انتخاب تاریخ:   /  /   
کد خبر: 10037 | تاریخ : ۱۳۹۶/۵/۹ - 16:15

دو راهکار مقابله با تحریم های جدید سنا

ستاره صبح-در روزهای اخیر موضوع تصویب تحریم های ضد ایرانی توسط مجلس سنا، محل بحث و جدل های فراوانی میان کارشناسان و رسانه های داخلی و خارجی شده است. موضوعی که به نظر می رسد در بسیاری از اظهار نظرات بیش از آنکه به شکلی منطقی و بنابر بندهای موجود در برجام به آن پرداخته شود، چه در داخل و چه در خارج با جهت گیری های مغرضانه و جناحی محل گفت و گو قرار گرفته است. از این روی، نویسنده لازم می‌داند نکاتی را در این ارتباط طرح کند، تا مخاطبان و شهروندان ایرانی که امید به برجام و فواید آن بسته‌اند، به دور از تحلیل های جناحی از اصل ماجرا آگاه شوند. نخست باید به این نکته اشاره کرد که برجام توافقی میان ایران و 5 عضو دائمی شورای امنیت و آلمان نماینده اتحادیه اروپا به عنوان «حفظ منافع جامعه بین الملل» است. این توافق نامه بین المللی به صورت اختصاری «برجام»، یعنی «برنامه جامع اقدام مشترک» نامیده می شود. در این توافق نامه، ایران متعهد شده است که زیر نظر «آژانس بین المللی انرژی اتمی» تغییراتی در وضعیت سازمان انرژی هسته ای خود به وجود آورد. از زمانی که برجام منعقد و طرفین موظف به اجرای تعهدات خود شدند، آژانس در گزارش های خود اعلام کرده که جمهوری اسلامی ایران به تعهدات خود پایبند بوده است. از طرفی به موجب بند 5 ماده 2 منشور ملل متحد و مواد 24، 25 و26 فصل هفت، تمامی کشورها ملزم اند تا به مصوبات شورای امنیت پایبند باشند. ایالات متحده نیز به عنوان یکی از اعضای دائم شورای امنیت موظف است نسبت به تعهدات خود به طور تمام و کمال عمل کند. نکته ای که در ارتباط با برجام نباید فراموش کرد و باید نسبت به آن توجه داشت این است که فلسفه وجودی مذاکرات برجام بر این اصل استوار است که ایران در قبال پذیرفتن تعهداتی در ارتباط با برنامه هسته ای، از زیر بار تحریم های سنگینی که متوجه شهروندان و نظام جمهوری اسلامی بود رهایی یابد. این در شرایطی است که ایالات متحده که یکی از کشورهای حاضر در این توافق نامه است، به دلیل منفعت طلبی دولت جدید، مبانی دیگری را که ارتباطی به برنامه هسته ای ایران ندارند و در برجام ذکر نشده اند، بهانه قرار داده و اقدام به تحریم های جدید کرده است. ایران در این شرایط دو راه پیش رو دارد. نخست می تواند مسئله را با این استدلال که مندرجات موجود در توافق نامه برجام توسط طرف مقابل، یعنی ایالات متحده مورد نقض قرار گرفته است به شورای امنیت ببرد. اگر در آنجا شکایت ایران مورد وتوی آمریکا قرار گرفت، می تواند پرونده را به دیوان عالی دادگستری لاهه ارجاع دهد، چراکه برجام به نام امنیت جامعه بین الملل به امضاء رسیده و مربوط به مسئله یک دولت با دولتی دیگر نمی شود.
 بنابراین تنها مکان و محلی که صلاحیت بررسی این موضوع را دارد شورای امنیت است که خود در چارچوب این توافق حضور دارد. این اقدام می تواند ایالات متحده را رویاروی جامعه بین المللی قرار دهد.
 راه دیگر این است که در شرایط موجود که اتحادیه اروپا با ایالات متحده دچار اختلاف نظر فاحش و فاصله ای به نسبت معنادار شده است، در برنامه دیپلماسی جدید دولتمردان قرار گیرد تا از طریق نزدیکی هرچه بیشتر به اتحادیه اروپا، اجماعی جهانی علیه ایالات متحده ایجاد کنند. نکته ای که در اینجا وجود دارد این است که اتحادیه اروپا اگر در شرایط موجود موضع قدرتمندی هم اتخاذ نکند، یقینا با موضع آمریکایی ها در قبال ایران موافق نخواهد بود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.