انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
نگاهی به سریال‌های نوروز ۱۴۰۰
سوگند خوردن در ایران باستان
خاطرمان به شما سخت مشغول است!
چرا رمان «نگهبان» یکی از بهترین آثار داستانی دهه 90 است؟
درباره رمان «گتسبی بزرگ» اثر «اسکات فیتزجرالد» گتسبی هنوز زنده است
الگوی شرقی در جامعه غربی
معصومیت در سایه
«اسپندارمذ»، روز عشاق به سبک ایرانیان باستان
نگاهی به کارنامه‌ کاری «پل المر مور»، منتقد محافظه‌کار آمریکایی
جزئیات سفر در نوروز ۱۴۰۰
نادیده گرفتن هدیه تهرانی، شوک به مخاطبان جشنواره امسال
ممنوعیت سفر به 36 شهر پرخطر
حاشیه‌های کرونایی آخرین جشنواره فیلم فجر قرن
مخالفت اهالی هنر با اختصاص سهمیه واکسن کرونا برای هنرمندان
در نشست رسانه‌ای جشنواره «موسیقی فجر ۳۶» چه گذشت؟
پروتکل‌شکنان سینمایی!
صداوسیما تبدیل به محلی برای بیزینس مداحان شده است
حاشیه‌های لغو نمایشگاه عکس «پرنسس‌های کوره»
خسارت ۲۲ هزار میلیارد تومانی صنعت گردشگری زیر سایه کرونا
درخشش رنگین‌پوستان در گلدن گلوب ۲۰۲۱
خداحافظی شهاب حسینی از اینستاگرام
نگاهی به زندگی «نیوتن آروین» بیوگرافی‌نویس چیره‌دست
غیبت ۱۱ درصد داوطلبان کنکور دکتری ۱۴۰۰
بازگشایی موزه «دفینه» پس از 5 سال تعطیلی
روایت کارگردان فیلم «خورشید» از تراژدی کودکان کار
پیامدهای تصویب وام ازدواج ۱۰۰ میلیونی
ممنوعیت سفر به شهرهای قرمز و نارنجی
درآمد ناشی از گران شدن اینترنت کجا هزینه می‌شود؟
بیشتر
کد خبر: 103682 | تاریخ : ۱۳۹۹/۱۲/۶ - 00:01

ستاره صبح-پنجم اسفند یا اسپندارمذ متعلق به فرشته‌ی اسپندار یا آرمئی‌تی است و چون این روز، نام روز و ماه موافق هم قرار می‌گیرد ایرانیان پارینه آن را جشن می‌گرفتند.
اسپندارمذ یا سِپندارمذ، نام پنجمین روز از ماه و پنجمین امشاسپند از میان امشاسپندان و به معنی اخلاص، فروتنی مقدس، مهر پاک است که در اوستا «ارمیتی» گفته می‌شود. ارمیتی به معنی اندیشه و فداکاری است و سپند به معنی مقدس، بابرکت و بخشنده که صفت این امشاسپند است. زمین زیر نظر اوست. می‌گویند به چهارپایان چراگاه می‌بخشد. وقتی دزدان و مردان و زنان بد، بی‌ملاحظه و آزادانه روی زمین راه می‌روند، امشاسپند اسپندارمذ آزرده می‌شود اما هنگامی که پارسایان به کشت‌وکار و پرورش چهارپایان می‌پردازند، شادمان است و شادمانی وی فزونتر می‌گردد. اگر از پارسایی فرزندی زاده شود؛ دشمنان او «ترومتی دیو» (دیو گستاخی) و «پرومتی دیو» (دیو کج‌اندیشی) هستند. نام او مترادف زمین است، زامیاد یا زم که اله زمین است و نام بیست و هشتمین روز ماه است همان سپندارمذ است.
پنجم اسفند متعلق به فرشته‌ی اسپندار یا آرمئی‌تی است و چون این روز نام روز و ماه موافق هم قرار می‌گیرد ایرانیان پارینه آن را جشن می‌گرفتند. این فرشته در عالم مینویی مظهر عشق، محبت، تواضع، بردباری، جانبازی و فداکاری است و در جهان مادی پاسبان و حامی زنان نیک و پارسا بوده و تمام خوشی‌های روی زمین در دست اوست. او پنجمین امشاسپند و دختر اهورامزداست که در سوی چپ او می‌نشیند. این فرشته گذشته از پاسپانی زنان پارسا، نگهبان و حامی زمین نیز می‌باشد؛ به این جشن به دلیل نزدیکی کشت و کار و فصل بهار «برزگران» نیز می‌گویند. «بیرونی» در «آثارالباقیه» می‌گوید:
«اسفندارمذ ماه روز پنجم آن روز اسفندارمذ است و برای اتفاق دو نام آن را چنین نامیده‌اند و معنی آن عقل و حلم است و اسفندارمذ فرشته‌ی موکل به زمین است و نیز بر زن‌های درستکار، عفیف و شوهردوست و خیرخواه موکل است و در زمان گذشته این ماه به ویژه این روز عید زنان بوده و در این عید مردان به زنان بخشش می‌نمودند و هنوز این مراسم در اصفهان و ری و دیگر بلدان پهله باقی مانده و به فارسی مردگیران می‌گویند. در این روز افسون می‌نویسند و عوام مویز را با دانه‌ی انار می‌کوبند و تریاقی خواهد شد که زیان گزند گژدم‌ها دفع می‌کند و از آغاز سپیده‌دم تا طلوع آفتاب این رقیه (افسون) به کاغذی چهارگوش می‌نویسند و بر سر دیوار خانه می‌چسبانند» 
اگرچه تمام منابع کهن از جمله ابوریحان این جشن را در روز پنجم اسفند یاد کرده‌اند، اما با توجه به تغییر ساختار گاهشمار ایرانی و سی و یک روزه شدن شش ماه نخست سال در گاهشماری خورشیدی، برخی به اشتباه این جشن را در ۲۹ بهمن برگزار می‌کنند.  که تاریخ درستی نیست، زیرا بر پایه‌ی منابع کهن و همان‌طور که از نام آن پیداست این جشن به روز اسپند یعنی پنجمین روز ماه از ماه اسفند اشاره دارد.

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.