انتخاب تاریخ:   /  /   
اپلیکیشن بخار
کد خبر: 61012 | تاریخ : ۱۳۹۸/۷/۲۲ - 10:43

ستاره صبح-در آستانه‌ اربعین دیگر شهادت مولا و سرور ولی‌نعمت محبان اهل‌بیت دلم بی‌قراراست؛ از آن روی که من گام زده و آشنای آن راه پر رمز و رازم و مست صهبای جام حسینم که در دو سفر پیشین جرعه‌جرعه از آن نوشیده و بیخود شدم. رفقا و محبان حضرتش یک‌به‌یک چنان عروس و دامادی که عزم ماه‌عسل می‌کنند وداع می‌گویند و باذوق و شوقی مثال‌زدنی راهی سفر عشق می‌شوند.گویی از رنج و مشقت راه و ... بی‌خبرند! و چه دوستان و آشنایان غافل و بی‌خبر از حقیقت و اسرار این ره مقصود که مرا از رفتن بر حذر می‌دارند که سفر به‌وقت دیگری انداز یا راه هوایی در پیش گیر و ... تا شاید سلامت و امنیتم در سوز و سرمای شبانه و آفتاب سوزان مسیر به خطر نیفتد و نیکوکاری هم مرا به امر خیر و صرف هزینه‌ی سفر به محرومان نزدیک و دور کشور دعوت می‌کند؛ غافل از اینکه راهیان این مسیر می‌روند تا در اربعین حسین و اصحابش پای خود را در جای پای کاروانیان حسینی گذارند، شاید کمی نزدیک‌تر به منزلگاهی شوند که زینب کبری و خردسالان اهل‌بیت لَختی در آن بیتوته کردند. محبان حسین (ع) می‌روند در هوایی هرچند غبارآلود دشت کربلا  نفسی از هوای غبار آلود، تازه کنند تا شاید این‌گونه با کاروانیان سرگردان در بیابان‌های بی‌آب‌وعلف عمیق‌تر هم‌نوا شده، بلکه قدری ذات پنداری کنند. خوشا آنان که بی‌توشه و تنعم از سفره‌های باز و پاک این ضیافت الهی بی‌مثال، بی‌توجه به انواع طعام و نوشیدنی های رنگارنگ و وسوسه‌انگیز و معطر که موکب داران محروم عراقی در پای آن به خدمت بی‌منت دست‌به‌سینه ایستاده‌اند با زبان روزه یا امساکی از خواب و خور در این طریق شیدایی و دلدادگی گام زنند. مرحبا به آنان که بی کفش و راحت پایی به یاد طفلان ناتوان و بی پاپوش حسین و اصحابش در این مسیر دلدادگی گام بردارند. گوارا باد اوقات خوشی که زائر کوی حسین، هم‌نوا با کاروانیان خسته و زار از سایه‌سار امنِ موکب داران فاصله گرفته و جسم خسته‌ی خود را در زمین تب‌دار دشت پربلای کربلا به غنودنی عادت ندهند.  بی‌اندازه باد پاداش عشاقی که با زن و فرزند به‌سان اسرای بی‌سامان، دل به این جاده‌ی ناهموار و غریب می‌زنند تا شاید ذره‌ای از مصائب آنان را به حس و عقل نوش کرده باشند؛ و لذا این سفر اسرارآمیزِ سرشار از نعمت‌های فراوان نذر و بذل شده، در نظر زائر اهل طریقت، ضیافت مملو از سوروسات نیست که سفر رنج است و تَعَب، پیمایشی صعب است و سخت که تنها به شوق وصال حرم دوست سهل و مریح می‌شود و در پرتو عنایت اوست که هر درد و زخم سر و پایی درمان گیرد. حضور از سرمستی و شور در راهپیمایی اربعین اگرچه برحسب روایات و شهودات مقربان، اجر بی‌مثال و مزد بی‌اندازه دارد، لیک شاید درک حقیقت این صحنه‌های دلدادگی و عشق‌ورزی به ساحت سید و سالارمان حسین (ع) در راهپیمایی ایام اربعین، همان‌گونه که واقعه‌ی کربلا رازی شد بین خدا و حسین (به تعبیر عارف بالله، حاج اسماعیل دولابی ره) در این ضیافت معنوی هم بی‌تردید، رازهای سربه‌مهر و پنهانی است که تنها زمانی بر ما آشکار خواهد شد که پرده‌های اسرار به‌سویی افکنده شود.
