انتخاب تاریخ:   /  /   
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
تنش در منطقه
همه‌پرسی ابزار از بین بردن اختلاف و شکاف در جامعه
راهکار جذب سرمایه و سرمایه‌گذار توسط مجلس و دولت
روایت احمد توکلی از رابطه با آمریکا و پذیرش FATF
خطر طرح اصلاح قانون انتخابات برای آینده کشور
اطلاعات از عراق نشان‌دهنده نقشه بهینه‌سازی برای جنگ است
حساسیت افکار عمومی نسبت به لوایح FATF
آیا مردم در انتخابات آزاد به یک قاتل رأی می‌دهند؟
آیا اقدامات خودسرانه برای همه مجاز است؟
فرمانداری تهران حق دخالت در نام‌گذاری خیابان‌ها را ندارد
انتخابات می‌تواند نماد مردم‌سالاری باشد
نقشه‌های آمریکا علیه ایران در خلیج‌فارس
کنگره باید جلوی جنگ احتمالی با ایران را بگیرد
تازه ترین اظهار نظرها درباره FATF
ترامپ دستان بایدن را می‌بندد
روایت فائزه هاشمی از پدرش
آیا غنی‌سازی 20 درصدی به اجماع‌سازی علیه ایران منتهی خواهد شد؟
آیا هدف انقلاب فشار به مردم بود؟
پشت‌صحنه تاخیر در تولید و واردات واکسن کرونا
مراقب تله باش
استفاده اسرائیل از ژنرال میلی برای انتقال پیام به بایدن
عدالت یا عَداوت؟
تهدید آمریکا و اسرائیل به بهانه بازدارندگی
آیت‌الله مصباح یزدی در ۸۶ سالگی درگذشت
استدلال مخالفان FATF سیاسی و فاقد منطق است
احتمال ماجراجویی نظامی در خلیج‌فارس
چرا ناو هواپیمابر نیمیتز ایالات‌متحده، در خاورمیانه ماند؟
شهناز رمارم صدای فرودستان رئیس شورای استان خراسان رضوی شد
انگیزه تداوم هجمه به هاشمی رفسنجانی چیست؟
تغییر قدرت در آمریکا، فرصت برای حضور ایران در اقتصاد و تجارت جهانی
سردار سلیمانی فرصت طلایی کشور بود
بازگشت به برجام ممکن است گزینه اول بایدن باشد
همه‌پرسی راه حل رفع چالش‌های کشور است
رابطه معنادار آلودگی هوا با افزایش ابتلا به کرونا
هراس اصولگرایان از ورود «ظریف» به انتخابات
عیسی شریفی، قائم‌مقام قالیباف در شهرداری تهران محکوم شد
«قانون هوای پاک» را اجرا کنید
عراق و خلیج‌فارس، کانون تنش‌زایی علیه ایران در روزهای پایانی ترامپ
ایران با غنی‌سازی 20 درصدی چه در سر دارد؟
پیام دو هشدار اخیر ظریف به آمریکا چیست؟
واکسن می‌خریم
پیامد اخراج بازرسان آژانس چیست؟
واکنش ظریف به ادعای پمپئو مبنی بر همکاری ایران با القاعده
عملکرد ترامپ پرونده حزب جمهوری‌خواه را بست
آمریکا استثنا نیست، صدای پای فاشیسم به گوش می‌رسد
خطای محاسباتی، هزینه سنگین دارد
اولین محصول اورانیوم غنی‌شده UF۶ تولید شد
اخراج بازرسان آژانس انرژی اتمی ممکن است ایران را دوباره در ذیل بند هفتم منشور ملل متحد قرار دهد
ورود واکسن آمریکایی و انگلیسی ممنوع
حرکت اوباش در کنگره ایالات‌متحده نشان‌دهنده چیست؟
بیشتر
کد خبر: 103233 | تاریخ : ۱۳۹۹/۱۰/۱ - 00:04

