انتخاب تاریخ:   /  /   
کد خبر: 20404 | تاریخ : ۱۳۹۷/۷/۱۴ - 22:19

ستاره صبح-

محسن جلال پور-رئیس پیشین اتاق بازرگانی ایران

 

 

 

جامعه‌شناسان از وجود شکاف میان مردم و سیاست‌گذاران سخن می‌گویند. به نظر می‌رسد دلیل این شکاف، تفاوت و در تضاد میان دغدغه و اولویت تصمیم گیران با دغدغه و مشکلات مردم است. اقتصاددانان معتقدند یکی از موانع اصلی توسعه و پیشرفت متعارف و بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی شکاف میان دغدغه‌های مردم و اولویت‌های مسئولان است.چند پدیده خاص سبب گسترش دامنه و شکاف و سردرگمی جامعه و مسئولان می‌شود، درنتیجه این مسئله سبب به‌هم‌ریختگی صحنه سیاست‌گذاری، اجرا، فعالیت‌های اقتصادی و همچنین تنش در کشور شده است.بر این اساس تنش‌ها را می‌توان در سه عنوان کلی دسته‌بندی کرد:تفاوت درسبک زندگی؛ بدون شک دخالت در زندگی اقتصادی و اجتماعی مردم یکی از این تنش‌ها است. وقتی دخالت در زندگی اقتصادی و اجتماعی مردم محدود باشد، شکاف میان دغدغه و اولویت‌های اصلی مردم و تصمیم گیران در شئون زندگی مردم حضور و ظهور دارد و اثرگذار است.-  اختلاف بر سر روابط خارجی؛ برخی از دغدغه‌ها و اولویت‌های مقامات به‌خصوص در حوزه روابط خارجی نه‌تنها دغدغه مردم بلکه دغدغه بسیاری از سیاستمداران جهان است، وقتی مردم سر دوراهی انتخاب میان دغدغه‌های حاکمیت و دغدغه‌ها و اولویت‌های اصلی خود قرار می‌گیرند، لزوماً انتخابی منطبق با خواست و مصلحت خود می‌گیرند. بی‌توجهی به این نکته ظریف، سبب آشفتگی و ابهام در سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌ها شده و امر سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی را از کارآیی می‌اندازد. تنش و به‌هم‌ریختگی فضای کسب‌وکار یکی از نتایج طبیعی این وضعیت است.-  تفاوت میان دغدغه‌های مردم و اولویت‌های مسئولان؛ وجود شکاف میان دغدغه‌ها و اولویت‌ها، مختص مردم و حاکمیت نیست، بلکه در درون ساختار حکمرانی نیز دغدغه‌ها و اولویت‌های اصلی بخش عمده افراد اعم از مدیر، کارشناس و کارمند در سطوح مختلف متفاوت از دغدغه‌ها و اولویت‌های تصمیم‌گیران کشور است. البته اصل مسئله، وجود این شکاف نیست، بلکه مسئله اصلی این است که سیاستمداران ما وجود این شکاف را باور ندارند.گزارش‌ها، پیشنهادها، برنامه‌ریزی‌ها و اظهارنظرهای خود را منطبق با دغدغه‌ها و اولویت‌های مدنظر مسئولان بعضاً تنظیم می‌کنند. روشن است که سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌ها که محصول چنین افرادی باشد از کارآیی و اثربخشی کافی چه در طراحی و چه در اجرا برخوردار نخواهد بود. این پدیده ازیک‌طرف سبب اتلاف مهارت‌ها، خلاقیت‌ها، توانمندی‌ها و تجارب کاری نیروی انسانی شاغل می‌شود و از سوی دیگر سیگنال غلط به تصمیم‌گیران می‌دهد.باوجود درآمدهای نفتی وسیع و کنترل آن توسط دولت و با توزیع منابع نسل‌های فعلی و آتی در میان مردم به‌نوعی به آنان امتیاز می‌دهند تا به پیگیری دغدغه‌ها و اولویت‌هایی که منطبق با دغدغه‌ها و اولویت‌های اصلی آن‌ها نیست، معترض نشوند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.