انتخاب تاریخ:   /  /   
کد خبر: 10085 | تاریخ : ۱۳۹۶/۷/۳ - 16:53
پایداری اقتصاد در دولت یازدهم
دکتر مؤید حسینی‌صدر، نمایندة سابق مجلس، در گفت‌وگو با «ستارة صبح» مطرح کرد

پایداری اقتصاد در دولت یازدهم

تحریم‌هایی که حدود یک دهه از سوی غرب علیه ایران اعمال شد، خرابی‌های زیادی را بر جای گذاشت. خرابی‌هایی که گاهی با ویرانی‌های دورة جنگ مقایسه می‌شوند. عقب‌ماندگی صنعتی نیز یکی از اتفاقاتی است که در این دوره شاهد بودیم. در شرایطی که بیشتر کشورهای در حال توسعة جهان در این دورة ۱۰ ساله دچار تحولات صنعتی شدند، مسئولان وقت با کاغذپاره خواندن قطعنامه‌های سازمان ملل ایران را روز‌به‌روز منزوی‌تر از گذشته ‌کردند. در این زمینه «ستارة صبح» گفت‌وگویی با دکتر مؤید حسینی‌صدر، اقتصاددان و نمایندة پیشین مجلس انجام داده که در پی می‌خوانید:

ستاره صبح

  • بیش از یک ماه است که دولت دوازدهم فعالیت خود را به طور رسمی آغاز کرده است. در این زمینه شاهد تغییراتی در وزراتخانه‌های اقتصادی بوده‌ایم. شما این تغییرات را چطور ارزیابی می‌کنید؟

برای ارزیابی درست و منصفانه عملکرد دولت باید به شرایط چهار سال قبل برگردیم. زمانی که دولت یازدهم فعالیت خود را آغاز کرد با شرایط به‌خصوصی که روبه‌رو بود. حال همه قبول دارند که کشور از شرایطی سخت و بحرانی گذشته و امروز به شرایط پایداری رسیده است. ولو اینکه برای رسیدن به این شرایط پایدار دولت به رکود تن داد، اما بخشی از این کار از روی ناچاری بود. دولت حسن روحانی برای حفظ ارزش پول، جلوگیری از افزایش قیمت ارزهای خارجی و ایجاد ثبات اقتصادی اقداماتی انجام داد که تعادلی در اقتصاد به وجود آید. رکود یکی از تبعات منفی این حرکت مثبت بود. بسیاری از اقتصاددان‌ها عقیده دارند در سال پایانی دولت قبل بازار بورس و مسکن شرایط حبابی را تجربه کردند و باورهای روانی ایجادشده باعث شد تا سهام‌داران مسکن، بانک و پتروشیمی‌ها متحمل زیان شوند که این عوامل نیز در ایجاد رکود بی‌تأثیر نبودند. 

  • آیا صنعت ایران در طول چند دهة اخیر توانسته است همگام با تحولات صنعتی در جهان رو به جلو حرکت کند یا خیر؟

اگر از این بحث عبور کنیم، واقعیت دیگری وجود دارد و آن وضعیت صنعت در دنیای امروز است. صنعت اگر به تعبیر صادرکننده محصول مورد توجه باشد، به روابط بین‌المللی وابسته است. یعنی اقتصاد کشور با روابط خارجی رابطه‌ای مستقیم دارد. بر خلاف تصور اولیه که فقط بحث انتقال ارز، دلار و مسائل بانکی مطرح می‌شد به الزامات دیگری نیاز داریم. به طور مثال ایجاد برند و یا لایسنس محصولات صنعتی در حوزه دارو، پتروشیمی و سایر حوزه‌ها می‌تواند در اولویت‌ها باشد. همچنین امروز ما به دانش علمی، تجهیزات و مواد اولیه نیاز داریم. هیچ کشوری همه این‌ها را تولید نمی‌کند. آلمان که به عنوان غول صنعتی شناخته می‌شود در تولید هواپیما، از تجهیزات و مواد اولیه بیش از هفت کشور استفاده می‌کند و با استفاده از فرصت- هزینه کالای خود را به همان کشورها می‌فروشد. پس حتی آلمان نیز از همکاری با سایر کشورهای بی‌نیاز نیست.
 ما نیز در هر جنبه‌ای از اقتصاد خود به تکنولوژی خارجی نیاز داریم. بنابراین زمانی که تحریم ناشی از رفتار احساسی، غیردیپلماتیک و ناشیانه مسئولان دولت نهم و دهم تشدید شد، ما از هر لحاظ به ویژه در حوزة صنعت از سایر کشورها عقب ماندیم. می‌توان گفت مسئولان وقت به نوعی کشورهای مقابل را تحریک می‌کردند تا هرچه زودتر برای تحریم و تشدید آن مصمم شوند، تمام این اتفاقات اقتصاد کشور را با آسیبی طولانی‌مدت و جدی روبه‌رو کردند. به طوری که حتی خود آقای روحانی در زمانی که کاندید ریاست جمهوری یازدهم شد از مشکلات پیش رو شناخت درستی نداشت و گمان می‌کرد که این مشکلات در چند ماه پیش رو قابل حل خواهد بود. ولی می‌بینیم که آثار آن حتی بعد از چهار سال نیز باقی است. ولو اینکه ما دیپلماسی قوی داشتیم و تلاش های خوبی در این زمینه صورت گرفت، ولی هنوز که هنوز است سرمایه‌گذاران خارجی برای ورود به ایران احتیاط می‌کنند و همچنان موانعی برای حضور در ایران برمی‌شمارند. مشکلاتی که بسیار سریع و به آسانی ایجاد شدند با سختی زیاد پله به پله در حال رفع شدن است. علاوه بر این، هنوز فاصلة طبقاتی وجود دارد. درآمد مردم پایین است و رکود و مشکلات هست.
 ولی برای قضاوت درست باید به روزی برگردیم که این شرایط ایجاد شد و اگر برنامه‌ها و سیاست‌های دولت آقای روحانی نبود، پیدا نیست کشور به چه سمتی می‌رفت. من قاطعانه می‌گویم اگر روش دولت قبل اصلاح نمی‌شد کشور با بحران‌هایی جدی روبه‌رو می‌شد. با نگاهی کلی می‌توان گفت که دولت در کل موفق بوده و در تمام حوزه‌ها موفقیت داشته است. 

  • دولت آقای روحانی در پیشبرد پروژه‌های عمرانی چه عملکردی را بر جای گذاشته است؟

من به خاطر دارم که در سال 90 و 91 بودجه عمرانی کشور صفر شد؛ یعنی هیچ پروژه عمرانی در کشور قادر به شروع، ادامه و یا تکمیل نبود. این بر مردم تأثیرگذار بود چون از سویی دولت وقت را می‌دیدند که همواره اعلام می‌کند که تحریم هیچ تأثیری ندارد و کار ما پیش می‌رود و از طرفی ما که نمایندگان مردم بودیم وقتی با مردم دیدار داشتیم توقعات آن‌ها را برآورده‌نشده می‌یافتیم. قیمت‌ها روزبه‌روز افزایش پیدا می‌کرد و چوب این حرکت دولت را نمایندگان وقت از مردم می‌خوردند. با این حال دولت آقای روحانی در پیشبرد پروژه‌ها موفق عمل کرد و در چهار سال ابتدایی زیرساخت‌ها را مهیا کرد تا در چهار سالة دوم فعالیت خود آن‌ها را به حالت بالفعل درآورد. 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.