ستاره صبح-

ماه سپتامبر چهلمین سالگرد آغاز جنگ هشت ساله ایران و عراق، طولانی‌ترین جنگ خاورمیانه در قرن بیستم است. جنگی که جان بیش از یک میلیون نفر را گرفت، ویرانی‌هایی را در هر دو کشور به بار آورد و به جمعیت و منابع اقتصادی و اجتماعی آن‌ها آسیب رساند. چهل سال بعد، باید پرسیده شود که واقعاً چه عواملی باعث به وجود آمدن این جنگ شده و چه درس‌هایی از آن گرفته شد. نظر رایج در بین دانشمندان و عموم مردم این است که صدام حسین در ماه سپتامبر 1980 از ترس وقوع انقلاب اسلامی شیعه در عراق همانند انقلابی که یک سال قبل در ایران رخ داده بود، به جنگ ایران رفت. این نگاه به جنگ باعث شده است تا برخی حمله عراق به ایران را اقدامی دفاعی بدانند. ادعای من برعکس است: تهدید شیعه در آن زمان عامل اصلی به شمار نمی‌رفت. این جنگ دفاعی نبود بلکه هدف آن گسترش و توسعه سرزمینی بود که در دستور کار صدام قرار داشت. علاوه بر این، صدام انقلاب اسلامی را نه یک تهدید بلکه یک فرصت می‌دید. این جنگ همچنین فرصتی به صدام داد تا بتواند کنترل آبراه اروند رود و منطقه سرشار از نفت ایران از جمله استان خوزستان (که وی آن را عربستان می‌نامید) را به دست آورد. صدام موفق شد در ماه‌های اول جنگ و قبل از گیر افتادن در باتلاق ایران به این مهم دست یابد. به نظر نویسنده، ریشه این مسئله را نه در انقلاب اسلامی 1979  بلکه باید در قرارداد 1975 الجزایر جستجو کرد. طبق این توافق، صدام، که در آن زمان در سمت معاونت رئیس‌جمهور حسن البکر قدرت واقعی در عراق را در اختیار داشت، مجبور شد در ازای توقف کمک‌های شاه به کردهای عراق، اروند رود را به تهران واگذار کند تا به شورش کردها پایان دهد که این‌چنین نیز شد. این امتیاز به معنای از دست دادن یک دارایی استراتژیک در اولین گام بود. گامی که دسترسی عراق به خلیج‌فارس را محدود می‌کرد. صدام و رسانه‌های تبلیغاتی وی می‌گفتند که ریشه جنگ ایران و عراق را باید در توافق‌نامه الجزایر جستجو کرد. چند روز قبل از حمله به ایران، صدام در یک سخنرانی توضیح داد که به دلیل ضعف عراق در آن زمان (قبل از انقلاب ایران) مجبور شده بود تا کنترل اروند رود را به کشور ایران واگذار کند، و اشاره کرد که از قبل در فکر این بوده است که چگونه آن را بازپس گیرد. وی همچنین نقض توافقنامه 1975 توسط ایران را به‌عنوان توجیه آغاز جنگ معرفی کرد. فؤاد مطار، زندگینامه نویس صدام، نوشت که “تصمیم [برای جنگ] از روز اول امضای توافقنامه الجزایر در 6 مارس 1975 گرفته شد.” از این رو می‌توان ادعا کرد که یک خط مستقیم بین توافق‌نامه الجزایر تا جنگ در سال 1980 وجود دارد. با شروع جنگ، صدام اطمینان داشت که ایران را در یک حمله رعدآسا شکست خواهد داد. او به اشتباه فکر می‌کرد که ارتش ایران توسط نظام جدید تسویه شده و توان هماوردی در برابر او را نخواهد داشت. او چنان از پیروزی خود مطمئن بود که با اشاره به شکست ایرانیان از اعراب در 636 میلادی، جنگ کنونی را قادسیه صدام نامید. در آن زمان، صدام مسئله شیعه را به عنوان یک خطر وجودی نمی‌دید زیرا معتقد بود که با حذف حزب الدعوه این مشکل را برطرف کرده است. فقط در مراحل بعدی جنگ او شروع به بازی خطرناک مبارزه با شیعه به عنوان کارت تبلیغاتی در داخل و خارج از کشور کرد - علی‌رغم این واقعیت که برخلاف کردها، شیعیان به دولت وفادار مانده و تکیه‌گاه اصلی ارتش وی به شمار می‌رفتند. به محض رسیدن امام خمینی به قدرت، رهبری کردها شروع به همکاری با او علیه دولت مرکزی بغداد کرد و این کار در بیشتر طول هشت سال جنگ انجام شد. جنبش ملی کردها همان چیزی است که خطر واقعی رژیم عراق را تشکیل می‌داد - نه شیعیان که در آن زمان فاقد قدرت واقعی بودند. در میان سه طرف درگیر در جنگ، مردم کرد سنگین‌ترین بها را پرداختند. در کنار مبارزه با ایران، صدام لشکرکشی خونینی را علیه مردم کرد که تصور می‌شد با دشمن همکاری دارند، صورت داد. در سال 1983، نیروهای وی 8000 نفر از اعضای قبیله بارزانی را ربوده و کشتند. در آوریل 1987، صدام شروع به استفاده از سلاح‌های شیمیایی علیه روستاهای کردنشین کرد.
2 دسامبر 2020- تارنمای بساسنتر
برگردان و کوتاه کننده علی‌اصغر شهدی
Asghar.shahdi@gmail.com

 

modiseh سرویس مدرسه

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.