورزیش نزدیکی سیاسی به قالیباف داشت حالا یک چهره نزدیک به مصباح یزدی و آقاتهرانی تعریف می‌شود.

زاهدی؛ شگفتی‌ساز کم اقبال
در این میان یک نماینده دیگر می‌تواند شگفتی‌ساز کاندیداتوری ریاست مجلس یازدهم باشد. محمدمهدی زاهدی که با ۹۰ هزار و ۷۱۴ رأی به‌عنوان نفر دوم کرمان راهی بهارستان شده تمامی ویژگی‌هایی که هر یک از چهار کاندیدای قبلی ندارند را دارد. از طرفی در ادوار نهم و دهم مجلس نماینده بوده درحالی‌که هیچ‌کدام از چهار نفر قبلی در مجلس دهم حضور نداشته‌اند و دو نفر از آن‌ها (قالیباف و میرسلیم) حتی سابقه نمایندگی مجلس را هم ندارند. او در همین مجلس دهم پس از محمدرضا عارف به ریاست کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس رسید تا سابقه ریاست یک کمیسیون را هم در کارنامه داشته باشد. از سوی دیگر زاهدی سابقه فعالیت در دولت را هم دارد. او در دولت اول محمود احمدی‌نژاد وزیر علوم بود (۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸) و می‌تواند در میان دیگر کاندیداها (به‌جز میرسلیم) مدعی مدیریت دولتی و وزارت هم باشد. او همچنین از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ سفیر ایران در مالزی بوده و برخلاف دیگران سابقه دیپلماتیک هم دارد که این هم امتیاز دیگری نسبت به دیگران برایش به‌حساب می‌آید. زاهدی از سویی با توجه به وزارت در دوران احمدی‌نژاد می‌تواند روی آرای نمایندگان نزدیک به وی حساب کند و از سوی دیگر ممکن است علاوه بر اصولگرایان، حمایت جبهه پایداری را هم پشت سر خود ببیند. شاید این ویژگی‌ها باشد که بتواند زاهدی را به‌عنوان کاندیدایی بالقوه برای ریاست و رقیبی جدی برای چهار مدعی دیگر بدل کند.

رئیس ششم کیست؟
وجود همین رقبای سرسخت است که قالیباف را مجبور خواهد کرد از همان ابتدای حضورش در پارلمان وارد معادلات پشت پرده شود. او یا باید با رقبای اصولگرایش در پشت درهای بسته چانه‌زنی کرده و حتی مجبور به عقب‌نشینی از برخی مواضعش شود یا با همراه کردن بخشی از سنتی‌های اصولگرا و حتی احمدی‌نژادی‌ها از یک‌سو و ائتلاف با اصلاح‌طلبان و مستقلین مجلس، وزنه خود در رقابت با رقبای اصولگرایش خاصه پایداری‌ها را سنگین‌تر کند. به‌هرحال باید تا ۷ خرداد ۱۳۹۹ و زنگ آغاز مجلس یازدهم منتظر ماند و دید که کدام‌یک از این پنج نفر می‌توانند گوی سبقت را از دیگر رقبا بربایند و به ریاست مجلس یازدهم برسند. قالیباف با شعارهایش؟ آقاتهرانی با آرمان‌هایش؟ میرسلیم با سؤال‌هایش؟ زاکانی با ادعاهایش؟ یا زاهدی با سوابقش؟

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.