انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
ضرورت رفتار هوشمندانه در برابر اقدامات احتمالی ترامپ علیه ایران برای انتخاب دوباره
زندگی با تحریم سخت است و ملت ایران شایسته تحریم نیست
اعتراض احمد توکلی به تحویل دناپلاس لوکس و خانه به نمایندگان مجلس
ضرورت تغییر و به‌روزرسانی استراتژی ایران از «تنش» به «تعامل با نظام بین‌الملل»
نگرانی از بالا گرفتن تنش میان تهران و واشنگتن
توافق هسته‌ای با ایران فاجعه‌بار بود
قبول قطعنامه 598 از سوی امام مدبرانه بود
۶ شاخص برای انتخاب وزیر صنعت، معدن و تجارت
ناگفته‌ها از شخصیت و ویژگی‌های آیت‌الله صانعی به روایت حجت‌الاسلام حسن صفری
درِ تحریم‌ها همچنان بر پاشنه یک‌جانبه‌گرایی ایالات‌متحده می‌چرخد
آیا مخالفت سه کشور اروپایی با آمریکا بر سر فعال کردن مکانیسم ماشه، پیروزی برای ایران است؟
واکنش به تهدیدها و اقدامات آمریکا
مخالفت انگلیس، فرانسه و آلمان با فعال شدن مکانیزم ماشه
چرا فقر در حال گسترش است؟
هزینه اقدامات نسنجیده و هیجانی آگاهانه یا ناآگاهانه برای کشور و مردم
شکل‌گیری فساد در دولت‌های دفاع مقدس، سازندگی، اصلاحات، احمدی‌نژاد و روحانی
لوایح FATF همچنان در کما!
ضرورت دوری سازمان‌های بین‌المللی از مسائل سیاسی
دولت در ایستگاه 1400
دعوت گزینشی از روزنامه‌ها در نشست با رئیس‌جمهور
تأثیر رابطه امارات و اسرائیل بر ژئوپلتیک منطقه و منافع ملی ایران
کناره‌گیری داوطلبانه «شینزوآبه» از قدرت با کارنامه‌ درخشان
دلایل و پیامدهای کاهش نرخ زاد و ولد در کشور
آموزش عادلانه برای همه
صادرات بنزین ایران افزایش‌یافته است
کشور در میانه بحران‌ها؛ چه باید کرد؟
دیدار اعضای گروه 1+4 به‌رغم فشارهای آمریکا
تلاش نخست‌وزیر عراق برای ایجاد توازن در روابط با ایران، ایالات‌متحده و کشورهای عربی
آقای روحانی به فکر جان مردم باشید و سنجیده سخن بگویید
تجمع اخیر مسافران وضعیت را وخیم کرد
سخنی با علیرضا پناهیان
معنای معامله امارات و اسرائیل برای خاورمیانه چیست؟
ایران اجازه بازرسی یکی از دو محل توافق شده را داده است
نقش ایالات‌متحده در نزدیکی ایران به چین
ناگفته‌های محمد هاشمی از نگرش هاشمی رفسنجانی به مردم
دشمن می‌خواست به بهانه کرونا کشور را تعطیل کنیم
حمایت رئیس‌جمهور فرانسه از حاکمیت عراق
۱۷ شهریور؛ فریاد آزادی‌خواهی و مبارزه با استبداد
شناسایی عوامل خرابکاری در سایت نطنز
تحلیل اجتماعی بازارهای سرمایه‌گذاری و پیامدهای آن برای ثروتمندان و فقرا
اعتیاد سازمان سیا به ادامه جنگ در افغانستان
مزیت‌های شکسته‌شدن انحصار وکالت در پرونده‌های مفاسد اقتصادی و دادگاه‌های انقلاب
پیشی گرفتن صادرات غیرنفتی از واردات پس از دولت مصدق
هند جاده جدید ابریشم خود را از درون منفجر می‌کند
آیت‌الله العظمی یوسف صانعی به ملکوت اعلا پیوست
یک‌تیر و دونشان آمریکا در نشست صلح افغانستان
کارنامه مجلس یازدهم پس از صد روز؛ آیا سناریوی 84 در 1400 تکرار خواهد شد؟
طرح اصلاح قانون انتخابات ریاست جمهوری محدودکننده جمهوریت است
برجام توسط ستون پنجم داخلی طراحی شد!
تأثیر حملات 11 سپتامبر بر حس امنیت در آمریکا‌
ضرورت تغییر نگاه به چالش بی‌اعتمادی، مسائل منطقه‌ای و فرهنگ و تکنولوژی
تاثیر اتفاقات جدید خاورمیانه بر سیاست‌های ایران و ایالات متحده
مانورهای نظامی سالانه ایران در تنگه هرمز
دلایل لغو سفر وزیر امور خارجه به اروپا
نظرات آیت‌الله صانعی در بحث مرجعیت، قضاوت، شهادت، دیه زنان راه گشای امروز است
فایده مشارکت راهبردی ایران و چین برای جمهوری اسلامی
افکارعمومی درانتظار احکام‌عادلانه پرونده‌هایی که ازکوچه یک‌طرفه طبری عبورکرده‌اند
آیت‌الله‌صانعی فقیه متفاوت و تابوشکن
تضاد رو به رشد اسرائیل و ترکیه در خاورمیانه
سرمایه‌گذاری و فعالیت در کشور با مقررات پیچیده‌ای روبه‌رو است
قتل میترا استاد عمدی بوده است
چند نکته درباره حکم نوید افکاری
هزینه اقدامات نسنجیده و هیجانی آگاهانه یا ناآگاهانه برای کشور و مردم
سخنان بی‌پرده مهدی نصیری درباره حجاب اجباری
واکنش به تهدیدها و اقدامات آمریکا
بیشتر
کد خبر: 71080 | تاریخ : ۱۳۹۸/۸/۱۹ - 09:30
هشدار اکبر ترکان  درباره عواقب عدم تصویب لوایح FATF
گزارش

