انتخاب تاریخ:   /  /   
کد خبر: 10093 | تاریخ : ۱۳۹۶/۷/۴ - 09:51
شناخت نداشتن جوانان از شخصیت های تاریخی
شکرخدا گودرزی نویسنده و کارگردان نمایش «سهروردی» در گفت‌وگو با ستاره صبح مطرح کرد

شناخت نداشتن جوانان از شخصیت های تاریخی

اشاره: سهروردی را یکی از چهره‌‌های برجسته در حکمت، فلسفه و عرفان در فرهنگ ایران می‌دانند که با وجود طول عمر کوتاه خود (۳۷ سال) ۵۰ اثر ارزشمند در وادی فلسفه، عرفان، حکمت و... به رشته تحریر درآورده است و از این روست که او را همپایه ابن سینا و صدرالمتالهین شیرازی قرار داده‌اند. سهروردی با وجود این جایگاه ویژه و منحصر به فرد، متاسفانه در کشور ما غریب است و کمتر کسی از او شنیده یا آثار او را از نظر گذرانده است. دغدغه‌ای که شکرخدا گودرزی را بر آن داشت تا به عنوان یک هنرمند وظیفه‌شناس، معرفی این اندیشمند فرهیخته را در دستور کار قرار دهد. نمایشی که قرار است از دو مهرماه در تالار وحدت به روی صحنه برود. گفتنی است نمایش سهروردی با بازی افسر اسدی، الهام جعفرنژاد، مجید جعفری، علیرضا درویش‌نژاد، حبیب دهقان نسب، علی دهکردی، فخرالدین صدیق شریف، نوید گودرزی، اصغر معینی، سمیه میر بها، اصغر همت و... از دوم مهرماه هر شب ساعت ۱۸ در تالار وحدت به صحنه می‌رود. ستاره صبح در این خصوص با وی گفت‌وگویی انجام داده که نظر شما خوانندگان گران‌قدر را به ماحصل آن جلب می‌کنیم:

  • چه شد که تصمیم گرفتید در خصوص یکی از مفاخر بزرگ ایران نمایشی برای صحنه آماده کنید؟

تاریخ و فرهنگ ما مملو از آدم‌های بزرگی است که برای نسل جوان هنوز ناشناخته مانده‌اند. سهروردی نیز از همین فرهیختگان است که متاسفانه خیلی از مردم ایران او را نمی‌شناسند. چندی پیش در خانه تئاتر با جناب آقای همت نشسته بودم. جوانی وارد شد و گفت می‌خواهد کاری از آقای ایبسن به روی صحنه ببرد. آقای همت از او سوال کرد، شما با تفکرات ایشان آشنا هستید، کارهای ایشان را مطالعه کرده‌اید. گفت نه فقط اجرای نمایشنامه دشمن مردم را دیده‌ام و قصد دارم کار دیگری از او برای اجرا آماده کنم. از من پرسید: شما هم قرار است کاری بکنید. گفتم: بله کاری در مورد سهروردی قرار است به روی صحنه ببرم. با تعجب پرسید: سهروردی؟ ایشان کی بود؟ ناشناخته بودن بزرگان و فرهیختگان ایران برای نسل جدید، تقصیر آن جوان نیست. این مشکل ما و مسئولان است که شرایطی را ایجاد نکرده ایم تا این مفاخر شناخته شوند. مقصر کسانی هستند که این فضا را فراهم نکرده‌اند. به نظر من شناساندن مفاخر ایرانی باید یک دغدغه برای من هنرمند باشد، اما متاسفانه در این آشفته بازاری که حاکم است هنرمندان کار کردن در مورد ایران و مفاخر آن را کسر شأن می‌دانند لذا تصمیم گرفتم کاری در این حوزه انجام دهم و قدمی برای شناسایی آنها برای نسل جوان بردارم.

