انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
جان مک‌کین، سناتور برجسته جمهوری‌خواه درگذشت
ناگفته‌های مذاکرات هسته‌ای
نطق‌های صریح و بی‌پرده
آدرس غلط ندهید؛ همه‌چیز از ۵ دی ۹۶ شروع شد
رفع فیلتر از توئیتر
عراقی ها قدرناشناسند
سیاست پولی درمقابله با جنگ اقتصادی
حاشیه‌های دادگاه اسفندیار رحیم مشایی
دو راهکار مقابله با تحریم‌ها
تحلیل سؤال از رئیس‌جمهور
چند نکته درباره منع به کارگیری بازنشستگان
تیغ نظارت برای دفاع از حقوق ملت
یک‌شنبه؛ سه‌شنبه خطابه
اتهام به شخصیت‌های ملی مردم را ناامید می‌کند
ارز و سکه در سراشیبی قیمت
وضعیت فروش نفت چه می‌شود
در انتظار صدور رأی لاهه
بررسی حقوقی سؤال از رئیس‌جمهور
اصلاح طلبان رأی مردم را معامله نمی‌کنند
چرا حکمرانی حزبی نداریم؟
نمایندگان درد و آلام مردم را نمایندگی نمی کنند
چه‌کسی پاسخگو باشد؛ عاملان تحریم یا برجام
راه حل مشکلات، سیاسی است، نه اقتصادی
سایه سیاست بر اقتصاد
واکنش رئیس قوه قضاییه به بست نشینی
ناگفته های روحانی از جلسه 6 شهریور مجلس
خواست ملت با همه‌پرسی
فکر می‌کردیم ایران نقض‌کننده برجام باشد
رفتار پوپولیسیتی پارلمان
جنگ توأمان اقتصادی و سیاسی
روایت یک نماینده اصولگرا از ضعف قوه مقننه
حذف یارانه انرژی ؛کاهش مصرف ومقابله با قاچاق
جایگزینی مدیران جوان به جای بازنشسته‌ها
محرومیت افراد از مسئولیت‌ها با گزینش‌های کذایی‌
روسیه؛ متحد استراتژیک یا رفیق فریبنده؟
پیوند سوداگران قدرت به مخالفان دولت
چرا همه اعضای کابینه مسئول‌اند؟
بیشتر
کد خبر: 20336 | تاریخ : ۱۳۹۷/۶/۱۸ - 11:56

ستاره صبح-

وندی شرمن- معاون سیاسی وزارت امور خارجه و سرپرست هیئت آمریکایی در مذاکرات هسته‌ای ایران و گروه 1+5

 

 

 