هشدار اکبر ترکان درباره عواقب عدم تصویب لوایح FATF

اشاره: کارگروه ویژه اقدام مالی «FATF» مهلت نهایی ایران برای پیروی از معیارهای بین‌المللی را تا فوریه ۲۰۲۰ (به مدت چهار ماه) تمدید کرد. این در حالی است که صف‌آرایی موافقان و مخالفان پیوستن ایران به این سازمان همچنان ادامه دارد. برخی تحلیلگران معتقدند که این موضوع تبدیل به بهانه‌ای برای گروهی شده تا با استفاده از تریبون‌های عمومی، اقدامات دولت را مخالف «مصالح عمومی» نشان و دولت را تضعیف کنند در مقابل عده دیگر به دلیل برخی تبلیغات با تصویب نهایی لوایح FATF مخالف هستند. کارشناسان بر این باورند که معطل ماندن لوایح FATF، جنبه‌ای سیاسی پیداکرده و در راستای ناکارآمد جلوه دادن دولت روحانی ارزیابی می‌شود. چندی پیش اسحاق جهانگیری درباره عدم تصویب لوایح FATF در مجمع تشخیص مصلحت نظام واکنش نشان داد و گفت: نمی‌شود دست و پای فرد (دولت) را بست و از او خواست در دریا یا رودخانه شنا کند. «اکبر ترکان» یکی از باسابقه‌ترین مدیران کشور نقطه نظر‌‌هایش دراین‌باره را با جماران در میان گذاشته و نسبت به عدم تصویب لوایح FATF هشدار داده که در ادامه می‌خوانید.

