انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
نگاهی به سریال‌های نوروز ۱۴۰۰
«ایران» یک‌جاست و «ایرون» جای دیگر
سوگند خوردن در ایران باستان
خاطرمان به شما سخت مشغول است!
چرا رمان «نگهبان» یکی از بهترین آثار داستانی دهه 90 است؟
درباره رمان «گتسبی بزرگ» اثر «اسکات فیتزجرالد» گتسبی هنوز زنده است
الگوی شرقی در جامعه غربی
معصومیت در سایه
«اسپندارمذ»، روز عشاق به سبک ایرانیان باستان
جزئیات سفر در دومین نوروز کرونایی
جزئیات سفر در نوروز ۱۴۰۰
نادیده گرفتن هدیه تهرانی، شوک به مخاطبان جشنواره امسال
نگاهی به کارنامه‌ کاری «پل المر مور»، منتقد محافظه‌کار آمریکایی
ممنوعیت سفر به 36 شهر پرخطر
حاشیه‌های کرونایی آخرین جشنواره فیلم فجر قرن
حواشی حضور فیلم‌ساز بدون ماسک در جشنواره فجر!
سخنرانی پروفسور امین در فرهنگسرای رسانه
در نشست رسانه‌ای جشنواره «موسیقی فجر ۳۶» چه گذشت؟
مخالفت اهالی هنر با اختصاص سهمیه واکسن کرونا برای هنرمندان
پروتکل‌شکنان سینمایی!
صداوسیما تبدیل به محلی برای بیزینس مداحان شده است
حاشیه‌های لغو نمایشگاه عکس «پرنسس‌های کوره»
خسارت ۲۲ هزار میلیارد تومانی صنعت گردشگری زیر سایه کرونا
روایت کارگردان فیلم «خورشید» از تراژدی کودکان کار
خداحافظی شهاب حسینی از اینستاگرام
بازگشایی موزه «دفینه» پس از 5 سال تعطیلی
درخشش رنگین‌پوستان در گلدن گلوب ۲۰۲۱
بیشتر
کد خبر: 103431 | تاریخ : ۱۳۹۹/۱۰/۳۰ - 00:10
ضرورت شفافیت درآمدها و هزینه‌ها در صداوسیما
گزارش

ضرورت شفافیت درآمدها و هزینه‌ها در صداوسیما

اشاره: سازمان صداوسیما بزرگ‌ترین نهاد فرهنگی و هنری کشور است که به گواه تعداد کارکنان و شبکه‌های تأسیس‌شده و فعالیت‌های داخلی و خارجی می‌توان گفت حتی در مقیاس جهانی جزو چند رسانه بزرگ دنیا است. هرساله بودجه اختصاص‌یافته به این سازمان توسط دولت در ردیف بودجه‌های فرهنگی دیده می‌شود که می‌تواند در کنار محل‌های درآمدی سازمان ارقام قابل‌توجهی باشد، اما پرسش این است که چرا در این سازمان عریض و طویل قراردادهای مالی منتشر نمی‌شود؟

