انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
دفاع تمام‌قد ترامپ از عربستان!
برنامه زیست‌محیطی وزارت نفت
آیا ظریف استیضاح می‌شود؟
سیا: محمد بن سلمان، آمر قتل جمال خاشقجی است
پشت صحنه اعتراض به سخنان وزیر امور خارجه
پولشویی؛ پول از کجا می‌آید و به کجا می‌رود
شرایط دوران جنگ با وضعیت کنونی
خوب می جنگیم؛ بد صلح می‌کنیم
اهداف پیدا و پنهان سفر وزیر خارجه انگلیس به ایران
نامه 12 صفحه‌ای وزیر خارجه به دادستان کل درباره پولشویی
برگزاری انتخابات سنتی منسوخ شده است
راهبرد توسعه بهتر از راهبرد مقابله
برنامه تخریب اقتصاد ایران
رئیس مجلس زیر تیغ تندروها
پشت صحنه استیضاح رئیس مجلس و وزیر خارجه
مرور نیم قرن شورش در فرانسه
تضمین رأی ملت با انتخابات الکترونیکی
مزیت‌های انتخابات الکترونیک
نماینده؛ مثل مدرس
حق قانون‌گذاری صرفا ً با مجلس
اجلاسG20، خداحافظی با امپراتوری آمریکا
فریاد فرودستان علیه گرانی و مالیات
تقویت پول ملی روی میز رئیس‌کل بانک مرکزی
دولت فرانسه در برابر معترضان خیابانی کوتاه آمد
شکل‌گیری سمت‌ها با آرای مردم
تأثیر پول کثیف بر انتخابات
ناکارآمدی مجلس و استفاده از اهرم استیضاح
خدا رحم کرد که رئیس‌جمهور نشدم
شیوه مدرس در مجلس چه بود؟
فرازوفرود جنبش دانشجویی
احتمال پایان جمهوری پنجم فرانسه
پیام قیام عدالت‌خواهی فرانسویان چیست؟
افزایش مالیات اشتباه است
خشم معترضان مشروع است
FATF زیر ذره بین افکار عمومی
مکانیسم تسهیل کننده سازوکار ویژه مالی (SPV)
عبور از پیچ خطرناک با تصویب FATF
شکستن جنگ ناعادلانه
ضرورت مقابله با جنگ اقتصادی
تحریم، FATF، زندگی
خبر خوش برای طبیعت دوستان
اسناد دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری 2016
مقامات و جامعه شیشه‌ای
چرا منصوبان مقامات نباید پست داشته باشند؟
بیشتر
کد خبر: 20496 | تاریخ : ۱۳۹۷/۸/۲۵ - 23:27