ستاره صبح-

انتخاباتی بودن پیوستن به FATF
در روزهای اخیر شاهد برخی موضع‌گیری‌ها علیه تصویب لوایح FATF هستیم. این در حالی است که گروهی از تحلیلگران بر این باورند که در صورت عدم پیوستن ایران به این لوایح، مشکلات زیادی در مبادلات مالی با کشورهای دنیا به وجود می‌آید. به نظر شما علت این مخالفت‌ها چه می‌تواند باشد؟ بخشی از این مخالفت‌ها به ویژگی‌های نظام سیاسی و انتخاباتی کشور ما بازمی‌گردد. ازآنجاکه به انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک می‌شویم، جناح‌های سیاسی تلاش می‌کنند تا با جلب‌توجه کردن، فعالیت‌های خود را بیشتر کنند. مخالفت با پیوستن به لوایح FATF نیز ممکن است از جنس انتخاباتی باشد. متأسفانه رقابت سیاسی در ایران نه با اثبات خود که با نفی رقیب همراه است.یعنی وقتی دو گروه سیاسی قصد رقابت دارند، بهتر است که به اثبات توانایی‌های خود بپردازند و بگویند که راه‌حل‌ها و اندیشه‌هایشان برای اداره کشور چیست؟ بازگو کنند که برای صورت مسائلی مختلفی که در کشور وجود دارد، چه پاسخ‌هایی دارند؛ اما به‌جای این کار، رقبای سیاسی سعی می‌کنند رقیب را نفی کرده و با این کار در صدر توجه قرار گیرند. این نوع رفتار همیشه در فصول انتخابات رخ می‌دهد و فکر می‌کنم کسانی که در ادوار گذشته به‌طور ذاتی رقیب آقای روحانی بودند، حالا نیز تلاش می‌کنند رقیب را نفی کنند. دولت آقای روحانی با اندیشه‌ای روی کار آمده که آن را قبل از ریاست جمهوری بازگو و منتشر کرده است. اندیشه سیاسی ایشان سال‌ها پیش در کتابی تحت عنوان «دیپلماسی هسته‌ای و امنیت ملی» آمده است. این کتاب درباره سیاست‌های هسته‌ای، زمانی چاپ و منتشرشده که آقای روحانی رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک بوده است. آقای روحانی با این اندیشه خود را کاندیدای ریاست جمهوری کرد و بعد از انتخابات شروع به عمل کردن به اقداماتی کرد که به آن‌ها باور داشت؛ یعنی «حل مسئله هسته‌ای از طریق مذاکره» که نتیجه نهایی آن نیز به موافقت‌نامه‌ای انجامید که «برجام» نام گرفت.منتها رقبای سیاسی ایشان در تمام طول 6 سال گذشته، مخالفت خود را قطع نکردند. چه موقع که برجام در حال امضاء شدن بود مخالفت خود را ادامه دادند و با مخالفت‌ها تلاش کردند تا آن توافق به نتیجه نرسد. زمانی هم که این توافق به امضاء رسید شروع به حمله کردن و گفتند این‌یک قرارداد ننگین یا سندی منفی است. این روند ادامه داشت تا زمانی که ترامپ روی کارآمد. او که از ابتدا به دنبال برهم زدن این توافق بود کاری کرد که آمریکا از این قرارداد خارج شد؛ اما سایر طرفین برجام مطابق قرارداد خود را ملزم می‌دیدند که با این توافق موافق باشند. اگرچه اروپایی‌ها نمی‌توانند در برابر تصمیم آمریکا عرض‌اندام کنند، ولی به‌صورت زبانی و سیاسی همراهی خود را با برجام حفظ کردند. رقبای سیاسی روحانی در داخل کشور اما در تمام این مدت که ترامپ دشمنی‌های خود را با ایران نشان داده، عصبانیت خود را به‌جای خالی کردن سر رئیس‌جمهور آمریکا، بر سر روحانی خالی کردند. اینکه چرا این کار را می‌کنند، دلیل روشنی ندارد و باید پاسخگو باشند.

  با توجه به پاسخ شما، به نظرتان منافع ملی در نگاه رقبای سیاسی دولت چه جایگاهی دارد؟
زیرابه نظر می‌رسد آنچه در این رقابت‌ها کمرنگ می‌شود، منافع ملی است.باید از خودشان سؤال کرد؛ زیرا بعضی‌اوقات اقداماتی انجام می‌دهند که متوجه نیستند به منافع ملی ضربه وارد می‌شود.باید بیاموزیم در راستای منافع ملی همگی هم‌رأی و متحد شویم.

   با توجه سوابق مدیریتی شما، چه شباهتی میان حفظ منافع ملی در ایران با سایر کشورها وجود دارد؟
ببینید، در رابطه با منافع ملی در ایالات‌متحده آمریکا که دشمن ما به‌حساب می‌آید، وقتی حرف از منافع ملی زده می‌شود؛ هم دموکرات هم جمهوری‌خواه باهم متحد می‌شوند. برای نمونه، جمهوری‌خواه‌ها و دموکرات‌ها در عین رقابت با یکدیگر در فصل انتخابات به‌شدت رقابت می‌کنند؛ اما در مورد مصالح و منافع ملی هر دو حزب یعنی دمکرات‌ها و جمهوری‌خواهان هم‌رأی می‌شوند تا منافع ملی ایالات‌متحده را حفظ کنند.
این رفتار پندآموزی است که باید از دشمن خود بیاموزیم. باید توجه کنیم که درباره مسائل مربوط به امنیت ملی و منافع ملی نباید تحت تأثیر رقابت سیاسی قرار گیریم. بلکه باید هم‌رأی و متحد باشیم. متأسفانه در کشور ما به این موضوع توجهی صورت نمی‌گیرد. درحالی‌که باید بیاموزیم در راستای منافع ملی همگی هم‌رأی و متحد شویم و از منافع ملی دفاع کنیم.