بخش نخست: مذاکرات بین‌المللی که منجر به توافق 2015 برای محدود کردن فعالیت‌های هسته‌ای ایران شد، در آن‌من تیمی از دیپلمات‌های آمریکایی را هدایت می‌کردم. در طول مذاکرات، همتایان ایرانی من گاهی می‌پرسیدند که چگونه می‌توانند اطمینان حاصل کنند که هر معامله‌ای که ما به آن دست‌یابیم، قابل‌دوام است. اکثر جمهوری‌خواهان با این معامله مخالفت می‌کردند و به دنبال پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری سال 2016 بودند، ایرانی‌ها می‌پرسیدند درصورتی‌که حزب جمهوری‌خواه  برنده باشد، چه اتفاقی خواهد افتاد. من با پرسش مشابه از آن‌ها پاسخ می‌دادم: «اگر مخالفان این معامله در ایران، قدرت را در ایران به دست‌گیرند، چه خواهد شد» که معمولاً بحث‌ها بدین گونه به پایان می‌رسید، چراکه من فکر می‌کردم که باید این‌طور باشد: من همیشه انتظار داشتم که چالش برای این معامله نقض حقوق بشر خواهد بود، نه این‌که مکانیسم‌های سیاسی مؤثر در انتخاب رئیس‌جمهور ایالات‌متحده سبب شود تا نقض برجام توسط ایالات‌متحده صورت پذیرد .البته من در اشتباه بودم. در ماه مه سال جاری، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، تصمیم گرفت ایالات‌متحده را از این توافق بیرون بکشد و مجدداً تحریم‌ها علیه ایران را برقرار کند، این حرکت به‌عنوان یکی از بدترین اشتباهات سیاست خارجی در تاریخ آمریکا خواهد بود. معامله ایران کامل نبود؛ اصولاً هیچ معامله‌ای نمی‌تواند کامل باشد، برنامه جامع اقدام مشترک موسوم به برجام (JCPOA)، بهترین اطمینان را ارائه می‌داد که ایران سلاح هسته‌ای به دست نخواهد آورد.من نمی‌دانم که آیا برجام خواهد توانست از تجدید تحریم‌ها جان سالم بدر برد، معاهده‌ای که بر اساس آن ایران متعهد به کاهش میزان غنی‌سازی اورانیوم، عدم تولید پلوتونیوم برای ساخت سلاح و اجازه به بازرسان بین‌المللی به نظارت از مراکز هسته‌ای این کشور شده بود. هرچند برخی محدودیت‌های این قرارداد پس از 10، 15، 20 یا 25 سال به پایان می‌رسید، معذالک ایرانی‌ها تاکنون به شرایط قرارداد وفادار بوده‌اند.تصمیم ترامپ اعتقاد جهان به تعهدات ایالات‌متحده به دیپلماسی را به‌طور چندجانبه تضعیف کرده است. مهم نیست که ترامپ چقدر  معامله را تحقیر می‌کند، برجام به‌عنوان یک مدلی است که می‌تواند  کشورها را از خطر تهدید تحریم‌ها تا انزوای ممتد، حتی بین کشورهایی است که روابط آن‌ها به‌واسطه درگیری و بی‌اعتمادی شکل می‌گیرد، از طریق مذاکره برهاند. پیش از آن‌که ترامپ برجام را برهم زند، این معاهده در حال تأمین منافع ایالات‌متحده و ساخت جهانی امن‌تر بود. خارج از زیان‌بار خواندن معاهده همان‌طور که ترامپ دوست دارد آن را بنامد، این معاهده می‌توانست نشان‌دهنده یک مدل برای دولتی باشد که در نظر دارد با کره شمالی در مورد زرادخانه هسته‌ای‌اش به مذاکره پردازد. در این وضعیت، ترامپ به‌طور عمده بر تهدیدات و توپ‌وتشرهای خود متکی است؛ اما همان‌طور که او و تیمش در حال یادگیری هستند، مذاکرات مستقیم با دشمنان دشوار است؛ که آن‌ها به شجاعت، استقامت و حس واقعی از قدرت خود نیاز دارند.ایران همان کشوری بود که رئیس‌جمهور باراک اوباما امیدوار بود آن را از ساختن و توسعه یک سلاح هسته‌ای بازدارد. اوباما .. در اولین سخنرانی افتتاحیه، خطاب به تئوکرات‌های ایران گفت: “ما قصد داریم دست خود را به‌سوی شما دراز کنیم اگر شما مایل باشید مشت‌های خود را بازکنید.” چشم‌انداز چنین مشارکتی از رویکرد به ایران 180 درجه با شیوه عمل روسای جمهور ایالات‌متحده در تقریباً یک‌چهارم قرن گذشته متفاوت بود. ایالات‌متحده اولین بار پس از بحران گروگان‌گیری تحریم‌ها را علیه جمهوری اسلامی اعمال کرد. در دوره ریاست جمهوری کلینتون، واشنگتن سرمایه‌گذاری‌های خود  در زمینه‌های نفتی ایران توسط شرکت‌های انرژی ایالات‌متحده را ممنوع کرد؛ و در پی حملات 11 سپتامبر، پرزیدنت جورج دبلیو بوش، ایران را به‌عنوان بخشی از «محور شرارت» معرفی کرد و از تحریم‌ها برای مجازات شرکت‌های خارجی که با جمهوری اسلامی تجارت می‌کردند، استفاده کرد.
ادامه دارد... 
تارنمای فارین افیرز
 نسخه سپتامبر/اکتبر 2018
برگردان شهدی
Asghar.shahdi@gmail.com

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.