  • چرا در میان مفاخر ایران سهروردی را انتخاب کردید؟

سال‌ها پیش که اوژن یونسکو در تالار مولوی سخنرانی می‌کردند. دانشجویی از او پرسید تکلیف ما چیست. ما باید در حوزه تئاتر چه کنیم. ایشان گفتند: تکلیف شما که روشن است. شما حافظ دارید، فردوسی دارید، مولوی دارید و... شما باید بپرسید که ما چه کنیم. سخنان ایشان برایم تلنگری بود که ما باید توجه عمیقی به مفاخر خودمان داشته باشیم. تا اینکه در مطالعاتم به نامه‌ای که اوژن یونسکو به هانری کوربن فیلسوف فرانسوی نوشته بود، برخوردم. در این نامه که پس از ترجمه کتاب «عقل سرخ» سهروردی توسط کوربن نوشته شده بود،، یونسکو این کتاب را یکی از بزرگ‌ترین و اعجاب انگیزترین متون حیات معنوی بشر عنوان می‌کند و می‌نویسد: من با خواندن این کتاب نیازی به کتاب دیگری ندارم زیرا این کتاب را خواهم خواند و خواهم خواند و خواهم خواند... این حرف را آدمی می‌زند که یکی از بزرگان نمایشنامه‌نویسی جهان است. لذا تصمیم گرفتم تحقیقاتی را بر زندگی سهروردی داشته باشم که ماحصلش این نمایشنامه شد.

  • نمایشنامه‌هایی که برای مفاخر نگاشته می‌شود نیاز به تحقیق و بررسی زیادی دارند و گاهی نمایشنامه‌ای برای اجرا آماده می‌شود ولی از سوی متخصصان آن حوزه به دلایل متعدد رد می‌شود و همین مسئله تأثیر زیادی بر اجرا می‌گذارد. برای برون‌رفت از این مشکل چه کردید؟

من برای نگارش این اثر 6 سال زمان گذاشتم. آثار سهروردی را مطالعه کردم و در خصوص زندگی و شخصیت ایشان تحقیق و پژوهش شبانه‌روزی داشتم. کار را که به حضور برخی اساتید فلسفه بردم و نظر آنها را جویا شدم. آنها اعلام کردند که این کار تأمین کننده نظر اساتید بزرگوار فلسفه از جمله استاد دینانی، استاد مجتهدی و... می‌باشد. جالب‌تر آنکه پس از تکمیل نمایشنامه، این اثر توسط انجمن حکمت و فلسفه رونمایی شد که مهر تأییدی بر آن است. 

  • درام خود را از دل پژوهش‌های فلسفی بیرون کشیدید و بی‌شک خشکی فلسفه شما را با مشکلات زیادی در جذب تماشاگر روبه‌رو می‌کند، در این خصوص چه راهکاری داشتید؟

من به خاطر اینکه کار از مباحث خشک فلسفی جدا کنم و اجرا را برای مخاطب دیدنی نمایم فضایی مدرن به درام دادم. من سهروردی را از مدرسی حلب بیرون آوردم، جایی را برایش اجاره کردم و ایشان را در یک کلاس خصوصی نشاندم و نمایش در همین محدوده اجرا می‌شود و به نظرم فضا برای مخاطب جذاب است.

  • در برخی رسانه‌ها عنوان کرده‌اید که 5 سال برای به روی صحنه بردن این نمایش زمان صرف شد. دلیل خاصی برای آن داشتید؟

متاسفانه شرایط اجرا فراهم نبود و به دنبال مکان مناسب برای اجرا بودم. سه سال پر فراز و نشیب داشتیم و خوشبختانه با حمایت آقای مرادخانی و مساعدت دوستان فضایی فراهم شد تا این‌کار به روی صحنه برود. کار فاخر و پر پرسوناژ است. هنرمندان با سابقه‌ای در آن حضور دارند. حدود سه ماه تمرین کردیم و ان‌شاءلله برای مهرماه در تالار وحدت کار به روی صحنه می‌رود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.