  اگر به FATF نپیوندیم، بهانه جدیدی برای تحریم بیشتر کشور ایجاد می‌شود اگر ایران به هر دلیلی به لوایح FATF نپیوندد چه اتفاقی می‌افتد. اینکه برخی منکر این قضیه هستند که شرایط بدتر می‌شود را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
بهتر است به این مسئله از زاویه دیگری نگاه کنیم. من مدعی نیستم که اگر ما FATF را به تصویب برسانیم روابط بانکی‌مان با دنیا عادی می‌شود. چون امروز محدودیت‌های بانکی ما به این دلیل نیست که به FATF نپیوسته‌ایم. بلکه به دلیل اعمال‌نفوذ ظالمانه و یک‌جانبه ایالات‌متحده آمریکاست. اگر به این لوایح نپیوندیم، بهانه جدیدی خواهد شد برای اینکه یک تحریم تشدید شده علیه کشور ایجاد شود.یعنی غیر از تحریم‌های آمریکا و به‌جز محدودیت‌هایی که دولت آن کشور برای ما در بازار جهانی ایجاد کرده، بهانه دیگری هم پیدا می‌شود و به دلیل نپیوستن به FATF می‌توانند درهای بانک‌ها و بازارهای دنیا را به روی ما ببندند؛ بنابراین اگرچه در وضعیت فعلی پیوستن به FATF مسائل مربوط به تحریم‌های یک‌جانبه ایالات‌متحده علیه کشور را حل نمی‌کند، ولی بی‌تردید نپیوستن به آن تحریم‌ها را تشدید خواهد کرد.مخالفین دولت آقای روحانی به سردمداران یا بزرگ‌ترهایشان نگاه می‌کنند. کافی است بزرگانشان حرفی بزنند تا آن‌ها 10 برابر بدتر عمل کنند.
*ازآنجاکه خود شما در دوره‌ای وزیر دفاع بودید، چقدر حرف برخی مخالفین FATF درست است که می‌گویند اگر ایران این لوایح را بپذیرد، دیگر نمی‌تواند به گروه‌های مقاومت در منطقه کمک مالی کند؟ و موارد دیگر که شما نیز در جریان هستید.جنس این حرف‌ها آمریکایی است. آمریکا می‌خواهد چنین القاء کند که اگر در کشورهای منطقه، حرکت‌ها و نهضت‌های مردمی به دلیل استقلال‌طلبی و آزادی‌خواهی به وجود آمده، به خاطر پول ایران است. درحالی‌که این حرف‌ها دروغ است. اگر یمنی‌ها در حال مبارزه هستند و متجاوزین را پس می‌زنند، آیا از ایران پول گرفته‌اند؟ حمایت ما از گروه‌های مقاومت و نهضت‌های منطقه بیشتر از آنکه مالی باشد، سیاسی است.
*بر همین مبنا، چطور می‌شود این حرف آمریکا از دهان منتقدین دولت ایران در داخل زده می‌شود؟ شاید حواس مخالفین دولت پرت باشد و متوجه نباشند که از موضع و اردوگاه چه دولت‌هایی حرف می‌زنند. آن‌ها ممکن است به دلیل عصابیتی که از رقیب سیاسی خوددارند جملاتی به زبان می‌آورند که گاهی اوقات به نفع دشمنان تمام می‌شود.
*بعضاً دیده می‌شود که مخالفین دولت برای بیان نظرات خود به رهبر انقلاب اشاره می‌کنند و مدعی می‌شوند که رهبری به دلیل برخی معذورات نمی‌تواند مخالفت خود را به‌طور صریح اعلام کند، تحلیل شما از این نوع رفتار چیست؟
این کار استفاده کردن ابزاری از فرمایشات رهبری است. مگر در حال حاضر روحانی تابع نظرات رهبری حرکت نمی‌کند؟ مگر رئیس‌جمهور و دولت متعهدانه و مسئولانه به فرمایشات رهبری عمل نمی‌کنند؟ این چه حرفی است که یک عده می‌زنند و می‌خواهند ثابت کنند که بخشی از دولت یا همه آن در مسیر رهبری نیست؟ آیا این حرف‌ها خدمت به انقلاب اسلامی است که رهبری را تضعیف کنند؟ ایشان در جایگاه خودشان تشریف دارند و دولت و وزرا خودشان را متعهد می‌دانند که از فرمایشات و نقطه نظرات رهبری تبعیت کنند.کسانی که سعی می‌کنند برای وجاهت بخشیدن به خودشان به دیگران تهمت خروج از مسیر رهبری را بزنند، متوجه نیستند که با این کار به رهبر انقلاب ضربه می‌زنند.
*وضعیت دولت آقای روحانی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ دیده می‌شود که برخی هم تلاش می‌کنند با ناکارآمد جلوه دادن دولت فعلی، اهداف جناحی خود را پیش ببرند، بکار بستن تخریب و توهین به‌جای نقد در برابر دولت‌های پس از انقلاب اسلامی چقدر سابقه داشته است؟ من عملکرد دولت را «متوسط روبه بالا» می‌دانم؛ بنابراین اگرچه عالی نیست ولی قابل‌قبول است. ولی اگر بخواهیم مقایسه‌ای میان دولت‌ها انجام دهیم این مقایسه باید واقعی باشد. مگر غیرازاین بود که در دوره آقای احمدی‌نژاد، تمام سیستم حکومتی در دست جناح ایشان یا همین جناح رقیب آقای روحانی بود؟ کدام قسمت از بخش‌های حکومت بود که در دست آن‌ها نباشد؟ همه بخش‌های دولتی، مقننه و... در دست جریان هم‌راستا با آقای احمدی‌نژاد بود. در این شکی دارید؟ اگر شکی ندارید موضوع به موضوع، دولت آقای احمدی‌نژاد را با دولت آقای روحانی مقایسه کنید.