اسرار راهپیمایی اربعین حسینی در این سفر زیارتی، گاه پیش از ترک خانه و کاشانه و به‌ویژه زمان وداع با عزیزان بر تو آشکار می‌گردد! به‌سان وداع خواهری چون زینب که باید با برادر و امام زمانش، حسین، بهترین خلائق و آن دردانه‌ی عالم بشریت برای همیشه وداع کند و از سوی دیگر، برادری چون حسین و واهمه‌ی دل کندن از خواهر و همه عزیزان فرشته گون کوچک و بزرگی که بعد از شهادتش در صحرای برهوت به‌ناچار باید در دست دیوصفتان عاری از ترحم و اندک مهری به اسارت و تمسخر گرفتار شوند تا پیام مظلومیت حسین را در هر کوی و برزنی جار زنند.
در آغازین گام‌های سفر عشق، گویا زمان به‌یک‌باره متوقف می‌شود! چه این‌که گویند قدم زدن به شوق زیارت حضرتش جزء عمر آدمی به شمار نیاید! باید در این مسیر، زائری سبک‌بال با کمترین تعلق‌خاطری به خاک و مال و جاه بود تا راز سربه‌مهر این گفته بر تو آشکار شود؛ به‌راستی چرا نباید عقربه‌ی ساعت عمر زائر در چنین سفرِ عاشقانه و رازگونه‌ی ولیِ بر حق خدا از حرکت بازایستد که پیش از آن نیز، زمان با اشاره‌ی خاتم‌الانبیاء از حرکت بازماند تا شایسته‌ترین جانشینش به نماز ایستد.
در این مرحله بی‌زمانی، هم این‌که عزم سفرکرده و دل به‌سوی خانه‌ی دوست می‌کنی چه زود رشته‌های دوستی و تعلق‌خاطر به دنیا و هر آنچه پیش از آن تو را می فریفت از هم می گسلد! به‌محض این‌که پادررکاب محمل می‌گذاری و جامه‌ی زیارت می‌پوشی چه آشکار رنگ‌های فریبای دنیا بی‌رنگ می‌شود و چه به‌سرعت عناوین و القاب‌های غرور برانگیز بی‌قدر می‌شود و تو تنها به سبب مراتب عشق و ارادت و معرفتت به حسین وزن می‌گیری و عزیز می‌شوی! گویا در وادی حیران و صحرای محشری و ملاک فضیلتت با حب و تقربت به او سنجیده می‌شود! زیارت اربعین و راهپیمایی به‌سوی بین‌الحرمین اقتضائات خود را می‌طلبد، چه این‌که رهروی این مسیر پر خاک و خاشاک، بیش از آن‌که سیر آفاق کند و در پی راحت و فراغت، زائری است واله و حیران و در مسیر کشف و شهود انفس و در طلب تجربه‌ی مشقتِ راهی که کاروانیان بی‌پناه در آن، غریبانه و دردمندانه گام زدند؛ و لذا گویا هر چه جاده دشوارتر و ناهموارتر، درک مصائب جانکاه زینب و اسیران مظلوم دشت نینوا بیشتر و این یعنی، هم ذات پنداری عمیق‌تر یا فضیلتی کامل‌تر برای نیل به تقرب ذوات آن حضرات مظلوم و معصوم.
از آغازین لحظاتی که خود را در جامه‌ی زائری شیدا در خیل عشاق حسین در مسیر راهپیمایی می‌یابی، رازهای سربه‌مهری به‌تدریج بر تو نمایان می‌شود. درک حس قریب غربت در وادی ظلمت و فهم عمیق‌تر دشواری رسالت زینب در نگاهبانی و پرستاری طفلان معصوم پدر از دست شده و بیم پی‌درپی آزار ایشان از سوی ددمنشان دیوسرشت و پلید، زمانی نیک حس و فهم می‌شود که خود را فارغ از تعلقات و آداب متعارف همچون درویشی مسکین و زار و یا چون عربی بادیه‌نشین و خاکسار در مسیر حرکت و منزلگاه‌های ناامن کاروان بیاندازی تا از عمق جان فریاد برآری که امان از دل زینب! امان و صد فغان و آه از دل خواهری عاشق که از سنگینی مصائب و شدت درد و رنج‌های غُل و زنجیر، فرصت و درنگی هم برای گریه و زاری نداشت؛ یا شاید خون‌جگر خورد تا دشمن را در حسرت دیدن گریه‌اش فروگذارد و این‌گونه بود که تحمل مصیبت‌های جانکاه تا حدی برای بازماندگان اهل‌بیت قابل‌تحمل گشت و اگر نبود بیگانه‌ای و اگر می‌یافت آن عالمه‌ی بنی‌هاشم فرصتی، چه‌بسا از درد آن فراغ جان‌سوز، جان به جان‌آفرین تسلیم کرده بود!
