انتخاب تاریخ:   /  /   
کد خبر: 20218 | تاریخ : ۱۳۹۷/۴/۶ - 18:07

ستاره صبح-روز گذشته ترکیه صحنه برگزاری دو انتخابات مهم و همزمان ریاست جمهوری و پارلمانی بود. رفتار سال‌های گذشته اردوغان در رابطه با حفظ قدرت شخصی، حذف رقبا به ویژه اقلیت‌های کُرد که ابطال انتخابات پارلمانی پیشین از نمونه‌های آن است و ریاستی کردن نظام سیاسی ترکیه نشان دهنده علاقه بیش از حد اردوغان برای ماندن بر سر قدرت است. نکته مهم این است که اردوغان ساختار سیاسی ترکیه را تغییر نداده تا به راحتی با یک انتخابات دموکراتیک آن را در اختیار رقبایش قرار دهد. ترکیه در دوران حکومت اردوغان و حزب اسلام گرایش اقتصاد کشورش را توسعه بخشید و ترکیه را از کشوری عقب‌مانده به یکی از کشورهای صنعتی منطقه تبدیل کرد. فراموش نکنیم چنین پیشرفتی امروز برای ایرانیان به یک آرزو تبدیل شده است. البته همین پیشرفت‌های چشمگیر موجب شده تا اردوغان به نوعی احساس خود بزرگ‌بینی دچار شود و به دنبال نمایش توهم آمیز امپراتوری عثمانی باشد. در حال حاضر اردوغان از محبوبیت سابق برخوردار نیست. «مرال آکشنر» که به بانوی آهنین معروف شده، اگر بتواند حمایت گروه‌های کُرد را که «صلاح‌الدین دمیرتاش» رهبری می‌کند جلب کند، رقیب سرسختی برای اردوغان خواهد بود. البته ممکن است مهندسی انتخابات آنگونه که در خاورمیانه رایج است منجر به تثبیت قدرت اردوغان در ترکیه شود. ثبات منطقه مستلزم ثبات ترکیه است؛ چراکه این کشور بر سه بازار مهم منطقه، یعنی ایران، سوریه و عراق تأثیر بسزایی دارد. در ارتباط با ایران در زمان تحریم‌ها، مراودات اقتصادی ایران و ترکیه نقش مهمی در رفع نیازهای ایران داشت. در ارتباط با عراق بازار نفتی این کشور همواره از اولویت‌های ترکیه به حساب می‌آید و در ارتباط با سوریه نیز این کشور حیاط خلوت اقتصادی ترکیه محسوب می‌شود. بخش‌هایی از ترکیه و قسمت‌های عمده‌ای از سوریه در طول تاریخ یک واحد جغرافیایی و سیاسی را تشکیل می‌دادند و ارتباطات به صورت بومی میان کردها، ایزدی‌ها، اعراب و آشوریان در دو سوی مرزها برقرار بوده است. به باور این قلم ترکیه در مسائلی که برای سوریه ایجاد کرد، فریب عربستان را خورد. به نظر می‌آید اردوغان به دنبال این بود تا خط لوله نفت عربستان را از طریق خاک سوریه به بندر «جیحان» که ترمینال بزرگ نفت و گاز مدیترانه است ببرد؛ اما بحرانی که گریبان گیر سوریه شد موجب از بین رفتن آن بازار بزرگ شد و این بازار به راحتی قابل بازگشت نخواهد بود. از سویی ترکیه آزمون سختی با روسیه پشت سر گذاشت و متوجه شد خصومت با روس‌ها چگونه سالانه میلیون‌ها توریست روسی را از سفر به ترکیه منصرف می‌کند و از سوی دیگر صادرات به روسیه را از دست می‌دهد. با این همه، به نظر می‌رسد اردوغان طی این سال‌ها تجربه‌های شایان توجهی کسب کرده و اگر بار دیگر به عنوان رئیس‌جمهور ترکیه انتخاب شود و طمع خود برای جامه عمل پوشاندن به توهماتش در منطقه را کنار بگذارد، می‌تواند گام‌هایی مؤثر و مثبت در راستای شکوفایی مجدد ترکیه بردارد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.