ستاره صبح-

علی صالح‌آبادی- مدیرمسئول

اینکه می‌گویند دستیابی به دموکراسی یا مردم‌سالاری کار سخت، دشوار و مسیرش صعب‌العبور و سنگلاخی است حرف درستی است، زیرا در جوامع جهان سوم بعضاً از سازوکارهای دموکراتیک سو استفاده می‌کنند زیرا بندوبست، توافق‌های پیدا و پنهان توسط منتخبان، به‌گونه‌ای صورت می‌گیرد که اصل و اساس دموکراسی را زیر سؤال می‌برد.جمهوری اسلامی در طول چهار دهه گذشته هرچند ممکن است برای مردم دشواری‌ها و مشکلات معیشتی، اقتصادی و ... به وجود آورده باشد، اما دست آورد مهم آن، این است که مردم نسبت به سرنوشت خود که تا قبل از آن وجود نداشت آگاه شده‌اند و با همه فراز و نشیب و پیچ‌وخم‌هایی که در مسیر «انتخاب کردن» و «انتخاب شدن» در انتخابات پیش‌آمده، مردم هر وقت فرصتی پیدا می‌کنند با انداختن رأی خود به صندوق حرف و پیام خود را به دست‌اندرکاران امور می‌زنند. پرسش این است که بااین‌وجود چرا اصلاح‌طلبان وقتی قوه مقننه یا مجریه را به دست می‌آورند نمی‌توانند به مطالبات مردم پاسخ دهند، البته پاسخ مشروح به این پرسش مثنوی 70 من کاغذ است که جایش در این نوشتار نیست.ذکر چند نمونه می‌تواند برخی واقعیت‌ها را آشکار کند.در انتخابات ریاست جمهوری سال 1392 صلاحیت اکبر هاشمی رفسنجانی رد شد. این اقدام شورای نگهبان به مردم شوک وارد کرد و باعث شد تا ماشین رأی اصلاح‌طلبان پشت سر حسن روحانی قرار گیرد و او با حدود 19 میلیون رأی پیروز انتخابات شد و اصولگراها هم شکست خوردند، این اتفاق در سال 96 نیز تکرار شد؛ اما دولتی‌هایی که بر سرکار آمدند برآیند خواسته رأی‌دهندگان نبود، اصلاح‌طلبان به‌ویژه عناصر مؤثر آن، مثل حزب «کارگزاران سازندگی»، حزب «اتحاد ملت» مشارکت سابق و ... به‌جای فشار به دولت برای انجام اصلاحات راه سازش با دولت و ورود حداقلی به مسئولیت‌ها را برگزیدند که مسیری اشتباه بود.در جریان انتخابات مجلس دهم نیز اصلاح‌طلبان پیروزی نسبی به دست آوردند، اما به دلیل اینکه افرادی با فشار این‌وآن، احزاب و... در لیست امید قرار گرفتند و شورای سیاست‌گذاری اصلاحات، برای جوان‌ها وزنان بدون در نظر گرفتن اینکه آیا دادن چنین امتیازی به آنان می‌تواند اهداف جنبش را برآورده کند یا خیر؟ کمک کرد تا افرادی به پارلمان راه یابند که وقتی از رئیس فراکسیون امید پرسیده می‌شود چرا آن فهرستی که گفته می‌شد 150 یا 158 عضو مجلس کنونی با فهرست امید به مجلس راه یافته‌اند، کار و اقدام اساسی برای دفاع از حقوق اساسی ملت که در فصل سوم قانون اساسی آمده، انجام نمی‌دهند، می‌گوید: این‌ها بعدها تغییر رویه دادند و افرادی که پای‌کارند به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسند.در انتخابات 29 اردیبهشت 96، رأی‌دهندگان به اصلاح‌طلبان روی خوش‌نشان دادند تا آن‌ها مطالبات مردم را برآورده کنند، اما واقعیت‌های پیدا و پنهان در انتخاب شهرداران کلان‌شهرها به‌ویژه تهران و مشهد که توسط باندهای طرفدار قدرت و ثروت رخ داد، نشان می‌دهد که «حزب کارگزاران سازندگی» و «حزب اتحاد ملت»  به دنبال آنند که افراد خود را با زیر پا گذاشتن معیارها و خواست اصلاح طلبان در راس و بدنه شهرداری‌ها نفوذ دهند. به عنوان نمونه در مشهد حزب استانی با عنوان «حزب مشورتی استانی اصلاح‌طلبان» ایجاد شده که اکنون مسئولان این حزب امور شورای پنجم شهر مشهد را در دست دارند که به خواست اصلاح‌طلبان پشت پا زده و به جای استفاده از شخصیت‌های کار بلد که مسائل شهری را به لحاظ فنی، معماری، جامعه‌شناسی و روانشناسی می‌شناسند و برای برون‌رفت از آن نیز راهکار دارند و در بین افکار عمومی نیز پایگاه دارند. این اتفاق دو نوبت در تهران افتاد و در مشهد نیز تکرار شده و شنیده شده  که تعدادی از اعضای شورای شهر مشهد که همسو با حزب استانی مشورتی اصلاح طلبان خراسان هستند، درصدد انتخاب شهرداری هستند که سنخیت چندانی با کلان‌شهر مشهد ندارد.جالب اینکه شنیده های دیگر حاکی از آن است که حزب مشورتی از افراد با سابقه خراسانی که شهر مشهد و استان خراسان را می شناسند درباره انتخاب شهردار با این افراد مشورت نکرده اند.به همین دلیل تعدادی از معاریف شهر مشهد با انتشار بیانیه ای به اعضای شورای شهر مشهد هشدار داده و با آن‌ها اتمام حجت کرده اند که بیانیه مذکور در صفحه 2 آمده است.به عقیده نگارنده، آسیب‌شناسی اصلاحات به دلیل این قبیل رفتارها یک ضرورت و رأی ندادن به نمایندگان مجلس کنونی و شوراهای شهر پنجم کلان‌شهرها ضرورت مهم‌تر است.دراین‌باره بازهم خواهیم نوشت.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.