و امروز پس از 1380 سال از آن واقعه‌ی جان‌گداز و بی‌مثال، چنانچه نیک نظر افکنی درمی‌یابی  که اگر حسین به قربانگاه نمی‌رفت، اگر عباس اسطوره ایثار و وفاداری نمی‌شد، اگر علی‌اصغر و رقیه سند مظلومیت آن ولی خدا نمی‌شدند و اگر زینب و کاروان اسرا رسالت ابلاغ پیام خون‌بار حسین را بر دوش نمی‌گرفتند، چگونه چنین تجمع عظیم و روحانی از عاشقان و پیروان ولایت از هر زبان و جمعیتی ممکن می‌شد! گویی راهپیمایی اربعین، عرفه‌ی جهان اسلام است! گاه فرومی‌مانی در این اندیشه که چه کسی چنین ضیافت خالصانه و بی‌ریایی را سامان داده است! آیا نظاره‌ی مناسکی مذهبی هستیم یا شاهد رخدادی اجتماعی و فرهنگی یا حتی سیاسی و اینجاست که رویکردهای جامعه‌شناختی و روان‌شناختی از تحلیل پدیده بازمی‌ماند! در حیرتی که در این راهپیمایی عاشقانه چه جذبه‌ای است که هرسال به‌طور چشمگیری شمار عزاداران فزونی می‌یابد تا آنجا که گوی سبقت در شمار و شعور از هر مناسک ملی و مذهبی دیگر در جهان می‌رباید تا بزرگ‌ترین راهپیمایی معرفتی تاریخ در اربعین رقم خورد! گویا حضور پرشمار عزاداران حسینی از هر ملیت و با هر هویت فرهنگی از اقصی نقاط این کره خاکی در اربعین حسینی، مفهوم و معنای دیگری دارد! توگویی خیل زائران با فراخوان امام زمان به شرکت در جهاد با کفر، راهی وادی حیران کربلا شده‌اند؛ زائران شیفته و دل‌سوخته‌ای که درگاه تجدید بیعت هرساله، دشواری راه و بیم حوادث را به جان می‌خرند تا در زمره‌ی زوارانش درآیند و به برکت و فضیلت چنان زیارتی به ذات حق‌تعالی تقرب بیشتری جویند؛ با این امید که در سرای باقی، سرور جوانان بهشت در روزی که نه مال و نه فرزند سودی رساند به استقبال و شفاعت آنان آید و چنین توفیق عظمائی نه‌تنها عوام بل خواص را کفایت است تا هرسال  مقدمات زیارتی هر چه پرفضیلت‌تر را با تمسک به اخلاق و مرام حسینی فراهم‌سازی تا شاید بار دیگر لایق گام زدن در این مسیر شگرف و شهودی شوی.
 امید که در هر سفر، سرّی از اسرار سربه‌مهر زیارت اربعین و راهپیمایی در طریق وصال کعبه‌ی عشاق ولی اعظم و آن دوستِ  و مولای دستگیر بر ما آشکار و اجرش ذخیره‌ی روز واپسینمان گردد که امام باقر فرموده است: «اگر مردم به فضیلت [و اسرار] زیارت اربعین پی می‌بردند هر آئینه از شدت شوق جان می‌دادند»! و خوشا آنان که حظ زیارت قبر شش‌گوشه‌ی آن دردانه‌ی خلقت را با مشقت پیمودن راهی به بلندای چهل منزل پیوند دهند تا بدین ترتیب همگام با خواهر دل‌خون و کاروانیان عاشورا در شوق و هوای فیض دیدار در جوار خانه‌ی دوست آرام گیرند و در دنیا و آخرت به‌واسطه‌ی قرب و ارادت به حضرتش در دنیا آبرومند و در آخرت وجیه و سعادتمند محشور گردند.
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی عِنْدَكَ وَجِیها بِالْحُسَینِ علیه السلام فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ (فرازی متعالی از زیارت عاشورا)
خدایا حال که می‌دانم حسین نزد تو بسیار آبرومند است، پس به آبروی حسینِ عزیز، مرا در نزد خودت در دنیا و آخرت آبرومند و پسندیده گردان! آمین 

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.