  آیا این حرفی درست است که بیشترین هجمه‌ها علیه دولت‌های پس از انقلاب را در دولت فعلی شاهد هستیم؟
نمی‌توانم این حرف را تأیید کنم؛ زیرا در هر دوره‌ای هجمه‌هایی علیه دولت‌های مستقر بوده است و با هیچ شاخصی نمی‌توان گفت که این هجمه‌ها در دولت آقای روحانی بیشترین مقدار بوده است. هجمه‌ها علیه دولت آقای روحانی بیشتر زبانی هستند و هنوز کسی نیامده برای مثال به کوی دانشگاه حمله کند؛ بنابراین، کسی در این دولت نه به دانشگاه‌ها حمله کرده و نه شیشه سینماها را شکسته، یا کسی هنوز عرصه‌ خیابانی برای زدوخورد نیافریده است. درحالی‌که مخالفت‌ها با دولت‌ها در برخی ادوار گذشته به خشونت‌های خیابانی کشیده شده است. لذا نمی‌توانم بگویم هجمه‌های فعلی شدیدترین نوع مخالفت در 40 سال اخیر بوده است. بلکه بهتر است بگویم که مخالفت‌ها در هر دوره‌ای شکلی خاص داشته‌اند.زمانی «پیراهن سفیدها» بودند. دوره‌ای «لباس شخصی‌ها» و در برهه‌ای نیز «انصار حزب‌الله» بودند؛ بنابراین جلوه‌های مخالفت با دولت وقت در هر دوره‌ای حسب سیاست‌ها متفاوت بوده است. در دوره آقای احمدی‌نژاد نیز مخالفت‌ها از ناحیه روشنفکران، دانشگاهیان و هنرمندان صورت می‌گرفت. منتها نوع مخالفت مخالفین دولت آقای احمدی‌نژاد با سایر دولت‌ها متفاوت بود. مخالفین دولت آقای روحانی به سردمداران یا بزرگ‌ترهایشان نگاه می‌کنند. کافی است بزرگانشان حرفی بزنند تا آن‌ها 10 برابر بدتر عمل کنند.

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.