ستاره صبح-حسین سلطان‌محمدی، منتقد با اشاره به نبود شفافیت در شکل اجرایی بودجه در سازمان صداوسیما گفت: مهم‌ترین دلیل نبود شفافیت شکل نگرفتن سازوکار درست مالی و حسابرسی در مجموعه صداوسیما است. برنامه‌سازان ما شناخت درستی از برنامه‌ای که می‌سازند، ندارند، برای همین در نظام بودجه‌بندی هم با پیش‌بینی‌ها کار را جلو می‌برند. وقتی برآوردها دقیق باشد یعنی باید رقمی تعریف شود که نه یک ریال بیشتر نه یک ریال کمتر خرج شود و در طول ساخت هم نظارت جدی روی صرف هزینه‌ها باشد. متأسفانه صداوسیما خود را پاسخگو به رسانه‌ها نمی‌داند و همین موضوع باعث شده حتی وقتی بودجه‌ای خارج از بودجه دولت مثلاً از طرف صندوق توسعه ملی در اختیار می‌گیرد، ندانیم آن را خرج چه چیزی و کدام بخش کرده است. هرچند با نگاه خوش‌بینانه می‌گوییم مثلاً خرج HD کردن شبکه‌های تلویزیونی شده، ولی هیچ نهادی از درون سازمان دراین‌باره شفاف‌سازی نمی‌کند.
وی در گفت‌وگو با ایلنا بابیان اینکه باید نظارت‌های جدی بر عملکرد صداوسیما صورت بگیرد، گفت: وقتی در ردیف بودجه بخش قابل‌توجهی از درآمدها را بر عهده سازمان می‌گذارند و راه را برای جذب آگهی و اسپانسر باز می‌کنند، آن‌وقت دیگر شفافیت با توجه به اینکه یکسوی این قراردادها بخش خصوصی است، از بین می‌رود. مثلاً یکی از عادت‌های بد مسابقه‌های تلویزیونی این است که برای هر برنامه یک اپلیکیشن جدید درست می‌کنند. این چه دلیلی دارد وقتی می‌توانند همگی ذیل یک اپلیکیشن کار کنند، این‌همه اپلیکیشن جدید ساخته شود؟ چرا نهادهای نظارتی بر نحوه رفتارهای اسپانسرها در تلویزیون ورود نمی‌کنند؟
مازیار معاونی، منتقد نیز در همین باره گفت: به دلیل افت کیفی برنامه‌های تلویزیونی در سال‌های اخیر این پرسش جدی همواره مطرح است که بودجه خرج چه برنامه‌هایی می‌شود؟ سازمان صداوسیما به دلیل موازی‌کاری بسیاری از شبکه‌های تلویزیونی و گستردگی نیروی انسانی همواره در خرج کردن منابع مالی دچار نقصان است. مخاطب هم با خودش می‌گوید اگر قرار است خروجی برنامه‌ها و سریال‌ها به این میزان از آشفتگی برسد، پس این دستمزدها و بودجه‌ها خرج چه چیزی می‌شود؟
وی افزود: چه دلیلی دارد چند شبکه تلویزیونی به‌صورت هم‌زمان سریال‌های قدیمی را پخش ‌کنند؟ وقتی برآیند کیفی برنامه‌های تلویزیونی این‌قدر پایین است بهترین راه‌حل برای رسیدن به یک تناسب بودجه‌ای، چابک‌سازی در شکل ساختاری شبکه‌ها و خروجی کار آن‌هاست. بسیاری از برنامه‌های پرمخاطب تلویزیونی که می‌توانستند محلی برای جذب مخاطب و اسپانسر باشند به دلیل سوء مدیریت یا تعطیل شدند یا با نازل‌ترین شکل روی آنتن می‌روند. نبود نظارت بر تصمیم‌گیری‌های خلق‌الساعه برای حذف برخی برنامه‌ها یا سپردن برنامه‌سازی به افراد مبتدی باعث شده سازمان در نگاه عمومی تبدیل به یک سازمان پرخرج و کم بازده جلوه کند.وی افزود: تلویزیون به‌جای آنکه در شرایط بحرانی مثل شیوع ویروس کرونا امیدآفرین و شادی‌بخش در جامعه باشد خروجی بیشتر آثار نمایشی‌اش آثاری است که محتوای قتل، جنایت و بمب‌گذاری دارد. این برنامه‌ها در روحیه جمعی مردم تأثیرات منفی می‌گذارد. طبیعی است که نمی‌توان به چنین ساختاری برای این‌همه هزینه حق داد. وقتی مخاطب نمایی از خواسته‌های خودش را در تلویزیون نمی‌بیند، چرا باید به این شکل بودجه‌ها هزینه شوند؟ این در حالی است که اگر فرهنگ پاسخگویی در صداوسیما درباره بودجه‌ها و قراردادها شکل بگیرد، آن‌وقت منصفانه‌تر و بهتر می‌توان کارکرد این مجموعه را نقد کرد، اما وقتی همه‌چیز محرمانه است و قرار نیست مخاطب درباره آن پرسش کند، نمی‌توان به ابهامات هم پایان داد.
برگرفته از ایلنا

 

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.